آيين نامه شماره ۸۷ شرایط عمومی قرارداد بیمه مسئولیت مدنی متصدیان حمل داخلی

آیین نامه شماره ۸۷

شورایعالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری، در جلسه مورخ ۲۷/۰۳/۱۳۹۳، « شرایط عمومی قرارداد بیمه مسئولیت مدنی متصدیان حمل داخلی» را که از این پس قرارداد نامیده میشود، مشتمل بر ۱۸ ماده و ۳ تبصره به شرح ذیل تصویب نمود:

فصل اول- کلیات

ماده ۱-  اساس قرارداد: این قرارداد بر اساس قانون بیمه مصوب سال ۱۳۱۶و قانون تجارت مصوب ۱۳۱۱ و سایر قوانین و مقررات مرتبط و پیشنهاد کتبی بیمه‌گذار (که جزء لاینفک این قرارداد است) بین بیمه‌گر و بیمه‌گذار منعقد گردیده است. آن قسمت از پیشنهاد بیمه‌گذار را که بیمه‌گر قبول نکرده و همزمان یا قبل از انعقاد قرارداد به طور کتبی به بیمه‌گذار اعلام نموده است، جزو تعهدات بیمه‌گر محسوب نمیشود.

ماده ۲- تعاریف و اصطلاحات: اصطلاحات زیر صرف نظر از هر معنی و مفهوم دیگری که ممکن است داشته باشد در این قرارداد با تعریف مقابل آن بکار رفته است:

۱-   بیمه‌گر: مؤسسه بیمه‌ای است که با اخذ پروانه فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران مجاز به انجام عملیات بیمه در این رشته بوده و مشخصات آن در قرارداد درج شده است.

۲-     متصدی حمل: مؤسسه یا شرکت دارای پروانه فعالیت مجاز و معتبر از مبادی قانونی ذیربط است که در مقابل دریافت کرایه، حمل کالا از یک مبدا معین به مقصد معین را به عهده میگیرد.

۳- بیمه‌گذار: متصدی حمل است که مشخصات وی در قرارداد درج شده و متعهد پرداخت حق بیمه است و مسئولیت مدنی او به عنوان متصدی رسمی حمل داخلی، بر اساس شرایط این قرارداد، بیمه شده است.

۴- پروانه فعالیت: مجوزی است که توسط مبادی قانونی ذیربط برای شروع یا تداوم فعالیت شرکت یا موسسه حمل و نقل داخلی کالا صادر میشود.

۵- حق بیمه: وجهی است که بیمه‌گذار در برابر اخذ پوشش و تعهدات بیمه‌گر به ترتیبی که در قرارداد مشخص میگردد، میپردازد.

۶- بارنامه: سند کاشف از حقوق مالکیت است که جهت جابجایی محمولات بین شهری زمینی توسط مبادی قانونی ذیربط طراحی و چاپ و در اختیار مؤسسات و شرکت‌های حمل و نقل قرار گرفته و مواردی نظیر مشخصات محموله، نام و آدرس گیرنده و فرستنده و مشخصات وسیله حمل حامل در آن درج میگردد.

۷- وسیله حمل: وسیله نقلیه زمینی اعم از جاده‌ای و ریلی است که طبق ضوابط مبادی قانونی ذیربط مجاز به حمل بار در کشور میباشد.

۸- ارزش محموله: قیمت واقعی محموله تحت پوشش در مبداء است که بر اساس اظهار صاحبان محموله در بارنامه درج شده و مبنای محاسبۀ حق‌بیمه و خسارت است.

۹- سرقت کلی: چنانچه هنگام توقف وسیله حمل و یا در غیاب راننده و یا از طریق راهزنی و اقدام مسلحانه، محموله و وسیلۀ حمل، توأمان سرقت و از دسترس و اختیار راننده خارج شود سرقت کلی تلقی میگردد.

۱۰- خیانت در امانت راننده: استعمال، تصاحب، تلف و یا مفقود نمودن عمدی محموله به قصد اضرار توسط راننده و کمک راننده‌ای که کالا برای حمل و تحویل در مقصد به آنها سپرده شده است.

۱۱-    جعل و تزویر اسناد: ساختن نوشته یا سند، ساختن مهر و یا امضای اشخاص رسمی و غیر رسمی، خراشیدن، تراشیدن، قلم بردن، اثبات یا سیاه کردن اسناد و مدارک حمل به قصد تقلب در خرید بیمه توسط صاحب کالا، متصدی حمل و یا مباشرین آنها.

۱۲-   مسئولیت مدنی تحت پوشش: مسئولیت مدنی بیمه‌گذار مصرح در قانون تجارت با رعایت شرایط این قرارداد.

ماده ۳- موضوع قرارداد: جبران خسارت ناشی از‌ مسئولیت‌ مدنی بیمه‌گذار در قبال‌ ارسال‌‌کنندگان‌ و یا صاحبان‌ کالا به‌ استناد بارنامه‌های صادره‌ که‌ در اثر تحقق‌ حوادث‌ تحت پوشش این‌ قرارداد باشد‌ و بیمه‌گذار به‌ عنوان ‌متصدی حمل، مسئول‌ جبران‌ آنها شناخته‌ شود.

ماده ۴-  شروع و خاتمه تعهدات بیمه­گر برای هر حمل: پوشش بیمه پس‌ از تکمیل‌ بارگیری کالا در مبدأ و صدور بارنامه (هر کدام مؤخر باشد) آغاز می­شود و همزمان‌ با شروع‌ تخلیه‌ در مقصد مندرج‌ در بارنامه‌ خاتمه‌ ‌می‌یابد.

تبصره- در موارد خاص که بر اساس ضوابط و مقررات حمل و نقل جاده‌ای پیش از صدور بارنامه، حواله بارگیری توسط متصدی حمل صادر می­گردد، با موافقت قبلی بیمه‌گر پوشش بیمه از زمان تکمیل بارگیری کالا آغاز می شود.

ماده ۵- مدت اعتبار قرارداد: مدت‌ اعتبار این‌ قرارداد با رعایت موارد زیر یک‌ سال‌ شمسی است‌ که تاریخ شروع و انقضای آن در قرارداد درج گردیده است. چنانچه هر یک‌ از طرفین‌ قرارداد حداقل ‌یک‌ ماه‌ قبل‌ از انقضای مدت‌ اعتبار قرارداد، عدم‌ تمایل‌ خود را به‌ ادامه‌ قرارداد به‌ طرف‌ دیگر اعلام‌ ننماید این قرارداد برای سال بعد خود به خود تمدید خواهد شد.

۱-     اعتبار قرارداد منوط به‌ مهر و امضای آن توسط طرفین‌ و پرداخت سپرده حق بیمه از طرف بیمه‌گذار است.

۲-   پس‌ از انقضای مدت اعتبار قرارداد، تعهد طرفین‌ نسبت‌ به‌ کلیه‌ محموله‌هایی که بارنامه‌های آنها در مدت‌ اعتبار‌ قرارداد صادر شده است‌ ادامه‌ خواهد یافت‌.

فصل دوم- وظایف بیمه گذار

ماده ۶-   بیمه‌گذار موظف است‌:

۱-  در پاسخ به پرسش‌های مکتوب بیمه‌گر همه اطلاعات مربوط به موضوع بیمه را با رعایت دقت و صداقت در اختیار وی قرار دهد. اگر بیمه‌گذار در پاسخ به پرسش‌های مکتوب بیمه‌گر عمداً از اظهار مطلبی خودداری نماید و یا عمداً بر خلاف واقع اظهاری بنماید قرارداد باطل خواهد بود ولو مطلبی که کتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده است هیچگونه تاثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. در این صورت نه فقط وجوه پرداختی بیمه‌گذار به وی مسترد نخواهد شد بلکه بیمه‌گر میتواند مانده حق‌بیمه را نیز مطالبه نماید. حکم این بند حسب مورد برای هر حمل حاکم خواهد بود

۲-  برای ثبت و ارائه اطلاعات مورد نیاز بیمه‌گر از نرم‌افزارهای مورد تایید وی استفاده نماید. هزینه تهیه، نصب و پشتیبانی نرم‌افزار به عهدۀ بیمه‌گر خواهد بود.

۳-  برای همه‌ کالاهایی که در‌ مدت اعتبار قرارداد حمل میکند به‌ صورت‌ مسلسل (پشت‌ نمره‌) بارنامه‌ صادر‌ و مسئولیت‌ خود را در قبال‌ ارسال‌کنندگان‌ و یا صاحبان‌ آنها تحت این‌ شرایط، بیمه‌ نماید.

۴-  یک‌ نسخه‌ از تصویر (کپی) حواله‌ مبادی قانونی ذیربط که‌ برای دریافت‌ بارنامه‌ بنام‌ وی (بیمه‌گذار) صادر ‌می‌گردد را حداکثر تا پنج‌ روز بعد از تاریخ‌ صدور حواله‌ به‌ بیمه‌گر تحویل‌ نماید.

۵-    ارزش‌ محموله‌ و میزان‌ ‌حق‌بیمه‌ را در بارنامه‌ درج‌ کند.

۶-  فهرست‌ کلیه‌ بارنامه‌‌های صادره‌ طی هر روز را با ذکر شماره‌ سریال‌، مبدأ، مقصد، نوع‌ و ارزش‌ محموله‌، میزان‌ ‌حق‌بیمه‌ به صورت الکترونیکی برای ‌بیمه‌گر ارسال و ‌حق‌بیمه‌ مربوط به‌ بارنامه‌های صادره‌ را حداکثر تا پنج روز کاری پس از تاریخ صدور بارنامه به‌ ‌بیمه‌گر پرداخت‌ نماید. در صورت عدم امکان ارسال الکترونیکی اطلاعات، بیمه‌گذار موظف است به ترتیبی که بیمه‌گر تعیین می کند مدارک فیزیکی فوق‌الذکر را ارسال نماید. چنانچه‌ ‌بیمه‌گذار به ترتیب مقرر در این‌ بند مشخصات‌ بارنامه‌‌های صادره‌ را اعلام‌ نکند یا ‌حق‌بیمه‌ مربوط را ظرف‌ مدت‌ تعیین‌شده‌ نپردازد ‌بیمه‌گر میتواند از پرداخت قسمتی و یا کل خسارت خودداری نماید.

۷-  در ذیل‌ حواله‌ بار، مشخصات‌ راننده‌ شامل‌ نام‌ و نام‌ خانوادگی، شماره‌ دفترچه‌ کار، شماره‌گواهینامه و کارت وسیله حمل و بیمه‌نامه‌، نشانی محل‌ سکونت‌ و شماره‌ تلفن‌ وی را درج‌ نماید.

۸-  سوابق‌ بارنامه‌های صادرشده در مدت اعتبار قرارداد را حداقل‌ تا یک‌ سال‌ از تاریخ صدور نزد خود نگهداری نماید‌ و هر زمان‌ که ‌بیمه‌گر درخواست‌ نماید، اطلاعات‌ مورد نیاز را دراختیار وی قرار دهد.

۹-  مراقبت‌‌های لازم‌ را که‌ هر کس‌ عرفاً از منافع‌ خود به‌ عمل‌ میآورد نسبت‌ به‌ محموله‌ و حفظ حقوق‌ و منافع‌ بیمه‌گر به‌ عمل‌ آورد و کالای مورد‌ حمل‌ را در مسیرهای مجاز و متعارف، بارعایت‌ قوانین‌ و مقررات‌ حمل‌ و نقل‌ داخلی در مدت‌ زمان‌ متعارف‌ حمل‌ و به‌ مقصد برساند.

۱۰-   در صورت‌ وقوع‌ حادثه‌ موارد زیر را رعایت‌ نماید:

۱-۱۰- مراتب‌ را در اولین‌ فرصت‌ و حداکثر تا پنج‌ روز کاری بعد از تاریخ‌ اطلاع‌ از وقوع حادثه به‌ بیمه‌گر اطلاع دهد و همکاری لازم را برای بازدید و ارزیابی خسارت به عمل آورد.

۲-۱۰- بیمه‌گذار نباید بدون موافقت بیمه‌گر در مورد مسئولیت‌هایی که تحت پوشش این قرارداد است، تعهدی به عهده گیرد و یا وجهی بپردازد مگر اینکه انجام این اقدام مورد موافقت بیمه‌گر قرار گرفته باشد.

۳-۱۰- بدون‌ اطلاع‌ و موافقت‌ کتبی بیمه‌گر، تغییری در وضعیت‌ محموله خسارت‌ دیده به‌ عمل‌ نیاورد مگر اقدامات‌ و تغییراتی که‌ برای نجات‌ کالا و جلوگیری از توسعه‌ خسارت‌ ضروری ‌است‌ و عرفاً باید انجام‌ شود.

۴-۱۰- در صورت‌ دریافت‌ هرگونه‌ اوراق قضایی در خصوص‌ مسئولیت ‌تحت‌ پوشش‌ این‌ قرارداد، در اسرع وقت به بیمه گر اطلاع دهد.

۱۱-   اصل‌ اسناد و مدارک‌ زیر را در اسرع‌ وقت‌ به‌ بیمه‌گر تسلیم‌ نماید:

۱-۱۱- گزارش‌ مقامات‌ انتظامی محل‌ وقوع‌ حادثه (در صورت وجود).

۲-۱۱- بارنامه‌ و صورت‌ مشخصات‌ محموله‌.

۳-۱۱- فاکتور خرید محموله‌ یا هر گونه‌ مدارک‌ معتبر دیگری که‌ دال‌ بر تعیین‌ ارزش ‌محموله‌ باشد در صورت عدم ارایه مدارک فوق ارزش‌ کالای مشابه‌ در مبدأ ودرزمان حمل‌، مبنای محاسبه‌ قرار خواهد گرفت‌.

۴-۱۱- هرگونه‌ مدرکی که بیانگر ادعای خسارت‌ از طرف‌ ارسال کننده یا صاحب کالا باشد.

فصل سوم - تعهدات بیمه‌گر

  ماده ۷- بیمه‌گر طبق‌ شرایط این‌ قرارداد‌ متعهد جبران‌ خسارت‌هایی است‌ که‌ در نتیجه‌ وقوع‌ هریک از حوادث تحت پوشش مانند حوادث زیر به‌ محمولات‌ مورد بیمه وارد شود و مسئولیت‌ جبران‌ آن‌ به‌ عهده‌ بیمه‌گذار باشد.

۱-     تصادف‌ و واژگونی و سقوط‌ وسیله‌ حمل و یا برخورد محموله با سایر اشیا اعم از ثابت یا متحرک.

۲-    پرتاب‌شدن‌ محموله از روی وسیله‌ حمل.

۳-    آتش‌سوزی‌ و یا انفجار محموله.

۴-    سرقت‌ کلی محموله با وسیله حمل.

تبصره- در مواردی که وقوع حادثه منجر به خسارت ناشی از استعمال مواد مخدر و روانگردان توسط راننده و یا کمک راننده باشد بیمه‌گر موظف است خسارت مربوطه را به بیمه‌گذار پرداخت نماید سپس نسبت به بازیافت خسارت از مقصر حادثه اقدام نماید.

ماده ۸- بیمه‌گر در هر یک از موارد زیر تا بیست‌ درصد تعهدات‌ خود متعهد جبران‌ هزینه‌‌های زیر است مشروط بر آنکه مجموع خسارت پرداختی و هزینه‌های موضوع این ماده از حداکثر تعهد بیمه‌گر بیشتر نشود:

۱-  هزینه‌‌های لازم‌ و متعارف‌ برای نجات‌ کالا و جلوگیری از توسعه‌ خسارت‌ پس‌ از وقوع ‌حوادثی که‌ جبران‌ زیان‌ آنها‌ در تعهد بیمه‌گر باشد.

۲-    هزینه‌ متعارف دادرسی و دفاع‌ از ‌بیمه‌گذار در مراجع‌ قضایی که‌ در ارتباط با خطرات‌ بیمه‌ شده‌ پرداخت شده‌ باشد.

ماده ۹-‌بیمه‌گر موظف‌ است‌ ظرف‌ پانزده روز پس‌ از دریافت‌ مدارک‌ لازم‌ خسارت را پرداخت نماید. در مواردی که پرداخت خسارت پس از تکمیل مدارک مثبته از سوی بیمه‌گر، به تأخیر میافتد، طبق حکم ماده ۵۲۲ آئین دادرسی مدنی عمل میشود.

فصل چهارم- موارد خارج از تعهد بیمه‌گر

  ماده ۱۰- خسارت‌های مستثنی شده: جبران‌ خسارت‌ها یا هزینه‌هایی که‌ به‌ طور مستقیم‌ و یا غیرمستقیم‌ در نتیجه‌ عوامل‌ زیر به‌ کالای مورد ‌حمل‌ وارد آمده‌ باشد در تعهد بیمه‌گر نیست ‌مگر آنکه به‌نحو دیگری توافق شده باشد:

۱-     حوادث طبیعی مانند سیل‌، طوفان‌، زلزله‌، آتش‌فشان‌.

۲-    خسارت‌ هنگام‌ تخلیه‌ و بارگیری

۳-    جعل‌ و تزویر اسناد و خیانت‌ در امانت‌ و هر نوع‌ عمل‌ عمد یا مجرمانه‌ راننده‌ و یا کمک‌ راننده‌ وسیله‌ حمل.

۴-    ریزش‌، روندگی و آب‌دیدگی محموله‌، مگر این‌ که ناشی از خطرات مورد تعهد در قرارداد باشد.

۵-    سرقت کلی محموله بدون سرقت وسیله حمل.

۶-    سرقت قسمتی از محموله.

۷-    هزینه های نجات و دادرسی بیش از بیست درصد مازاد بر تعهدات تحت پوشش.

 

ماده ۱۱- خسارت‌های غیرقابل جبران: جبران خسارت در این موارد در تعهد بیمه‌گر نخواهد بود:

 

۱-  جعل اسناد و خیانت‌ در امانت‌ و هر نوع‌ عمل‌ عمد یا مجرمانه‌ بیمه‌گذار و کارکنان‌ و نمایندگان‌ وی (رانندگان و کمک رانندگان جزء کارکنان بیمه گذار محسوب نمیشوند)

۲-    جنگ‌، شورش‌، اعتصاب‌، بلوا، ضبط و مصادره.

۳-    تشعشعات‌ رادیواکتیو و فعل ‌و انفعالات‌ هسته‌ای.

۴-    عیب‌ ذاتی و یا خودبخودسوزی کالاها.

۵-    عدم‌النفع‌ و کاهش‌ ارزش‌ کالاها.

۶-    حمل‌ کالاهای قاچاق‌ و غیرمجاز و خسارت وارده به آنها.

۷-    نداشتن گواهینامه متناسب برای رانندگی وسیله حمل.

۸-    کاهش‌ طبیعی وزن‌ محموله‌.

۹-    سرقت‌ قسمتی از محمولهمگر آنکه ناشی از حادثه تحت پوشش منجر به مصدومیت یا فوت راننده بوده باشد.

فصل پنجم- سایر موارد
 

ماده ۱۲-نحوۀ فسخ‌ قرارداد: هر یک‌ از طرفین‌ میتوانند با اعلام‌ کتبی و مهلت‌ یک‌‌ماهه‌ به‌ طرف‌ مقابل‌، قرارداد را فسخ ‌نمایند.

ماده ۱۳-     خسارت‌ سهم‌ ‌بیمه‌گذار

۱-  در خسارت ناشی از سرقت کلی محموله در صورت توافق بیمه­گر و بیمه­گذار جبران حداقل ده درصد خسارت قابل پرداخت‌ به‌ عهده‌ بیمه‌گذار خواهد بود و باید توسط وی به صاحب کالا پرداخت گردد،

۲-  در صورت پوشش خسارت ناشی از جعل اسناد و خیانت در امانت راننده جبران حداقل ده درصد خسارت قابل پرداخت‌ به‌ عهده‌ بیمه‌گذار خواهد بود و باید توسط وی به صاحب کالا پرداخت گردد.

ماده ۱۴ حق‌ جانشینی: بیمه‌گر درحدودی که خسارت وارده را قبول یا پرداخت میکند در مقابل اشخاصی که مسئول وقوع حادثه یا خسارت هستند قائم‌مقام بیمه‌گذار خواهد بود و اگر بیمه‌گذار اقدامی کند که منافی با حق مزبور باشد در مقابل بیمه‌گر مسئول شناخته میشود.

تبصره‌- حق‌ جانشینی در مورد خسارت‌‌های غیرعمدی ناشی از تقصیر یا قصور رانندگان‌ بیمه‌گذار اعمال ‌نخواهد شد.

ماده ۱۵-  مشارکت در منافع: در صورتی که در پایان هر دوره یک ساله قرارداد مشخص شود که نسبت مجموع خسارتهای پرداختی و معوق به حق بیمه دریافتی هر قرارداد کمتر از پنجاه درصد است بیمهگر میتواند حداکثر معادل ده درصد حقبیمه آن قرارداد را به عنوان مشارکت در منافع به بیمهگذار پرداخت نماید.

ماده ۱۶-نحوه‌ حل‌ و فصل‌ اختلافات: هرگونه‌ اختلاف‌ ناشی از تعبیر، تفسیر و یا اجرای این‌ قرارداد، در صورتی که‌ از طریق‌ مذاکره‌ حل‌ وفصل‌ نشود به‌ کارشناس‌ مرضیالطرفین ارجاع‌ خواهد شد و رأی کارشناس‌ مزبور قطعی و برای طرفین‌لازم‌الاتباع‌ است‌. در صورتی که‌ طرفین‌ در مورد انتخاب‌ کارشناس‌ مرضیالطرفین به‌ توافق‌ نرسند، موضوع‌ به‌ هیأت‌کارشناسی که‌ به‌ نحو زیر انتخاب‌ خواهد شد ارجاع‌ میگردد:

۱-     هر یک‌ از طرفین‌ یک‌ نفر کارشناس‌ اختصاصی تعیین‌ و به‌ طرف‌ دیگر معرفی ‌مینماید.

۲-  کارشناسان‌ اختصاصی قبل از بحث‌ دربارة موضوع‌ مورد اختلاف‌ به‌ اتفاق،‌ کارشناس‌دیگری را به‌ عنوان‌ سرکارشناس‌ انتخاب‌ خواهند نمود.

۳-    رأی هیأت‌ کارشناسی با اکثریت‌ آرا معتبر و برای طرفین‌ لازم‌الاتباع‌ خواهد بود.

۴-  درصورتی که‌ هر یک‌ از طرفین‌ تا سی روز بعد از انتخاب‌ و معرفی کارشناس‌ طرف‌مقابل‌، کارشناس‌ اختصاصی خود را تعیین‌ نکند و یا کارشناسان‌ اختصاصی تا سی روز در مورد تعیین‌ سرکارشناس‌ به‌ توافق‌ نرسند هر یک‌ از طرفین میتوانند حسب‌ مورد از دادگاه‌ ذیصلاح‌ درخواست‌ تعیین‌ کارشناس‌ یا سرکارشناس ‌بنماید.

۵-  هر یک‌ از طرفین‌ در شروع‌ رسیدگی، حق‌الزحمه‌ کارشناس‌ اختصاصی خود و پنجاه‌ درصد از حق‌الزحمه‌ سرکارشناس‌ را پرداخت‌ خواهند کرد و در خاتمه‌ تمام‌ هزینه‌‌های کارشناسی به‌ عهده‌ طرفی خواهد بود که‌ رأی به‌ زیان‌ او صادر میگردد.

ماده ۱۷-  مواردی که در این قرارداد ذکر نشده است ‌بر اساس قانون بیمه،‌ عرف بیمه و سایر قوانین جاری کشور جمهوری اسلامی ایران عمل خواهد شد.

ماده ۱۸-  این آیین‌نامه از تاریخ ابلاغ لازم‌الاجرا بوده و جایگزین آیین‌نامه شماره ۵۲ (قرارداد بیمه مسئولیت متصدیان حمل و نقل داخلی) مصوب شورای­عالی بیمه می­باشد.

آیین‌ نامه بیمه شخص ثالث

 

پایگاه اطلاع رسانی دولت ابلاغیه تصویب آیین نامه بیمه شخص توسط هیأت دولت را منتشر كرد.

بر این اساس، تعرفه حق بیمه وسایل نقلیه سواری شخصی که برای حمل انسان ساخته و ظرفیت مجاز آن با احتساب راننده حداکثر شش نفر است، به ازای هر هزار ریال مجموع تعهدات بدنی و مالی بیمه گر برای هر نفر موضوع ماده(4) قانون شامل کمتر از چهار سیلندر؛ 6/3، چهار سیلندر؛ 5 و بیش از چهار سیلندر؛ 6/5 تعیین می شود.

 

 

همچنین تعرفه حق بیمه وسائل نقلیه ای که ظرفیت مسافرگیری آنها بیش از شش نفر بوده(استیشن، ون، مینی بوس و اتوبوس) و برای حمل و نقل عمومی مسافر به کار می روند، به ازای هر هزار ریال مجموع تهدات بدنی و مالی بیمه گر برای هر نفر موضوع ماده(4) قانون شامل وسیله نقلیه با ظرفیت هفت نفر با احتساب راننده؛3/10، مینی بوس با ظرفیت 16 نفر با احتساب راننده؛ 2/13، اتوبوس با ظرفیت 27 نفر با احتساب راننده و کمک راننده؛ 2/20 تعیین می شود.

 

 

بر اساس این مصوبه، تعرفه حق بیمه وسایل نقلیه بارکش که برای حمل بار به کار می روند، به ازای هر هزار ریال مجموع تعهدات بدنی و مالی بیمه گر برای هر نفر موضوع ماده(4) قانون شامل تا یک تن؛ 4/4، بیش از یک تن تا سه تن؛ 3/5، بیش از سه تن تا پنج تن؛ 7/6، بیش از پنج تن تا ده تن؛ 6/8، بیش از ده تن تا بیست تن؛ 10 و بیش از بیست تن؛ 6/10 تعیین شده است.

 

 

بر این اساس، دولت تعرفه حق بیمه انواع موتور سیکلت بر اساس ظرفیت مجاز آن به ازای هر هزار ریال مجموع تعهدات بدنی و مالی بیمه گر برای هر نفر موضوع ماده(4) قانون شامل موتور گازی؛ 9/0، موتور دنده ای یک سیلندر؛ 1/1، موتور دنده ای دو سیلندر و به بالا؛ 2/1، موتور دنده ای دارای سه چرخ یا ساید کار؛3/1 تعیین کرده است.

 

 

همچنین تعرفه حق بیمه آمبولانس، وسایل نقلیه ویژه حمل خون، حمل وسایل رادیولوژی و آتش نشانی با توجه به نوع و ظرفیت آنها بر اساس تعرفه وسایل نقلیه مشابه محاسبه خواهد شد.

 

 

بر اساس این مصوبه، تعرفه حق بیمه انواع وسایل نقلیه کشاورزی، راه سازی و ساختمانی معادل 50 درصد حق بیمه وسایل بارکش با ظرفیت بیش از یک تن تا سه تن و تعرفه وسایل نقلیه ویژه حمل زباله و خیابان پاکن ها معادل 50 درصد حق بیمه وسایل نقلیه بارکش بیش از پنج تن تا ده تن مندرج در تعرفه ماده(4) تعیین می شود.

 

 

درصورت اتصال یدک به وسایل نقلیه موضوع این تصویب نامه، بابت اتصال هر یدک پانزده درصد به حق بیمه مربوط اضافه و  در مورد وسایل نقلیه ای که برای تعلیم رانندگی به کار می روند نیز 15 درصد به حق بیمه مربوط اضافه می شود.

 

 

بر این اساس، دولت درمورد وسایل نقلیه و موتور سیکلت هایی که برای مسابقات رانندگی به کار می روند، به ترتیب 50 و 35 درصد به حق بیمه مربوط اضافه کرده است. چنانچه از سال ساخت وسیله نقلیه بیش از 15 سال گذشته باشد، به ازای هر سال مازاد بر 15 سال، دو درصد و حداکثر 10 درصد به حق بیمه مربوط اضافه می شود.

 

 

 

 بر اساس این مصوبه، در صورتی که در مدت بیمه، خسارتی از محل بیمه نامه پرداخت نشود، بیمه گر موظف است از سال دوم به بعد هنگام تجدید بیمه نامه، به شرح جدول زیر تخفیف هایی در حق بیمه مربوط اعمال کند:

 

سال دوم

سال سوم

سال چهارم

سال پنجم

سال ششم

سال هفتم

سال هشتم

سال نهم و بعد

10 درصد

15 درصد

20 درصد

30 درصد

40 درصد

50 درصد

60 درصد

 70 درصد

 

 

 

 

همچنین حق بیمه آن دست از بیمه گذرانی که در مدت اعتبار بیمه نامه موجب پراخت خسارت از محل بیمه نامه شوند، هنگام تجدید بیمه نامه علاوه بر محرومیت از تخفیف های موضوع ماده (12) بر مبنای حق بیمه سالانه به شرح جدول زیر افزایش می یابد:

 

خسارت

یک بار

دوبار

سه بار

چهار بار و بیشتر

مالی

10 درصد

20 درصد

40 درصد

80 درصد

بدنی

20 درصد

40 درصد

60درصد

 100 درصد

 

 

 

بر این اساس، بیمه گر موظف است هنگام صدور بیمه نامه ،‌به ازای هر بار تخلف حادثه ساز وسیله نقلیه که طبق اعلام پلیس راهنمایی و رانندگی در دوره یکساله قبل از صدور بیمه نامه صورت گرفته باشد، دو درصد در مجموع شانزده در صد به حق بیمه مربوط اضافه کند.

 

نرخ های مندرج در این تصویب نامه برای بیمه نامه‌های با مدت یک سال است  و چنانچه مدت بیمه نامه کمتر از یک سال باشد، حق بیمه آن به شرح جدول زیر محاسبه خواهد شد.

 

 

  

مدت بیمه

حق بیمه بر مبنای حق بیمه یکساله

تا پنج روز

5 درصد

از شش روز تا پانزده روز

10 درصد

از شانزده روز تا سی روز

15 درصد

بیش از سی روز تا شصت روز

25 درصد

بیش از شصت روز تا نود روز

30 درصد

بیش از نود روز تا صد و بیست روز

40 درصد

بیش از صد و بیست روز تا صد و پنجاه روز

50 درصد

بیش از صدو پنجاه روز تا صد و هشتاد روز

60درصد

بیش از صد و هشتاد روز تا دویست و هفتاد روز

80 درصد

بیش از دویست و هفتاد روز تا سیصد و شصت و پنج روز

 100 درصد

 

 

 

بر اساس مصوبه دولت، چنانچه بیمه گذار بیمه گر جدیدی را برای تجدید بیمه نامه موضوع این آیین نامه انتخاب کند، بیمه گر جدید موظف است با توجه به سوابق قبلی وی و با توجه به مفاد این آیین نامه نسبت به محاسبه و دریافت حق بیمه مربوط اقدام کند. تعرفه‌های موضوع این آیین نامه نیز حداکثر نرخ‌های  مجاز است  و بیمه گر می تواند بیمه شخص ثالث با نرخ های کمتر ارایه کند در هر حال مبنای ایفای تعهدات بیمه گر در مقابل زیان دیده ،‌قانون و آیین نامه های اجرایی آن است.

 

 

 همچنین در صورتی که موسسه یا سازمانی متعهد شود که اقساط حق بیمه شخص ثالث وسایل نقلیه متعلق به کارکنان خود یا اقارب آنها را از حقوق آنان کسر و در وجه بیمه گر پرداخت کند، بیمه گر مجاز است حق بیمه سالانه را به اقساط دریافت کند.

 

 

فروش اجباری پوشش های مازاد بر میزان مقرر در ماده (4) قانون ممنوع است، ولی بیمه گذار می تواند برای جبران خسارت‌های بدنی و مالی بیش از حداقل یاد شده بیمه اختیاری (مازاد) تحصیل کند.

 

 

بر این اساس، بیمه گر مکلف است در ایفای تعهدات مندرج در قانون، خسارت زیان دیده را بدون لحاظ جنسیت و مذهب بر مبنای دیه مرد مسلمان ( با رعایت مقررات مربوط به ماه حرام و غیر حرام) تا سقف تعهدات بیمه نامه و با لحاظ تبصره‌های ماده (4) قانون پرداخت کند. تعرفه‌های حق بیمه موضوع این تصویب نامه با احتساب تعهدات موضوع این ماده تعیین شده است.

 

 

در مواردی که پرداخت خسارت به صورت توافقی انجام نشده و موکول به ارائه رای دادگاه شده است. مبنای ایفای تعهدات بیمه گر درخصوص خسارت های بدنی مبلغ ریالی دیه در زمان پرداخت آن ( یوم الادا) است. زیان دیده موظف است ظرف پانزده روز از تاریخ ابلاغ رای قطعی با ظرف پانزده روز بعد از قطعی شدن رای ابلاغی به وی مراتب را به بیمه گر اعلام و برای دریافت خسارت مراجعه کند. عدم مراجعه زیان دیده یا مقصر حادثه ظرف مهلت مذکور موجب افزایش تعهدات بیمه گر نخواهد شد.

 

 

 

همچنین دولت، بیمه گر را مکلف کرده است حقوق متعلق به صندوق تامین خسارت‌های بدنی، موضوع بند‌های الف و ب ماده (11) قانون را بلافاصله پس از دریافت از بیمه گذار به حساب مربوط واریز کند. مبنای محاسبه سهم صندوق بابت بند الف ماده (11) قانون، مجموع مبالغ دریافتی بیمه گر بابت پوشش تعهدات اجباری خواهد بود.

 

بیمه گر موظف است گزارش عملکرد بیمه شخص ثالث را هر سه ماه یک بار طبق نمونه‌های ابلاغی از سوی بیمه مرکزی تهیه و به بیمه مرکز ارسال کند. بیمه مرکزی با توجه به اطلاعات دریافتی، ‌پیشنهادهای مستند و اصلاحی لازم را برای تعدیل حق بیمه مربوط پس از تایید شورای عالی بیمه به هیات وزیران ارائه می کنید.

 

 

بر اساس این مصوبه، دولت بیمه مرکزی را موظف کرده است؛ هر سال مبالغ ریالی حق بیمه های موضوع این تصویب نامه را به تفکیک انواع وسایل نقلیه محاسبه و به بیمه گر ابلاغ کند. بیمه گر و نمایندگی های مربوط مکلفند جدول مبالغ حق بیمه را در معرض دید متقاضیان قرار دهند. در صوت تخلف بیمه گر از مفاد این تصویب نامه مطابق ماده (28) قانون و سایر قوانین و مقررات مربوط از جمله قوانین تعزیراتی برخورد خواهد شد

 

همچنین نرخ های  موضوع این تصویب نامه شامل مبالغ موضوع بند ب ماده (37) قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب 1389- نیز است.

آیین نامه شماره ۸۲ شرایط عمومی بیمه نامه مسئولیت مدنی حرفه ای پزشکان و پیراپزشکان

آیین نامه شماره ۸۲ شرایط عمومی بیمه نامه مسئولیت مدنی حرفه ای پزشکان و پیراپزشکان

شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری در جلسه مورخ ۲۷/۰۱/۱۳۹۲ « شرایط عمومی بیمه نامه مسئولیت مدنی حرفه ای پزشکان و پیراپزشکان » را مشتمل بر ۲۱ ماده به شرح ذیل تصویب نمود:

 

فصل اول- کلیات

ماده ۱- اساس بیمه نامه: این بیمه نامه براساس قانون بیمه مصوب اردیبهشت سال ۱۳۱۶ و سایر قوانین و مقررات مرتبط و پیشنهاد کتبی بیمه گذار(که جزو غیرقابل تفکیک این بیمه نامه است) تنظیم گردیده و مورد توافق طرفین است. آن قسمت از پیشنهاد کتبی بیمه گذار که مورد قبول بیمه گر نبوده و همزمان با صدور بیمه نامه یا قبل از آن بطورکتبی به بیمه گذار اعلام گردیده است جزو تعهدات بیمه گر محسوب نمی شود.

ماده ۲- تعاریف و اصطلاحات: اصطلاحات زیر صرف نظر از هر معنی و مفهوم دیگری که ممکن است داشته باشد در این شرایط عمومی با تعریف مقابل آن بکار رفته است:

۱- بیمه گر: شرکت بیمه ای است که پروانه فعالیت از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران گرفته و مجاز به انجام عملیات بیمه در این رشته است.

۲- حق بیمه: وجهی است که بیمه گذار در برابر اخذ پوشش و تعهد بیمه گر برای جبران خسارت ناشی از وقوع یا بروز حادثه تحت پوشش بیمه نامه می پردازد.

۳- موضوع بیمه: جبران خسارات ناشی از مسئولیت مدنی حرفه ای بیمه گذار در قبال اشخاصی است که به علت خطا، اشتباه، غفلت و یا قصور وی در انجام امور درمانی یا پزشکی دچار صدمات جسمی یا روانی گردند و یا فوت شوند.

۴- بیمه گذار: شخصی است که مشخصات وی در بیمه نامه یا قرارداد بیمه ذکر گردیده و متعهد پرداخت حق بیمه است.

۵- زیان دیده: فردی است که بر اثر خطا، اشتباه، غفلت، بی احتیاطی و یا قصور بیمه گذار، دچار صدمات جسمی یا روانی یا تشدید بیماری شده است.

۶- غرامت فوت و نقص عضو: وجهی است که بیمه گر طبق شرایط این بیمه نامه متعهد می گردد در صورت احراز مسئولیت بیمه گذار به زیان دیده یا وراث قانونی وی بپردازد.

ماده ۳- مدت اعتبار بیمه نامه: جز در مواردی که در بیمه نامه به نحو دیگری توافق شده باشد مدت این بیمه نامه یک سال شمسی است و تاریخ شروع و انقضای آن در شرایط خصوصی آن مشخص می گردد.

فصل دوم- وظایف و تعهدات بیمه گذار

ماده ۴- بیمه گذار مکلف است در پاسخ به پرسش های بیمه گر همه اطلاعات راجع به موضوع بیمه را با دقت و صداقت اعلام نماید. اگر بیمه گذار در پاسخ به پرسش های بیمه گر عمداً از اظهار مطلبی خودداری نماید و یا عمداً بر خلاف واقع اظهاری بنماید قرارداد بیمه باطل خواهد بود ولو مطلبی که کتمان شده یا بر خلاف واقع اظهار شده است هیچ گونه تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد. به علاوه، نه فقط وجوه پرداختی بیمه گذار به وی مسترد نخواهد شد بلکه بیمه گر می تواند اقساط حق بیمه را که تا آن تاریخ عقب افتاده است نیز از بیمه گذار مطالبه نماید.

ماده ۵- بیمه نامه با تقاضای بیمه گذار و قبول بیمه گر صادر می شود ولی شروع پوشش بیمه ای و اجرای تعهدات بیمه گر منوط به پرداخت حق بیمه به ترتیبی است که در بیمه نامه پیش بینی شده است. چنانچه پرداخت حق بیمه به صورت قسطی باشد و بیمه گذار هر یک از اقساط موعدرسیده را به هر دلیل پرداخت نکند بیمه گر می تواند بیمه نامه را با رعایت ماده ۱۶ این آیین نامه فسخ نماید. چنانچه بیمه گر بیمه نامه را فسخ نکرده باشد در صورت وقوع حادثه، خسارت را به نسبت حق بیمه پرداخت شده به حق بیمه ای که تا زمان وقوع حادثه باید پرداخت می شد پرداخت خواهد کرد مگر آنکه در شرایط خصوصی بیمه نامه ضوابط دیگری درج شده باشد.

ماده ۶- بیمه گذار موظف است اسناد و مدارک مربوط به خدمات پزشکی انجام شده در مورد هر بیمار را در صورت درخواست بیمه گر در اختیار وی قرار دهد.

ماده ۷- بیمه گذار نباید بدون موافقت بیمه گر در مورد مسئولیت هایی که تحت پوشش این بیمه نامه است، تعهدی در قبال مدعی به عهده گیرد و یا وجهی به وی بپردازد مگر اینکه انجام این اقدام مورد موافقت بیمه گر قرار گرفته باشد.

ماده ۸- بیمه گر می تواند در صورت لزوم به هزینه خود دفاع از بیمه گذار را به مناسبت مسئولیت های موضوع این بیمه نامه بر عهده گیرد. در این صورت بیمه گذار موظف است اختیار تعیین وکیل را رسماً به بیمه گر تفویض نماید.

فصل سوم- وظایف و تعهدات بیمه گر

ماده ۹- خسارت های قابل تأمین، شامل دیه ناشی از نقص عضو و یا فوت زیان دیده و هزینه درمان صدمات جسمی یا روانی اوست که بیمه گذار به واسطه اقدام یا دستور وی بر اساس رأی مراجع ذی صلاح مسئول جبران آنها شناخته شود و بر اساس شرایط این بیمه نامه، بیمه گر متعهد به پرداخت آنها باشد.

ماده ۱۰- در مواردی که با توجه به اسناد و مدارک ارایه شده، مسئولیت بیمه گذار از نظر بیمه گر محرز باشد بیمه گر می تواند قبل از صدور رأی مراجع قانونی ذی صلاح با جلب موافقت بیمه گذار و مدعی یا مدعیان، خسارت را پرداخت و تسویه کند.

ماده ۱۱- تعهدات بیمه گر منحصر به مسئولیت حرفه ای بیمه گذار است که در مدت اعتبار بیمه نامه رخ دهد مشروط به اینکه ادعای خسارت در طول مدت اعتبار بیمه نامه یا حداکثر ظرف مدت چهار سال پس از انقضای بیمه نامه و حداکثر پس از ۲۰ روز اطلاع بیمه گذار به بیمه گر اعلام شده باشد. در صورت توافق بین بیمه گر و بیمه گذار این مدت تا شش سال قابل افزایش است.

ماده ۱۲- اگر بیمه گذار به پرداخت دیه محکوم شود حداکثر تعهد بیمه گر در قبال هر زیان دیده، معادل ریالی ارزان ترین نوع دیه از انواع مذکور در قانون مجازات اسلامی حداکثر تا مبلغ مندرج در شرایط خصوصی بیمه نامه خواهد بود.

ماده ۱۳- بیمه گر باید بعد از دریافت کلیه مدارک مربوط به خسارت حداکثر ظرف ۳۰ روز، مدارک را بررسی و نتیجه را اعلام نماید و در صورت احراز عدم استحقاق دریافت خسارت مراتب را با ذکر دلایل به طور مکتوب به بیمه گذار یا زیان دیده اعلام نماید و در صورت قبول خسارت، بیمه گر موظف است حداکثر ظرف مدت ۱۵ روز پس از قبول خسارت آن را پرداخت نماید. اگر پس از تکمیل مدارک مثبته بیمه گر، در پرداخت خسارت تأخیر نماید، طبق حکم ماده ۵۲۲ آئین دادرسی مدنی عمل می­شود.

ماده ۱۴- در صورتی که مسئولیت بیمه گذار همزمان تحت پوشش سایر بیمه گران باشد بیمه گر موظف است بر مبنای این بیمه نامه تعهدات خود را ایفا نماید و سپس می تواند برای بازیافت سهم سایر بیمه گران به آنها مراجعه نماید.

فصل چهارم- خسارت های خارج از تعهد بیمه گر

ماده ۱۵- جبران خسارت های ناشی از موارد زیر از شمول تعهدات بیمه گر خارج است:

۱- انجام معالجه، مداوا و یا عمل جراحی که به تشخیص مراجع ذی صلاح خارج از تخصص بیمه گذار باشد مگر آنکه زیان دیده نیاز به فوریت های پزشکی داشته باشد و متخصص مربوط در دسترس نباشد.

۲- بیمه گذار به دلیل استفاده از مسکرات و استعمال مواد مخدر یا داروی خواب آور، تمرکز و هوشیاری لازم را برای مداوای زیان دیده نداشته باشد و باعث صدمه جسمی و یا روانی او شود.

۳- انجام امور پزشکی و درمانی که به تشخیص مراجع ذی صلاح خلاف قوانین و مقررات جاری باشد.

۴- هر نوع خسارتی که منشاء آن تشعشعات یونیزه کننده یا رادیو اکتیو و انرژی هسته ای باشد مگر آنکه استفاده از آنها برای معالجه بیمار ضروری باشد.

۵- عدم النفع.

۶- عمد بیمه گذار.

۷- جرایم و جزای نقدی.

فصل پنجم- سایر موارد

ماده ۱۶- نحوه فسخ بیمه نامه: در موارد زیر هر یک از طرفین بیمه نامه می تواند با اخطار کتبی ۲۰ روزه بیمه نامه را فسخ نماید:

۱- موارد فسخ از سوی بیمه گر:

- عدم پرداخت حق بیمه در سررسیدهای مندرج در اعلامیه های بدهکار صادره.

- تشدید خطر و عدم موافقت بیمه گذار به پرداخت حق بیمه اضافی مربوط.

۲- موارد فسخ از سوی بیمه گذار:

- متوقف شدن فعالیت بیمه گر به هر دلیل.

- عدم تمایل بیمه گذار به ادامه پوشش.

ماده ۱۷- در صورت فسخ از طرف بیمه گر، باید حق بیمه مدتی که باقی مانده است به صورت روزشمار محاسبه و به بیمه گذار برگشت داده شود. در صورت فسخ بیمه نامه از طرف بیمه گذار حق بیمه مدت بیمه براساس تعرفه کوتاه مدت به شرح ذیل محاسبه و بقیه آن مسترد خواهد شد:

مدت بیمه نامه

درصد حق بیمه سالانه

تا ۵ روز

۵

از ۶ روز تا ۱۵ روز

۱۰

از ۱۶ روز تا ۳۰ روز

۲۰

از ۳۱ روز تا ۶۰ روز

۳۰

از ۶۱ روز تا ۹۰ روز

۴۰

از ۹۱ روز تا ۱۲۰ روز

۵۰

از ۱۲۱ روز تا ۱۵۰ روز

۶۰

از ۱۵۱ روز تا ۱۸۰ روز

۷۰

از ۱۸۱ روز تا ۲۷۰ روز

۸۵

از ۲۷۱ روز تا ۳۶۵ روز

۱۰۰

ماده ۱۸- محدوده جغرافیایی: این بیمه نامه فقط در محدوده جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران معتبر است و در خصوص مسئولیت حرفه ای بیمه گذار در خارج از محدوده مذکور بیمه گر هیچگونه تعهدی ندارد.

ماده ۱۹- نحوه حل و فصل اختلاف: هرگونه اختلاف ناشی از تعبیر، تفسیر و یا اجرای این بیمه نامه، در صورتی که از طریق مذاکره حل و فصل نشود به داور مرضی الطرفین ارجاع خواهد شد. رأی داور مزبور قطعی و برای طرفین لازم الاتباع است . در صورتی که طرفین در مورد انتخاب داور مرضی الطرفین به توافق نرسند موضوع به هیأت داوری ارجاع و به ترتیب زیر عمل خواهد شد:

۱- هر یک از طرفین داور اختصاصی خود را تعیین و به طرف دیگر معرفی می نماید.

۲- داوران اختصاصی قبل از بحث دربارة موضوع مورد اختلاف به اتفاق داور دیگری را به عنوان سرداور انتخاب خواهند نمود.

۳- رأی هیأت داوری با اکثریت آرا، معتبر و برای طرفین لازم الاتباع خواهد بود.

۴- در صورتی که هر یک از طرفین تا ۳۰ روز بعد از انتخاب و معرفی داور طرف مقابل ، داور اختصاصی خود را تعیین نکند و یا داوران اختصاصی تا ۳۰ روز در مورد تعیین سرداور به توافق نرسند هر یک از طرفین می تواند حسب مورد از دادگاه ذی صلاح درخواست تعیین داور یا سرداور بنماید.

ماده ۲۰- مواردی که در این بیمه نامه ذکر نشده است بر اساس قانون بیمه، عرف بیمه و سایر قوانین جاری کشور جمهوری اسلامی ایران عمل خواهد شد.

ماده ۲۱- این آیین نامه از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا است و جایگزین آیین نامه شماره ۳۷ و ۳۸ (شرایط عمومی و تعرفه بیمه نامه مسئولیت مدنی حرفه ای پزشکان) مصوب شورای عالی بیمه و مکمل های بعدی آن خواهد شد.

آيين‌نامه شماره 83 - آيين‌نامه كارمزد نمايندگي و دلالي رسمي بيمه

شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری در جلسه مورخ ۲۴/۰۲/۱۳۹۲، « آیین نامه کارمزد نمایندگی و دلالی رسمی بیمه» را مشتمل بر ۱۶ ماده و ۶ تبصره به شرح ذیل تصویب نمود:

فصل اول- کارمزد بیمه های غیر زندگی

  • ماده ۱- حداکثر کارمزد قابل پرداخت از طرف مؤسسات بیمه در انواع بیمه غیرزندگی برای معاملات بیمه ای که توسط نمایندگان و دلالان رسمی بیمه انجام می گیرد بر اساس درصدی از حق بیمه پرداخت شده بشرح زیر است:
    الف- بیمة آتش سوزی: درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- منازل مسکونی 25 29
    ۲- خطرات صنعتی موضوع جداول ضمیمه شماره یک آیین نامه شماره ۲۵ شورای عالی بیمه 10 12
    ۳- خطرات غیر صنعتی موضوع جداول ضمیمه شماره دو آیین نامه شماره ۲۵ شورای عالی بیمه 15 17

    تبصره بند الف- میزان کارمزد مربوط به کالاهای نامبرده در جداول ضمیمة شماره ۳، ۴ و ۵ آیین نامه شماره ۲۵ مصوب شورای عالی بیمه بسته به مورد، معادل اقلام مندرج در بندهای ۲ و ۳ فوق می‎باشد و درمورد کارمزد خطرات تبعی بندهای ۲ و ۳ فوق حسب مورد ۵/۲ درصد افزوده می گردد.
    ب- بیمه باربری: درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- کالاهای وارداتی 10 12
    ۲- کالاهای داخلی و صادراتی 15 17
    ۳- باربری به نفع بانک 5 6

    تبصره بند ب- در مواردی که بیمه نامه باربری بوسیله بانک افتتاح کننده اعتبار تمدید می‎گردد، شرکت بیمه می‎تواند ۵۰ درصد ازکارمزد حق بیمه بیمه نامه تمدیدی را به بانک و مابه ‎التفاوت آن را حسب مورد به نماینده یا دلال رسمی بیمه پرداخت کند.
    ج- بیمه بدنه وسائط نقلیه موتوری: درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- وسائط نقلیه سواری 10 12
    ۲- بارکش 7 9
    ۳- اتوبوس- مینی بوس 6 8

    د- بیمه مسئولیت:
    درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- مسئولیت مدنی شخص ثالث اجباری و مازاد اختیاری و حوادث راننده 4 5
    ۲- سایر انواع مسئولیت (بجز مسئولیت کشتی و هواپیما) 25 29

    هـ- بیمه حوادث شخصی و درمانی:
    درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- حوادث انفرادی 28 32
    ۲- حوادث گروهی 25 29
    ۳- درمان انفرادی 15 17
    ۴- درمان گروهی 10 12

    و- سایر انواع :بیمه
    درصد کارمزد نمایندة حقیقی بیمه درصد کارمزد شرکت نمایندگی بیمه
    ۱- پول در صندوق و گردش 15 17
    ۲- صداقت و امانت 17 20
    ۳- تمام خطر مقاطعه کاری، تمام خطر نصب و شکست ماشین ‎آلات 10 12
    ۴- عدم‎ النفع (بصورت مستقل) 15 17
    ۵- بدنه و مسئولیت کشتی و هواپیما 3 5/3
    ۶- دام و طیور و پرورش زنبور عسل و آبزیان 20 23
    ۷- اکتشاف و استخراج نفت و گاز 5 6
    ۸- دزدی با شکست حرز (بصورت مستقل) 10 12
    ۹- شکست شیشه (بصورت مستقل) 10 12
    ۱۰- مرهونات به نفع بانک 5 6
  • ماده ۲- مبنای پرداخت کارمزدهای موضوع این آیین نامه حق بیمه پرداخت شده می باشد. در صورتی که به هر علت میزان حق بیمه بیمه نامه افزایش یا کاهش یابد به همان نسبت کارمزد نیز افزایش یا کاهش خواهد یافت.
  • ماده ۳- حداکثر کارمزد قابل پرداخت به دلالان رسمی بیمه که به صورت شخص حقوقی فعالیت می کنند معادل صددرصد کارمزد نماینده حقوقی و حداکثر کارمزد قابل پرداخت به دلالان رسمی بیمه که به صورت شخص حقیقی فعالیت می کنند معادل صددرصد کارمزد نماینده حقیقی مقرر در ماده ۱ این آئین نامه می باشد.
  • ماده ۴- چنانچه مؤسسات بیمه میزان کارمزد قابل پرداخت به نمایندگان و دلالان رسمی را در قرارداد فیمابین قید ننمایند کارمزد قابل پرداخت معادل حداکثر یاد شده در این آیین نامه خواهد بود.
  • ماده ۵- مؤسسات بیمه می توانند به شرط صدور بیمه نامه توسط نماینده علاوه بر کارمزد مقرر در این آیین نامه هزینه صدور به میزان حداکثر ۵ درصد پرداخت نمایند.
    تبصره - هزینه صدور قابل پرداخت برای رشته بیمه مسئولیت شخص ثالث اجباری و مازاد اختیاری آن و حوادث راننده حداکثر معادل ۴ درصد می باشد.
  • ماده ۶- مؤسسات بیمه می توانند نمایندگان و دلالان رسمی بیمه را در سود حاصل از پرتفوی آنها بشرح زیر مشارکت دهند:
    1. بیمه بدنه وسائط نقلیه موتوری مندرج در بند "ج" از ماده یک این آیین نامه .
    2. سایر انواع بیمه مسئولیت موضوع ردیف ۲ بند "د" از ماده یک این آیین نامه .
    3. بیمه حوادث انفرادی و بیمه درمان انفرادی موضوع ردیفهای ۱ و ۳ بند "هـ" از ماده یک این آیین نامه.
    4. بیمه پول در صندوق و گردش، صداقت و امانت و شکست شیشه موضوع ردیفهای ۱، ۲ و ۹ بند "و" از ماده یک این آیین نامه .

    سود قابل پرداخت نباید از ۱۵ درصد کارمزد پرداختی به نماینده بابت عملیات بیمه هر سال وی بیشتر شود.
  • ماده ۷- مؤسسات بیمه مکلفند نسبت به مواردی که در این آیین نامه کارمزدی برای آن پیش بینی نگردیده است قبل از پرداخت کارمزد، موافقت بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران را جلب نمایند.
  • ماده ۸- حداکثر مبالغ پرداختی تحت عناوین کارمزد و یا سایر هزینه های پیش بینی شده در این آیین نامه ، نمی تواند از ۳۵ درصد بیمه تجاوز نماید.
    تبصره ۱- پرداخت هرگونه کارمزدی بیش از میزان مذکور در این آیین نامه غیر مجاز و ممنوع می باشد.
    تبصره ۲- مؤسسات بیمه مجاز به پرداخت کارمزد بجز به نمایندگان و دلالان رسمی بیمه نمی باشند.
  • ماده ۹- تخفیف در میزان حق بیمه خواه در مورد بیمه هایی که مستقیماً و بدون دخالت دلالان رسمی بیمه یا نماینده بیمه انجام می شود و خواه در مورد بیمه هایی که با دخالت آنان انجام می شود به هر صورت ممنوع است.
    تبصره- تخفیف در نرخ حق بیمه در موردی که تعرفه مربوط آن را مجاز دانسته است مشمول این ماده نخواهد بود.

فصل اول- کارمزد بیمه های غیر زندگی

  • ماده ۱۰- کارمزد قابل پرداخت برای تحصیل انواع مختلف بیمه های زندگی به شرح زیر تعیین می شود:
    الف- برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی انفرادی با حق بیمه سالانه، حداکثر ۲۵% حق بیمه وصولی.
    ب- برای بیمه های خطر فوت ساده زمانی جمعی با حق بیمه سالانه، حداکثر ۱۰% حق بیمه وصولی.
    ج- برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه سالانه حداکثر ۷۵% حق بیمه سال اول مشروط بر این که از ۳۰ در هزار سرمایه تجاوز نکند.
    ۴۰% این کارمزد پس از وصول حق بیمه سال اول در سالهای دوم تا یک پنجم هر سال ۱۵% کارمزد پس از وصول حق بیمه های مربوطه قابل پرداخت است.

    د- برای سایر انواع بیمه های زندگی با حق بیمه یکجا، حداکثر ۲%حق بیمه.
  • ماده ۱۱- حداکثر کارمزد قابل پرداخت به نمایندگان بیمه و دلالان رسمی بیمه معادل صددرصد کارمزد مقرر در ماده ۱۰ این آئین نامه و اصلاحات آن می باشد.
  • ماده ۱۲- مؤسسات بیمه می توانند جز در موارد بیمه های با حق بیمه یکجا حداکثر ۳ درصد حق بیمه را بابت هزینه وصول حق بیمه به نمایندگان بیمه و یا دلالان رسمی بیمه و یا مامورین وصول پرداخت نمایند.
  • ماده ۱۳- در صورتی که کارمزد پرداختی به نمایندگان یا دلالان رسمی بیمه در مورد یک یا چند بیمه نامه کمتر از میزان کارمزد پیش بینی شده در ماده ۱۰ باشد موسسه بیمه می تواند از محل مابه التفاوت آن بعنوان کارمزد تشویقی به نمایندگان خود یا دلالان رسمی بیمه به تناسب اهمیت بیمه هایی که تحصیل کرده اند پرداخت نماید.
    در هر حال جمع کارمزد و کارمزد تشویقی دریافتی نمایندگان و دلالان رسمی بیمه نمی تواند از میزان مقرر در مواد ۱۰ و ۱۱ تجاوز کند.

فصل سوم- سایر مقررات

  • ماده ۱۴- شرکت های بیمه موظف اند هزینه صدور و کارمزد نمایندگان بیمه و دلالان رسمی بیمه را با رعایت نصاب های زیر محاسبه و پرداخت نمایند:
    الف- کارمزد هر بیمه نامه با توجه به مقدار حق بیمه و طبقه بندی زیر:
    1. تا دو هزار و پانصد میلیون ریال حق بیمه، حداکثر صددرصد کارمزد مصوب.
    2. بیش از دو هزار و پانصد میلیون ریال تا پنج هزار میلیون ریال حق بیمه، حداکثر پنجاه درصد کارمزد مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.
    3. بیش از پنج هزار میلیون ریال تا ده هزار میلیون ریال حق بیمه، حداکثر بیست و پنج درصد کارمزد مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.
    4. بیش از ده هزار میلیون ریال حق بیمه، حداکثر ده درصد کارمزد مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.

    ب- هزینه صدور هر بیمه نامه با توجه به مقدار حق بیمه و طبقه بندی زیر:
    1. تا پانصد میلیون ریال حق بیمه حداکثر صد درصد هزینه صدور مصوب.
    2. بیش از پانصد میلیون ریال تا دو هزار و پانصد میلیون ریال حق بیمه حداکثر بیست و پنج درصد هزینه صدور مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.
    3. بیش از دو هزار و پانصد میلیون ریال تا پنج هزار میلیون ریال حق بیمه حداکثر ده درصد هزینه صدور مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.
    4. بیش از پنج هزار میلیون ریال حق بیمه، حداکثر پنج درصد هزینه صدور مصوب نسبت به حق بیمه مازاد.
    ج- چنانچه مدت پوشش بیمه ای دربیمه نامه هایی که عرفاً به صورت سالانه صادر می شود کمتر از یکسال باشد کارمزد و یا هزینه صدور باید براساس حق بیمه سالیانه و با رعایت بندهای الف وب فوق به ترتیب زیرمحاسبه وپرداخت شود: حق بیمه کوتاه مدت× (حق بیمه سالیانه /کارمزد سالیانه)
  • ماده ۱۵- "موسسات بیمه مجازند برای بیمه نامه های مربوط به دستگاههای اجرایی موضوع ماده (۵) قانون مدیریت خدمات کشوری، دستگاههای موضوع مواد (۲)، (۳)، (۴) و (۵) قانون محاسبات عمومی کشور، نیروهای نظامی و انتظامی، قوای مقننه و قضائیه و کلیه دستگاه هایی که به نحوی از بودجه کل کشور استفاده می کنند، حداکثر ۲۵ درصد کارمزد و هزینه صدور بر اساس طبقه بندی مندرج در بندهای الف و ب ماده ۱۴ را بپردازند.
  • ماده ۱۶- این آیین نامه از تاریخ ۰۱/۰۴/۱۳۹۲ لازم الاجرا است و جایگزین آیین نامه شماره ۲۹ (کارمزد نمایندگی بیمه) مصوب شورای عالی بیمه و مکمل های بعدی آن خواهد شد.

منبع: سایت بیمه مرکزی ایران

آیین نامه شماره 81 مقررات تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه ای

آیین نامه شماره 81  مقررات تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه ای
 

شورای عالی بیمه در اجرای ماده ۱۷ قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری و به استناد ماده ۱۱۴ قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران و موارد مربوط در قانون اجرای سیاست های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی، در جلسه مورخ ۱۵/۱۲/۱۳۹۱ «مقررات تعیین حق بیمه کلیه رشته های بیمه ای» را مشتمل بر 10 ماده و ۵ تبصره به شرح ذيل تصويب نمود:

ماده ۱- مؤسسات بیمه مکلفند حق بیمه انواع رشته های بیمه را با رعایت مقررات این آیین نامه و موازین فنی پیوست تعیین و اعمال نمایند.

تبصره- نحوه تعیین حق بیمه رشته های بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث و مازاد آن، بیمه حوادث راننده، بیمه نوسانات نرخ ارز، بیمه زندگی و مستمری و سایر رشته هایی که حق بیمه آنها توسط هیئت وزیران و یا بیمه مرکزی تعیین می شود تابع مقررات مربوط خواهد بود.

ماده ۲- مؤسسات بیمه موظفند ضمن رعایت موازین فنی تعیین حق بیمه موضوع ماده ۱، نرخ حق بیمه انواع رشته های بیمه و میزان و شرایط انواع تخفیف و اضافه نرخ را در کمیته ای متشکل از اکچوئر، مدیر فنی رشته ذی ربط، معاون فنی، مدیرعامل (یا قائم مقام وی) و یکی از اعضای هیئت مدیره مؤسسه بیمه تعیین و همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به بیمه مرکزی ارسال نمایند.

ماده ۳- در تعیین رشته هایی از قبیل بیمه های مهندسی که امکان تعیین تعرفه یکسان وجود ندارد مؤسسات بیمه موظفند بجای تعیین تعرفه، مبانی تعیین نرخ را با توجه به مقررات این آیین نامه تعیین و همزمان با ابلاغ آن یک نسخه را به بیمه مرکزی ارسال نمایند.

ماده ۴- در تعیین حق بیمه رشته های آتش سوزی، مهندسی و نفت، گاز و پتروشیمی، کشتی، هواپیما و باربری، رعایت ماده ۶ آیین نامه نحوه واگذاری بیمه های اتکایی اجباری و میزان کارمزد و مشارکت در سود آن (آیین نامه شماره ۷۶ مصوب شورای عالی بیمه) الزامی است.

ماده ۵- هر یک از مؤسسات بیمه موظفند تعرفه حق بیمه رشته های بیمه خود را به نحوی تعیین نمایند که در هر سال ضریب خسارت رشته درمان کمتر از ۵۰ درصد و بیشتر از ۸۵ درصد و ضریب خسارت هر یک از سایر رشته ها کمتر از ۴۰ درصد و بیشتر از ۷۵ درصد نباشد.

تبصره ۱- مبنای محاسبه ضریب خسارت مؤسسه بیمه در هریک از رشته های بیمه ای، مقررات مندرج در ماده ۳ آیین نامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه (آیین نامه شماره ۵۸) مصوب شورای عالی بیمه خواهد بود.

تبصره ۲- چنانچه تعداد بیمه شدگان قرارداد بیمه درمان بیش از تعدادی که بیمه مرکزی اعلام می کند باشد مؤسسه بیمه موظف است قبل از انعقاد قرارداد بیمه، موافقت بیمه مرکزی را در مورد حق بیمه آن اخذ نماید.

ماده ۶- مؤسسات بیمه موظفند مطابق دستورالعملی که بیمه مرکزی ابلاغ خواهد کرد، آمار عملکرد هریک از رشته های بیمه ای را به صورت جداگانه نگهداری نمایند و هر سه ماه یکبار نحوه اجرای این آیین نامه و ضریب خسارت مؤسسه را به تفکیک رشته های بیمه ای به بیمه مرکزی گزارش نمایند.

ماده ۷- مؤسسات بیمه موظفند در رشته هایی که شرایط عمومی مصوب شورای عالی بیمه دارد بیمه نامه های خود را با رعایت آن شرایط صادر نمایند و در رشته هایی که فاقد شرایط عمومی مصوب شورای عالی بیمه است شرایط عمومی بیمه نامه های خود را بر اساس مجوز بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران یا کلوزهای متعارف بین المللی صادر نمایند.

ماده ۸- در صورت احراز تخلف مؤسسه بیمه از اجرای مفاد این آیین نامه بیمه مرکزی ج.ا.ا می تواند حسب مورد هر یک از اقدامات زیر را انجام دهد:

۱- اخطار کتبی به اکچوئر، مدیران فنی، معاون فنی، مدیر عامل و یا هیئت مدیره مؤسسه بیمه،

۲- سلب صلاحیت اکچوئر، مدیران فنی، معاون فنی و یا مدیرعامل مؤسسه بیمه،

۳- الزام شرکت به استعلام نرخ از بیمه مرکزی قبل از صدور بیمه نامه در یک یا چند رشته بیمه،

۴- تعلیق پروانه فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه با تصویب شورای عالی بیمه،

۵- لغو پروانه فعالیت مؤسسه بیمه در یک یا چند رشته بیمه با تأیید شورای عالی بیمه و تصویب مجمع عمومی بیمه مرکزی ج.ا.ا.

ماده ۹- بیمه مرکزی هر شش ماه یکبار گزارشی از نحوه اجرای این آیین نامه توسط هریک از موسسات بیمه را تهیه و به شورای عالی بیمه ارایه خواهد نمود.

ماده ۱۰- این آئین نامه از ابتدای سال ۱۳۹۲ لازم الاجراست و از تاریخ مذکور مصوبات مربوط به برنامه اصلاح نظام تعرفه بازار بیمه کشور (مصوبات مورخ ۶/۳/۱۳۸۸، ۶/۸/۱۳۸۸، ۲۰/۸/۱۳۸۸، ۴/۹/۱۳۸۸، ۲۲/۲/۱۳۸۹، ۱/۱۰/۱۳۸۹ و ۱۱/۱۲/۱۳۸۹) و آیین نامه شماره ۶۵ مصوب شورای عالی بیمه ملغی می شوند.

موازین فنی تعیین نرخهای بیمه

الف ) معیارهای عمومی تعیین نرخ حق بیمه انواع رشته های بیمه:

شرکت های بیمه باید حق بیمه رشته هایی که اجازه تعیین نرخ دارند را با رعایت و توجه به موارد زیر تعیین نمایند:

۱- بیمه پذیر بودن ریسک .

۲- شدت و تواتر ریسک.

۳- توجه به تابع توزیع ریسک و میانگین و واریانس آن.

۴- سوابق عملیات بیمه ای آن رشته.

۵- اعمال تخفیف یا اضافه نرخ بر اساس سابقه بیمه گذار.

۶- در بیمه های اشخاص: عوامل متعارف بازار بیمه از جمله جدول مرگ و میرو نرخ بهره فنی.

۷- وضعیت ریسک از لحاظ رعایت استانداردهای پیشگیری و ایمنی.

۸- رعایت حد توانگری شرکت.

۹- توجه به عوامل تشدید خطر.

۱۰- مدت بیمه.

۱۱- خطرات اضافی و استثنائات

۱۲- فرانشیز

۱۳- هزینه های اداری و عملیاتی.

۱۴- عدم تبعیض غیرموجه در تعیین نرخ.

۱۵- امکان واگذاری اتکایی بویژه در رشته هایی مانند کشتی و هواپیما که کلوزهای استاندارد دارند.

۱۶- مقررات بین المللی در رشته هایی که جنبه بین المللی دارد و تابعی از کنوانسیون ها و موافقتنامه های بین المللی است.

۱۷- ارائه بیمه نامه در قالب بیمه های مشترک نباید اصول حاکم بر محاسبه حق بیمه را نقض نماید.

۱۸- توجه به اوضاع پیرامون بازار بیمه کشور.

 

ب) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته هواپیما:

بیمه هواپیما یکی از تخصصی ترین رشته های بیمه ای است که به دلیل تنوع پوشش ها از جمله بدنه، مسئولیت در قبال مسافران، مسئولیت تولیدکنندگان و... پیچیدگی خاصی در نرخ گذاری دارد و یکی از رشته هایی است که بدلیل جنبه بین المللی، تابع کنوانسیون ها و موافقتنامه های بین المللی است و از کلوزهای استاندارد مختلفی در هربخش از پوشش های آن استفاده می شود. شرکت های بیمه موظفند در تعیین نرخ حق بیمه این رشته علاوه بر عوامل مندرج در بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- نوع هواپیما.

۲- ارزش هواپیما.

۳- سال ساخت هواپیما.

۴- تجهیزات ایمنی هواپیما.

۵- خطرات اضافی و استثنائات.

۶- تعداد هواپیماهای بیمه شده در ناوگان (یک هواپیما یا تعدادی از یک ناوگان).

۷- حوزه استفاده (منطقهجغرافیائی).

۸- سابقه خسارتی در پنج سال گذشته.

۹- سوابق پروازی، تجربه و سن خلبان.

۱۰- مدت پرواز سالانه.

۱۱- نوع کاربرد هواپیما (آموزشی، مسافری، باری و ...).

۱۲- مبنا و میزان مسئولیت (کنوانسیون ورشو، موافقتنامه مونترال، ...).

۱۳- کلوزهای مورد استفاده.

۱۴- برنامه های تعمیراتی و رتبه موسساتی که تعمیرات را انجام داده اند.

۱۵- علامت ثبتی و کشور سازنده هواپیما.

۱۶- مدیریت خطوط هوائی.

۱۷- وضعیت و نوع فرودگاه های مورد استفاده و تجهیزات ایمنی آنها.

پ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته کشتی:

با توجه به تنوع کشتی ها از جمله باری و مسافری و محدوده تردد آنها، محاسبه نرخ در بیمه کشتی تابع عوامل مختلفی مانند ویژگی های فنی کشتی، نوع کاربری و مسئولیت های مختلف صاحبان و شرکت های کشتیرانی در قبال عوامل انسانی و محیط زیست است. این رشته نیز مانند بیمه هواپیما تابع کنوانسیون های مختلف بین المللی و کلوزهای مختلفی است که در این رشته مورد استفاده قرار می گیرد. شرکت های بیمه موظفند در تعیین نرخ حق بیمه این رشته علاوه بر عوامل مندرج در بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- نوع شناور (باری، مسافری و کشتی های ویژه عملیات خاص).

۲- موسسه طبقه بندی و تایید کننده سلامت شناور.

۳- ایمنی و قابلیت دریانوردی.

۴- سن شناور.

۵- محدوده تردد.

۶- سابقه خسارتی.

۷- تعداد شناورهای بیمه شده (یک کشتی یا تعدادی از یک ناوگان).

۸- سابقه فعالیت حرفه ای مالک شناور.

۹- مشخصات شرکت سازنده.

۱۰- کشور سازنده و پرچم.

۱۱- سوابق شغلی خدمه.

۱۲- ارزش شناور.

۱۳- فرانشیز.

۱۴- نوع نیروی محرکه شناور و ماشین آلات.

۱۵- امکانات تعمیر شناور.

۱۶- کلوزهای مورد استفاده.

۱۷- محموله (مواد فاسد شدنی، مواد نفتی، مسافر و ...).

ت) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته مهندسی:

در بیمه های مهندسی به دلیل تعدد پوشش و تنوع پروژه ها، احصای عوامل موثر در ارزیابی ریسک و تعیین حق بیمه به صورت جامع دشوار است زیرا بسته به نوع پروژه ممکن است عوامل مورد نظر آنقدر متنوع و متکثر باشند که نتوان همه آنها را فهرست نمود. بدلیل همین محدودیت، آنچه در این ضوابط اعلام شده است عوامل کلی و فراگیر بیمه های مهندسی است. بنابراین توجه به عوامل و پارامترهای ویژه هر نوع پروژه موضوع بیمه که در این ضوابط ذکر نشده نیز مورد تاکید است و شرکت های بیمه موظفند در تعیین نرخ حق بیمه این رشته علاوه بر توجه به عوامل مندرج در بند الف و خصوصیات پروژه به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- شناسائی ریسک های هر بخش از پروژه .

۲- تعیین میزان تعهدات بیمه گر در هر بخش.

۳- تفکیک پروژه به بخش های مختلف از جمله سازه های موقتی، عملیات ساختمانی، ماشین آلات، دوره نگهداری، آزمایش و راه اندازی و ...

۴- نحوه پرداخت حق بیمه.

۵- سابقه فعالیت های پیمانکار.

۶- امکانات ایمنی در بخش های مختلف پروژه ها.

۷- مسئولیت در قبال اشخاص ثالث با در نظر گرفتن محیط پیرامون پروژه ها.

۸- عوامل تشدید خطر در رابطه با وضعیت و محل اجرای پروژه ها و ماشین آلات.

۹- استهلاک و عمر مفید ماشین آلات.

۱۰- برآورد زیان های ناشی از خطای انسانی، نقص فنی و مخاطرات بیرونی.

۱۱- خطرات اضافی و استثنائات.

۱۲- توجه به خسارت های غیرمستقیم مانند عدم النفع.

۱۳- تجربه خسارت های سال گذشته و ویژگی های هر ریسک.

۱۴- دوره انتظار در پوشش عدم النفع.

۱۵- دامنه خسارت های تحت پوشش بر اساس نوع پروژه ها.

۱۶- بررسی کامل خطرات طبیعی و محیطی و وضعیت زمین شناختی محل.

۱۷- مدت اجرای پروژه.

۱۸- ویژگی های طرح و نوع مصالح ساختمانی.

۱۹- درصد پیشرفت پروژه.

۲۰- شرایط و تمهیدات مربوط به اطمینان از سلامت اجرای پروژه.

۲۱- تجهیزات ایمنی و اطفای حریق و امکانات حفاظتی.

۲۲- تجربه پرسنل.

۲۳- سوابق اجرائی پیمانکار در انجام پروژه های مشابه.

۲۴- شرایط مالی بیمه گذار و روش های تامین مالی پروژه.

۲۵- تعداد و نوع شیفت های کاری.

۲۶- میزان و نوع مسئولیت های مجری.

۲۷- سازندگان و عرضه کنندگان تجهیزات و لوازم و مصالح.

۲۸- سوابق و خسارات قبلی پیمانکار.

۲۹- شرایط و کلوزهای پیوست بیمه نامه.

۳۰- نوع و سطح تکنولوژی انجام کار.

 

ث) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته باربری:

شرکت های بیمه موظفند در تعیین نرخ این رشته علاوه بر عوامل مندرج در بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- نوع و دامنه پوشش براساس کلوزهای A و B و C و TOTAL LOSS و پوشش های فراتر از هر کلوز.

۲- نوع و خصوصیات محموله (شکنندگی، فساد پذیری و ...).

۳- طریق حمل (زمینی، هوائی و یا دریایی).

۴- مسافت و مسیر حمل.

۵- قلمرو جغرافیایی حمل.

۶- امکانات ایمنی وسیله حمل.

۷- مقررات بین المللی حاکم بر حمل.

۸- عوامل غیر قابل پیش بینی از جمله تغییر مسیر حمل.

۹- خطرات اضافی و استثنائات.

۱۰- مبداء و مقصد حمل.

۱۱- خسارت های ناشی از جنگ، اغتشاش و یا تحریم.

۱۲- انتقال کالا از یک وسیله حمل به وسیله دیگر (Transshipment).

۱۳- دفعات حمل (Partshipment).

۱۴- دوره اعتبار بیمه نامه.

۱۵- نحوه پرداخت حق بیمه.

۱۶- درج شرط اخذ بارنامه حاوی ارزش دار در رابطه با بیمه نامه های داخلی.

۱۷- مشخصات وسیله حمل.

ج) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته آتش سوزی:

شرکتهای بیمه موظفند در تعیین نرخ حق بیمه این رشته علاوه بر عوامل مندرج در بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- نوع قرارداد (عادی، تمام خطر، فرست لاس و ...)

۲- گزارش کارشناس ریسک.

۳- نوع و امکانات ایمنی مورد بیمه.

۴- نوع کالاهای مورد بیمه.

۵- دامنه پوشش.

۶- درصد و میزان فرانشیز در خطرات اضافی.

۷- خطرات اضافی و استثنائات.

۸- سوابق خسارتی در زمینه مورد بیمه، نوع فعالیت و گذشته بیمه گذار.

۹- طبقه بندی ریسک های پروژه.

۱۰- محاسبه MPL و EML.

۱۱- خطرهای تحت پوشش.

۱۲- مدت زمان اعتبار بیمه نامه.

۱۳- پوشش مسئولیت در قبال اشخاص ثالث.

۱۴- استهلاک سازه های مورد بیمه.

۱۵- منطقه خطر (میزان ریسک زلزله).

۱۶- پراکندگی ریسک.

چ) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ حق بیمه رشته بدنه اتومبیل:

شرکت های بیمه موظفند در تعیین نرخ حق بیمه این رشته علاوه بر عوامل مندرج در بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- نوع خودرو (سواری، اتوکار، بارکش، موتورسیکلت یا سایر وسایل نقلیه).

۲- ظرفیت خودرو بر اساس وزن و یا تعداد سرنشین.

۳- حجم موتور.

۴- تعداد سیلندر.

۵- نوع پلاک (سازمانی، شخصی، عمومی و ...)

۶- سال ساخت.

۷- امکانات ایمنی خودرو (ترمزABS و ...).

۸- محدوده مجاز تردد (درون شهری – برون شهری).

۹- سوابق خسارتی بیمه گذار.

۱۰- وزن وسیله نقلیه.

۱۱- نوع کاربری (امدادی، خدماتی، راهسازی، کشاورزی و...).

۱۲- خطرات اضافی و استثنائات.

۱۳- میزان استهلاک.

۱۴- دامنه پوشش های ارائه شده.

۱۵- مشخصات بیمه گذار از جمله سن، تحصیلات، جنسیت، شغل و...

۱۶- تعداد رانندگان خودرو و میزان استفاده آنها.

۱۷- نحوه نگهداری از خودرو (داشتن پارکینگ و...).
 


ح) معیارهای اختصاصی تعیین نرخ در بیمه حوادث

شرکتهای بیمه موظفند در تعیین نرخ این رشته علاوه بر ضوابط بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند.

مشخصات بیمه گزار یا بیمه شده از جمله جنسیت، شغل، سن، میزان تحصیلات، وضعیت تاهل و...

۱- وضعیت سلامتی بیمه شده.

۲- نوع بیمه حادثه (گروهی، خانواده و انفرادی)

۳- تعیین حد تعهد بیمه گر برای خطرات فوت، نقص عضو، از کارافتادگی وهزینه های پزشکی

۴- تعیین خطرات اصلی تحت پوشش

۵- تعیین مرجع حل اختلاف.

۶- طبقه ریسک شغل و یا فعالیت بیمه شده و یا بیمه گزار

۷- تعیین میزان تعهد بیمه گر در هر حادثه و در مدت اعتبار بیمه نامه.

۸- میزان غرامت روزانه عمومی و غرامت بستری شدن در بیمارستان.

۹- دوره اعتبار بیمه نامه.

۱۰- حوزه جغرافیایی فعالیت بیمه شده.

۱۱- نوع حادثه(حوادث ناشی از کار یا سایر حوادث)

۱۲- تعریف دقیق و جامع حادثه

۱۳- طبقه بندی عوامل خارجی مسبب حادثه

۱۴- مشخص کردن مصادیق دفاع مشروع و نجات اشخاص و اموال در معرض خطر در بیمه نامه.

۱۵- منطقه فعالیت و مکان ارائه پوشش

۱۶- سوابق خسارتی بیمه گذار و یا بیمه شده

 

خ) – معیارهای اختصاصی تعیین نرخ در بیمه مسئولیت حرفه ای پزشکان

شرکتهای بیمه موظفند در تعیین نرخ این رشته علاوه بر ضوابط بند الف، به عوامل زیر نیز توجه نمایند:

۱- مشخصات بیمه گزار یا بیمه شده ازجمله جنسیت، شغل، سن، میزان تحصیلات، وضعیت تاهل و...

۲- طبقه بندی گروه های پزشکی و پیرا پزشکی براساس تخصص و ماهیت فعالیت.

۳- مبنای احراز مسئولیت بیمه گذار.

۴- تعیین دقیق حد تعهد بیمه گر( براساس دیه یا توافق بیمه گر و بیمه گذار).

۵- تعیین مرجع حل اختلاف.

۶- سوابق خسارتی بیمه گذار و یا بیمه شده

۷- حوزه جغرافیایی فعالیت بیمه گذار و یا بیمه شده

۸- نوع بیمه نامه (گروهی یا انفرادی).

۹- هزینه های دفاع و دادرسی.

۱۰- خسارت های تبعی(غیر مستقیم).

۱۱- خطرات اصلی تحت پوشش

۱۲- سابقه فعالیت بیمه گذار در رشته تخصصی.

۱۳- تعیین حداکثر تعهد بیمه گر در هر حادثه و در طول مدت بیمه نامه.

۱۴- تعیین مرجع ذیصلاح تشخیص وتایید میزان صدمات وارده به اشخاص ثالث

۱۵- هزینه های پزشکی

۱۶- دوره اعتبار بیمه نامه

۱۷- تعداد تقریبی اعمال جراحی طی مدت اعتبار بیمه نامه.