ضوابط ایمنی عبور و مرور بهنگام عملیات ساختمانی

ایمنی در ساختمان



ضوابط ایمنی عبور و مرور بهنگام عملیات ساختمانی

 

1.      قبل از شروع عملیات ساختمانی باید مجوزهای لازم بمنظور اجرای عملیات ساختمانی ، انبار کردن مصالح و …. در پیاده روها و خیابانها و سایر فضاهای عمومی و استفاده از تسهیلات عمومی از مراجع ذیصلاح اخذ شود.

2.      مسدود یا محدود کردن پیاده روها و خیابانها و سایر فضاهای عمومی برای انجام عملیات ساختمانی ( دپوی مصالح یا نخاله ساختمانی یا قرار دادن ماشین آلات ساختمانی و … ) ممنوع بوده و در صورت ضرورت باید مجوزهای لازم از مراجع ذیصلاح اخذ شده باشد و در اینحالت رعایت مفاد بندهای بعدی ضروری است.

3.       وسایل ، تجهیزات و مصالح ساختمانی باید در محلی قرار داده شوند که حوادث برای عابرین و وسایط نقلیه بوجود نیامد و وسایل و مصالح فوق بوسیله احداث دیوارچوبی به ارتفاع 2 متر و رنگ زرد و علایم هشدار دهنده وچراغهای چشمک زن ایمن سازی گردد.

4.      در مواردی که نیاز به تخلیه مصالح ساختمانی د رمعابر عمومی یا مجاور آن باشد ، باید مراقبت کافی بمنظور جلوگیری از لغزش یا فرو ریختن ( ریزش ) احتمالی آنها بعمل اید.

5.      در مواردیکه پایه های داربست در معابر عمومی قرار میگیرد باید با استفاده از وسایل موثر از جابجا شدن حرکت پایه های آن جلوگیری شود و عبور عابرین پیاده از زیر داربست منع گردد.

6.      هنگامیکه بر اثر عملیات ساختمانی خطری متوجه تردد عابرین یا اتومبیلها باشد ، باید با کسب نظر از مراجع ذیصلاح یک یا چند مورد از موارد ایمنی زیر بکار گرفته شود:

الف ) نصب چراغهای چشمک زن در فاصله مناسب از محوطه خطر.

ب) نصب علایم ایمنی و هشدار دهنده و وسایل کنترل مسیر.

ج) ایجاد سازه های حفاظتی بشرح بندهای 13و14و15

7.       در صورتیکه عملیات ساختمانی برای بناهای بیشتر از دو طبقه و یا ارتفاع بیش از 8 متر صورت گیرد باید یک راهرو سرپوشیده موقتی ( بشرح بند 13) در راه عبور عمومی در طول ساختمان ایجاد شود برای ساختمانهای دو طبقه و کمتر درصورتیکه هیچگونه مشکلی برای عابرین پیاده ایجاد نکنند( پیاده رو را نبندند) نصب دیوار تخته ای یافنسFence ( تورسیمی ترجیحاً توری مرغی) بارتفاع دو متر کفایت می کند.

8.       ضمن کسب مجوز لازم جهت حفاری در عرض پیاده رو یا سواره رو ، بر روی محلهای حفاری در معابر عمومی باید یک پل موقت عبور عابرین پیاده با مقاومت کافی با عرض حداقل یکمتر یاعرض پیاده رو ایجاد شود . در صورتیکه حفاری در خیابان صورت گیرد باید موقتاً پلی با مقاومت کافی و باعرض مناسب جهت عبوراتومبیل ایجاد شود. ضمناًدر حین عملیات حفاری چنانچه به تاسیسات شرکتها و سازمانها دیگر و نیز تاسیسات شهرداری خسارتی وارد اید مالک بلافاصله باید موارد را به ارگان ذیربط اطلاع داده و جبران خسارت وارده بعهده وی خواهد بود.

9.      در مواردیکه حفاری در زیر پیاده روها ضروری باشد باید قبلاً شمعهای لازم که قادر به تحمل فشار حداقل 600 کیلوگرم بر مترمربع باشد در زیر آن قرار گیرد.

10.  شبها کلیه پیاده روها و معابر باید باندازه کافی روشن باشد و برای ایمنی عابرین پیاده چراغهای احتیاط در اطراف محوطه کار نصب گردد.

11.   باید از عبور و مرور اشخاص متفرقه در قسمتهایی که بیل مکانیکی یا انواع جرثقیل و سایر وسایل مشابه کار می کنند جلوگیری بعمل اید مگرآنکه اطراف این وسایل باحفاظها و موانع و سرپوشها لازم محفوظ شده باشد.

12.   قراردادن بشکه و دیگهای پخت قیر و آسفالت در معابر عمومی ( پیاده رو و خیابان و … ) ممنوع است.

13.  برای جلوگیری از خطرات ناشی از پرتاب شدن مصالح و وسایل و تجهیزات ساختمانی در پیاده رو و سایر معابر عمومی و پیرو بند 7 این آئین نامه ، باید سازه ای حفاظتی و موقتی بصورت راهرو سرپوشیده ایجاد شود.

13.1.                    ارتفاع راهروی سرپوشیده نباید کمتر از 5/2 مترو عرض آن نباید کمتر از 5/1 متر یاهم عرض پیاده رو موجود باشد.

13.2.                    راهرو باید فاقد هر گونه مانع و دارای روشنایی لازم طبیعی یا مصنوعی دایم باشد.

13.3.                    سقف راهرو باید توانایی تحمل کلیه بارهای احتمالی وارده و حداقل فشار 700 کیلوگرم بر مترمربع را داشته باشد.

13.4.                    سقف راهرو باید از الوار به ضخامت مناسب طوری ساخته شود که از زیرش آب و مصالح بداخل آن جلوگیری بعمل اید.

13.5.                    اطراف بیرونی سقف راهرو باید دارای حفاظ کاملی از چوب یا توری فلزی مقاوم بارتفاع حداقل 2 متر باشد. زوایه این حفاظ را نسبت به کف میتوان حداکثر 45 درجه بطرف خارج اختیار کرد ( با توجه به افزایش ارتفاع ساختمان تا سقف 6 متر افزایش خواهد داشت.)

14.  یکی دیگر از راههای جلوگیری از آسیب ناشی از اثر سقوط اشیاء در کارگاه ساختمانی یا مجاورت آن ، سقف موقت و سرپوش حفاظتی شامل توری یا تخته بندی الوار میباشد.

14.1.                    سرپوش حفاظتی باید چنان طراحی و ساخته شود که در اثر ریزش مصالح و یا ابزار روی آن هیچگونه خطری متوجه افرادی که در زیر آن قرار دارند نگردد.

14.2.                    پوشش موقت فضای باز ، سقفها و دیوارها باید با استفاده از تخته بضخامت 5/2 سانتیمتر یا معادل آن برای سوراخهای دهانه 45 سانتیمترو تخته بضخامت 5 سانتیمتر یا معادل آن برای سوراخها با دهانه بیش از 45 سانتیمتر صورت گیرد.

15.  برای جلوگیری از پرت شدن مصالح میتوان از تورهای ایمنی نیز استفاده کرد . اگر کل ارتفاع ساختمان با تور ایمنی پوشانیده شود بهتر است.

16.  از روی معابر و فضاهای عمومی مجاور کارگاههای ساختمانی نباید هیچ باری بوسیله دستگاههای بالابر عبور داده شود مگر اینکه معابر و فضاهای عمومی با استفاده از علایم هشدار دهنده از قبیل سنگربندی ، پرچمهای مخصوص یا چراغهای چشمک زن محدود و مسدود گردد. توان و ظرفیت بالابر بهنگام جابجایی اجسام باید حتماً در نظر گرفته شود.

17.  گودبرداری در عملیات پی کنی و گود برداری میبایست متناسب با عمق گودبرداری از محدوده ساختمان فاصله گرفته و با دیوار حائل چوبی بارتفاع دو متر (به رنگ زرد شفاف ) جلوی سقوط احتمالی گرفته شود در اینصورت باید حداقل 2/1 عرض پیاده رو برای تردد عابرین پیاده آزاد بماند و ضمناً این قسمت از پیاده رو مقاومت و ایستادگی لازم را برای تردد عابرین پیاده داشته باشد.

18.  مصالح ساختمانی حتی الامکان در معابر عمومی انبار نگردد و باید بداخل محوطه ساختمان سازی انتقال یابد و در اینحالت باید توسط مسئولان ذیربط مدت زمان دپوی مصالح و مساحت فضاهای عمومی که مالک باید جهت انتقال مصالح بداخل ساختمان اقدام نماید مشخص گردد و پس از اتمام مدت فوق یا استفاده از فضاهای عمومی بیش از مساحت تعیین شده نسبت به اعمال قانون از طریق شهرداری اقدام گردد بطوریکه برای زمان اشغال خط عبوری از خیابان از صاحب ساختمان عوارض گرفته شود و مضافاً اینکه محل اشغال بیش از 5/2 متر نباشد و رعایت حداقل 4 متر عرض عبور جریان ترافیک در یک جهت الزامی است.

19.   در صورت دپوی مصالح ساختمانی و … در پیاده روها میبایست حداقل 3/1 عرض پیاده رو جهت تردد عابرین پیاده در منتهی الیه پیاده رو و در مجاورت خیابان اختصاص داده شود در معابری که عرض پیاده رو کمتراز 120 سانتیمتر باشد باید با اختصاص دادن مسیری بعرض حداقل یکمتر به عابر پیاده و تامین آن از فضای موجود بر روی جوی آب و یا خیابان ، راه برای تردد عابرین پیاده در نظر گرفت و تحت هیچ شرایطی پیاده رو بطور کامل مسدود نگردد.

20.   هرگاه عملیات ساختمانی در فاصله کمتر از چهل متری کابل فشار قوی خطوط هوایی برق قرار گرفته باشد، عملیات ساختمانی فقط با اجازه نامه کتبی از شرکت برق منطقه ای مجاز خواهد بود.

21.   در خصوص رعایت این آئین نامه ، مالک یا ذینفع ساختمان مسئول بوده و در صورت بروز هر گونه حوادث احتمالی که بدلیل ایمن سازی یا عدم رعایت این آئین نامه بوقوع بپیوندد در کلیه مراجع حقوقی و قضایی و … پاسخگو خواهد بود.

22.   حوزه معاونت شهرسازی و معماری منطقه ، با توجه به نوع عملیات ساختمانی باید این آئین نامه را به رویت و امضاء مالک یا ذینفع رسانده و طی ضمانت نامه و تعهد وی را ملزم به رعایت آن نماید.

ایمنی در ساختمان قسمت دوم

ایمنی در ساختمان



انواع ساختمان

1_ ساختمان های بتونی

ساختمان هایی هستندکه اسکلت اصلی از بتون آرمه (سیمان ، ماسه، فولاد به صورت میل گرد و آجدار ) استفاده شده باشد در ساختمان های بتونی سقف ها به وسیله تاوه بتونی پوشیده می شود و یا از سقف های تیرچه و بلوک و یا سایر سقف های پیش ساخته استفاده می شود.

مزیت : ساختمان های بتونی مقاومت در برابر زلزله ارتعاش و آتش دارند.چون بتون مقداری نم در خود نگه میدارد این ساختمان ها خنک ترند و امکان ساخت برجهای بلند در آن مقدور است .

معایب:هزینه نسبتاً بالا و زمان کار بیشتر برای ساخت.



2 – اسکلت فلزی

فوندانسیون بتون مسلح است که در داخل فوندانسیون صفحات فولادی برای قرار گرفتن ستون های فلزی کار می گذارند . برای ساختن ستو ها و پلها از پروفیل های فولادی استفاده میشود .و برای زیر ستون ها از صفحه فولادی استفاده می شود سقف این ساختمان ها می تواند طاق ضربی و تیرچه بلوک باشد.

مزایا :سرعت بیشتر و هزینه کمتر نسبت به ساختمان بتونی - مقومت در برابر زلزله – عایق صوتی و حرارتی این ساختمان ها به عرض دیوارهای آن بستگی دارد.

معایب : مخصوصاًدر برج ها نسبت به آتش سوزی مقاومت کمتری دارند .

3 – ساختمان های مختلط :

به دو صورت

الف) اسکلت فلزی و سقف بتون یکپارچه

ب )دیوارها بتونی سقف تیرچه بلوک در هر دو صورت پایه و فوندانسیون معمولاً بتونی است .

4 – ساختمان های آجری معمولی

معمولاً یک و دو طبقه و در مواردی سه طبقه ساخته می شوند از بتون معمولی و یا حتی خاک و آهک و سنگ برای پایه ها استفاده می شود وزن سقف و طبقات روی دیوارها قرار دارد .

مزایا : سهولت ساخت – قیمت مناسب – عدم نیاز به ماشین آلات ساختمانی – عایق بندی مناسب دیوارها نسبت به صدا و گرما – در برابر حریق خطر ریزش ندارد .

معایب : مقومت نسبتاً پایین به ارتعاش و زلزله – عدم امکان ساخت طبقات زیاد

5 – ساختمان های چوبی یا سنگی : معمولاً در روستا ها استفاده می شود دیوارها ضخیم با استفاده از سنگ و کاهگل و یا گاهی بتو ن می باشد .

مزیت : عایق بندی در دیوارها – سهولت و ارزانی

معایب : عدم مقاومت در برابرزلزله - ضعف در برابر آتش سوزی به دلیل سقف چوبی

عملیات ساختمانی و رعایت نکات ایمنی

شروع عملیات ساختمانی صرفا پس از صدور مجوز احداث بنا انجام خواهد شد که شامل بر پا نمودن و نصب اعضای فلزی سازه , اجرای سازه های بتنی و سایر اقدامات می باشد که در مجلد دوازدهم مقررات ملی ساختمان به تفضیل آمده است .

ضمنا مالک , مالکین و ذینفعان و همچنین پیمانکاران و انبوه سازان موظفند اقدامات ذیل را به منظور حفظ و تامین ایمنی عمومی به عمل آورند :

1 – کلیه اشخاص حقیقی یا حقوقی صدر الذکر , مسئول اجرای مقررات ایمنی و تامین حفاظت از بروز حادثه در حین انجام کار یا عملیات خواهند بود

2 – مالک یا بهره بردار یا پیمانکار برای تامین حفاظت , سلامت و بهداشت کارگران در محل کار وسایل و امکانات لازم را تهیه و در اختیار آنها قرار داده و بر نحوه استفاده از وسایل و رعایت مقررات نظارت می نماید .

3 – در صورت احتمال وقوع حادثه و یا فرو ریختن ابنیه احداثی و یا در حال تخریب , مالک موظف است فورا کار را متوقف , کارگران را از محل کار دور و نسبت به رفع خطر اقدام نماید .

4 – مسدود یا محدود نمودن پیاده رو ها , معابر عمومی و سایر فظاهای عمومی برای انبار کردن مصالح و یا انجام عملیات ساختمانی با رعایت موارد زیر امکان پذیر می باشد

الف ) وسایل , تجهیزات و مصالح ساختمانی باید در جایی قرار داده شوند که حوادثی برای عابرین , وسایل نقلیه , تاسیسات عمومی و ساختمان های مجاوربوجود نیاوردند .

وسایل فوق شب ها نیز باید بوسیله علایم درخشان و چراغ های قرمز احتیاط مشخص شوند .

ب ) در مواردی که پایه های داربست در معابر عمومی قرار گیرد , باید با استفاده از وسایل موثر از جا به جا شدن و حرکت پایه های آن جلوگیری شود .

ج ) هنگامی که بر اثر انجام عملیات ساختمانی خطری متوجه رفت و آمد عابرین یا وسایل نقلیه های که در حال تردید هستند , باید موارد زیر رعایت گردد :

1- گزارش یک یا چند نفر نگهبان با پرچم اعلام خطر

2- نصب چراغهای چشمک زن یا علایم شبرنگ

3- نصب علائم آگاهی دهنده و وسایل کنترل مسیر

4- ایجاد سازه های حفاظتی محصور کننده

د ) بر روی محل های حفاری در معابر عمومی , باید یک پل موقت عبور عابر پیاده با مقاومت لازم ایجاد شود و در صورتی که حفاری در خیابان باشد باید موقتا پلی با مقاومت کافی جهت عبور و مرور وسایل نقلیه نیز ایجاد شود .

ه ) کلیه پرتگاه ها در کارگاه ساختمانی , محوطه اطراف آن وفضاهای عمومی که احتمال خطر سقوط افراد در آن وجود دارد ، باید تا زمان پوشیده و محصور شدن نهایی یا نصب حفاظ ها و نرده های دائم و اصلی به وسیله پوشش ها یا نرده های حفاظتی محکم و مناسب به طور موقت حفاظت گردند .

همچنین چنانچه احتمال سقوط و ریزش ابزار کار یا مصالح ساختمانی وجود داشته باشد , باید نسبت به نصب پا خوره های مناسب اقدام گردد .

و ) بار گذاری بیش از حد ایمنی بر روی هر گونه اسکلت , چوب بست , حفاظ , نرده , پوشش های موقتی , سر پوش دهانه ها و گذرگاه ها و نظایر آنها مجاز نیست .



نردبان

نردبانها ابزار ساده ای برای دست یابی به ارتفاعات و سطوح بالاتر می باشند که اگر از آنها به درستی استفاده و مراقبت نماییم، برای سالهای زیادی قابل استفاده خواهند بود. نردبانها از مواد اولیه متفاوت و در طراحی های متنوعی ساخته می شوند و در همه اشکال، اندازه ها موجود بوده و در صنایع گوناگون نیز موارد استعمال متنوعی دارند.

عمده ترین خطر هنگام استفاده از نردبانها، سقوط می باشد که در نتیجه انجام یک سری اعمال و شرایط ناایمن ایجاد می گردد که از جمله آنها می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الف- موقعیت نامناسب نردبان نسبت به محل کار فرد ومصرف کننده آن

ب- ایستادن فرد بر روی پله های بالایی نردبان که منجر به برهم خوردن تعادل وی می شود

ج- گذاشتن نردبانها بر روی سطح ناپایدار و بی ثبات

چ- افزودن ارتفاع نردبان بوسیله قراردادن جعبه یا بشکه در زیر پایه های آن ممنوع است .

ح- دو نردبان کوتاه نباید بهم متصل و بجای نردبان بلند بکار برده شود‎

روش صحیح کاربرد نردبانها.

- نردبانها را در زاویه ای قرار دهید که به ازای هر 4 فوت طول نردبان (2/1 متر)، معادل یک فوت (3/0 متر) از دیوار فاصله داشته باشند؛ یعنی باید فاصله پای نردبان از پای دیوار، یک چهارم طول نردبان باشد.

- در هر زمان تنها یک نفر مجاز به بالا رفتن از نردبان می باشد.

- نردبان یکطرفه بیش از ده متر ممنوع است

- افرادی که از نردبانها استفاده می کنند باید از کفشهای مقاوم در مقابل سرخوردگی استفاده کنند.

- همواره از خطوط انتقال نیرو دوری نموده و حداقل 3 متر از آنها فاصله داشته باشید، اگر ولتاژ بیش از 57000 ولت است، فاصله ایمنی 5 متر می باشد و در زمان لازم، ضرورتاً از نردبانهای با ریلهای نارسانا استفاده کنید، در این موقع پوشیدن لباس محافظ و کفش های با کفهای لاستیکی نیز توصیه می گردد.

- استفاده از کفشک برای جلوگیری از سرخردن و حفظ تعادل نردبان توصیه می شود

- نردبان باید طوری قرارگیرد که سطح بالایی آن حداقل 3 فوت (ا متر) بالاتر از تکیه گاه بالایی باشد که این قسمت بعنوان دستگیره ای برای پیاده شدن بر روی بام، داربست و... بکار می ورد.



انواع نردبانها

نردبانهای چوبی

این نردبانها از چوب با وزن مخصوص بالا (و البته چوبهای بدون لبه ها و تراشه های تیز) ساخته شده اند.

مزایای نردبانهای چوبی:

:

مزایای نردبانهای فایبرگلاس

. فایبر گلس در زیر نور خورشید و یادر کنار منابع تولید گرما خشک نشده و پوسته پوسته نمی گردد . فایبر گلس از جمله مواد متراکم بوده و نسبت به فلزات گرمای کمتری را هدایت می کند ، هچنین می تواند در برابر تماس کوتاهی با درجه حرارتهای بسیار بالا مقاومت نماید



نردبانهای آلومینیومی:

نردبانهای آلومینیومی به دو دسته تقسیم می شوند که شامل نردبانهای با ریلهای یکپارچه و نردبانهای با ریلهای نواری شکل می باشد .



ایمنی پلکان:

1: کلیه پلکان ها - سکوها - و پاگردها باید استحکام کافی داشته و تحمل فشار و سنگینی بارهای عادی را داشته باشد

2: پلکان ها و سکوهایی که از مصالح مشبک ساخته شده اند ابعاد چشمه های آن نباید از 25 میلیمتر تجاوز نماید تا اشیاء متفرقه امکان سقوط از آنرا نداشته باشد.

3: عرض پلکان ها به استثنای پلکان های سرویس و یا امدادی نباید در هیچ مورد از 90 سانتیمتر کمتر باشد.

4: اختلاف سطح بین دو پاگرد نباید هیچگاه از 70/3 متر تجاوز کند.

5: پاگردهایی که در فواصل پلکان ها قرار دارند باید وسعتی در حدود 10/1 متر در جهت پلکان یا بیشتر به تناسب عرض پلکان داشته باشند.

6: در تمام طول پلکان ها یک فاصله عمودی آزاد در حدود قد انسان باید منظور شود این فاصله آزاد نباید کمتر از 20/2 متر از سطح هر پله به موازات دیوار پله باشد.

7: غیر از پلکانهای سرویس و یا امدادی عرض هر پله بدون محاسبه حاشیه یا برآمدگی آن نباید از33سانتیمتر کمتر باشد و ارتفاع پله بین 14 تا 20سانتیمتر خواهد بود.

8: کلیه پلکان ها بایستی از طرف‎پرتگاه به وسیله نرده های‎مخصوص‎پلکان‎حفاظت شوند.

9: پلکان هایی که بیش از 25/2 متر عرض دارند بایستی علاوه بر نرده های کناری با یک نرده دستی میانه نیز مجهز باشند.

10: ارتفاع نرده های پلکان از لبه هر پله نبایستی از 75 سانتیمتر کمتر باشد و در صورتی که از این نرده ها به عنوان نرده های دستی استفاده شود بلندی آن نباید از 85 سانتیمتر تجاوز کند.

11: مدخل پنجره هایی که در پاگردهای پلکان باز می شود در صورتی که پهنای آنها بیش از 30 سانتیمتر و فاصله با سطح پاگرد کمتر از 90 سانتیمتر باشد بایستی به وسیله نرده حفاظت شوند.

12: حداکثر شیب مجاز برای (راهروهای شیب دار) رامپ مورد استفاده افراد 10 درجه است . این رامپ ها باید با کلیه شرائطی که در مورد پلکان ها منظور می شود از حیث ساختمان و عرض و نرده و غیره مطابقت داشته باشد.



ایمنی رنگ

طبق استاندارد هر رنگ دارای کاربرد ویژه ای بوده و در موارد خاصی بکار می رود.

قرمز : رنگ قرمز علامت توقف (کلیدهای توقف اضطراری) و تجهیزات پیشگیری و مبارزه با حریق مانند جعبه های هشدار دهنده،سطلهای شن و ... را نشان می دهد.

نارنجی : این رنگ برای نشان دادن خطر بکار می رود. مثلابرای نشان دادن قسمتهای متحرک ماشین که می تواند ایجاد له شدگی،بریدگی و ... بکند و نیز اگر حفاظ ماشین برداشته شود با این رنگ نشان می دهند.

سبز : برای نشان دادن راههای تخلیه،نجات،پستهای کمکهای اولیه،اجازه عبور وسایل نقلیه و بطور کلی معرف تاسیست حفاظتی است. رنگ سبز یعنی رنگ ایمنی.

آبی : از آنجاییکه آبی رنگ اصلی هشدار دادن می باشد برای نشان دادن خطر بکار می رود. کاربرد آن شامل برچسب زدن برای هشدار دادن به منظور جلوگیری از شروع و به راه افتادن ماشین هایی که تحت تعمیر بوده و کارگر در آنها مشغول بکار می باشد.

زرشکی (ارغوانی ): برای مشخص کردن خطر تابش اشعه هایی نظیر ایکس،آلفا،بتا،گاما،پروتون و ... بکار می رود. این رنگ به همراه پره های شکسته شده در یک زمینه زرد برای نشان دادن اتاقها و محلهایی است که در آنجا مواد رادیواکتیو ذخیره یا جابجا می شود.

زرد: برای نشان دادن احتیاط،مخاطرات فیزیکی نظیر برخورد،سر خوردن،افتادن و ماندن بین چیزی بکار میرود.

سیاه و سفید : برای راهروهای رفت و آمد و خطوط جهت یابی بکار می رود.

سیاه و زرد : برای نشان دادن مسیر حرکت وسایل نقلیه مثل لیفتراک بکار میرود

نردبان های فایبر گلاس

جنس اولیه آنها از نوعی ماده مصنوعی می باشد که در حالت خشک جریان الکتریسیته را عبور نمی دهد .

برخی از نردبانهای چوبی نیز با روغن خاصی پوشیده می شوند که از نظر پوشش دهی، مناسب می باشد . اما مشکلی که ایجاد می کند آن است که نردبان چوبی را در مقابل جریان الکتریسیته ، رسانا می سازد که این امر باعث وارد شدن خدشه به یکی از مزایای اصلی نردبانهای چوبی می گردد.

منبع: وبلاگ محمد میلاد ناظران

اهمیت توجه به ایمنی پیمانکاران

اهمیت توجه به ایمنی پیمانکاران:

1- شتاب گرفتن روند برون سپاری فعالیتها وافزایش کمی شرکتهای پیمانکاری

2- مدیریت غیر متمرکز و مدیریت اشخاص حقیقی وحقوقی که قوانین جاری کارفرما (بخش دولتی) در این اشخاص نافذ نمی باشد.

3- تعدد شرکتهای پیمانکاری با شرح وظایف متفاوت وارتباطات ایمنی زیادآنها

4- مشکلات قانونی واختیارات محدود کارفرما

5- افزایش نرخ حوادث در پیمانکاران

6- مسئولیت قانونی واخلاقی کارفرما درقبال حوادث بخش پیمانکاری

7- توجه شرکتها به افزایش بهره وری و لزوم کنترل خسارات و افزایش کمیت وکیفیت خدمات

نتایج عملکرد ضعیف ایمنی پیمانکاران

1- افزایش قیمت مناقصه (به دلیل وقوع حوادث و تحمیل هزینه به پیمانکار)

2- تاخیر در انجام پروژه ها (اتلاف وقت)

3- پیامدهای فرهنگی- روانی و اجتماعی حوادث بر جامعه وسازمان

4- تحمیل خسارت  به کارفرما در اثر آسیب دبدن تجهیرات

5- تحمیل خسارت به شرکت دراثر وقفه درتولید وخدمات

6- مشکلات قضایی وحقوقی ناشی از حادثه

7- پرداخت غرامت وهزینه ای متفرقه از سوی کارفرما به دلیل ضعف قوانین

نتایج برنامه ایمنی موفق پیمانکاران :

1- هزینه های کارفرما و پیمانکار کاهش می یابد.

2- حوادث کمتری به وقوع می پیوندد .

3- کیفیت ارائه خدمات  افزایش پیدا می کند.

4- اختلافات حقوقی کارفرما و پیمانکار به حداقل می رسد.

5- پیمانکار در یک محیط کار ایمن و مناسب مشغول به کار می شود(بعد اخلاقی).

6- تصویر اذهان عمومی به نفع کارفرما و پیمانکار تغییر می کند.

7- آسیب های فردی وآسیب به تجهیزات کاهش می یابد.

8- بهره وری در مجموعه پیمانکاری افزایش یافته و از طریق کاهش ضایعات سود بیشتری حاصل می شود.

9- با کاهش هزینه های عملیاتی و سوابق ایمنی خوب پیمانکار بالقوه می تواند در عرصه بازار رقابت بیشتری داشته باشد.

ایمنی وبخش خصوصی:

بررسی آمار حوادث دراین بخش به خوبی بیانگر عدم توجه مدیران بخش خصوصی به ایمنی وعدم درک اهمیت آن می باشد. عوامل متعددی در بروز بی تفاوتی مدیران این بخش نسبت به ایمنی وجود دارد.از جمله این عوامل می توان به مواردذیل اشاره کرد:

1-    ضعف قوانین ومقررات وعدم نظارت کافی مراجع قانونی برعملکرد شرکتهای پیمانکاری

2-    دیدگاه سنتی مدیران نسبت به ایمنی وباور های غلط نسبت به سرمایه گداری  در این زمینه

3-    مقطعی بودن فعالیتهای شرکتهای پیمانکاری

4-    عدم واکاوی تئوری هرینه- منفعت دربخش پیمانکاری ودید هزینه ای به ایمنی

5-    عدم تجزیه وتحلیل حوادث دراین بخش ومشخص نشدن هزینه های پنهان وآشکار حوادث

6-     فعالیت شرکتهای بیمهای ارائه دهنده بیمهای مسئولیت ومدنی بدون ارزیابی ایمنی شرکتها

حوادث دربخش خصوصی:

بروز حوادث درشرکتهایی پیمانکاری تابع عوامل وشرایط مستقیم وغیر مستقیم می باشد که می توان آنها را درچند دیدگاه بررسی کرد:

1- از دیدگاه فنی و اجرائی

- واگذاری مسئولیت به افراد بی‌تجربه و غیرفنی به دلیل پایین بودن دستمزد یا دراختیار نداشتن افراد ماهر وبا تجربه.

- غیرمتخصص و غیر فنی بودن مدیران بخش خصوصی به دلیل مقطعی بودن پروژها وتصمیم گیری های شخصی دراین بخش

- عدم توجه به تامین تجهیزات وماشین الات با استاندادرمناسب در راستای کاهش هزینه ها.

- عدم توجه به بازرسی از محیط کار و کارگاه.

- عدم توجه به نگهداری صحیح تجهیزات و یراق آلات.

- عدم توجه به خرید لوازم و ابزارهای صحیح ایمنی پیمانکاران.

- عدم توانایی در تخمین زمان مورد نیاز اجرای طرح وافزایش سرعت نامعقول کار یک کقطع زمانی

2-از دیدگاه آموزش

- عدم آموزش مدیران  ودانش کم ایمنی آنها

- عدم توجه به آموزش فنی و اجرایی پرسنل اجرایی که .

- نداشتن سیستم گزینش مناسب جهت انتخاب صحیح  پرسنل اجرایی در بخش خصوصی.

4-1- از دیدگاه اقتصادی

- نبود فرهنگ سرمایه‌گذاری در ایمنی.

- واگذاری پروژه برنده شده در مناقصه به شرکتهای دست دوم فاقد صلاحیت.

- چند شغله بودن مدیران بخش خصوصی.

شرایط استاندارد کارگاه های ساختمانی

شرایط استاندارد کارگاه های ساختمانی :

استاندارد وسعت کارگاه برای هر فرد کارگر12 متر مکعب است. و اگر فاصله زمین تا سقف 3 متر باشد، سطح مورد نیاز هر کارگر 4 متر مربع در نظر گرفته می­شود. در صورت وجود ماشین آلات در کارگاه فضا به کارگاه افزوده می­شود. کف کارگاه باید صاف ، قابل شستشو، غیر لغزنده و بدون برآمدگی بوده تا از آسیب به کارگر جلوگیری کند . همچنین جهت سنگفرش آن باید از بتون­های چهار گوش استفاده کرد. در صورت وجود وسایل حمل و نقل داخل کارگاهی لازم است محل مناسب با خط­کشی ایمنی تعبیه شود.

شرایط نرده یا حفاظ ­های کارگاهی:

کلیه پرتگاه­ها و محل­هایی که احتمال سقوط کارگر وجود دارد باید نرده گذاری شود. این مکان­ها شامل: اطراف پله­ها، اطراف کانال­های زیرزمینی و کناره­های ­آدم­رو می­باشند. نرده­ها باید از جنس آهن ، پروفیل و یا به طور کلی مقاوم بوده و دارای ارتفاع حداقل 90 سانتی مترو به فاصله 2 متر از یکدیگر دارای پایه مقاوم متصل به زمین باشند.

شرایط پله:

هر پله باید دارای طول ، عرض و ارتفاع مناسب بوده تا از بروز حادثه جلوگیری کند . طول حداقل 90 سانتیمتر ، عرض حداقل 33 سانتیمتر و ارتفاع 14 تا 33 سانتیمتر از شرایط یک پله مناسب است . ارتفاع همه پله­ها باید با هم برابر باشند تا شرایط ایمنی را به­وجود آورند. فاصله بین دو پاگرد پله نباید از 3 متر و 75 سانتیمتر بیشتر باشد . و در صورت داشتن طول بیشتر از 2 متر و25 سانتیمتر علاوه بر داشتن نرده جانبی از نرده وسط هم برخوردار باشد . در صورت برخورداری از رم یا سطح شیبدار نباید شیب آن بیشتر از 10 درجه باشد.

روشنایی ساختمان:

یکی از مهمترین مباحث محیط فیزیکی کار را نور و روشنایی تشکیل می­دهد که ارتباط نزدیکی با ایمنی ساختمان دارد . از نور نه تنها برای رؤیت اشیا و انجام کارها ، که از آن به عنوان عاملی برای ایجاد یک محیط کار مطبوع استفاده می­شود . علاوه بر آن میزان روشنایی رابطه مستقیمی با افزایش بازدهی کار افراد دارد. برای تأمین روشنایی محیط ، اولویت با نور طبیعی است و در صورت عدم کفایت از نور مصنوعی استفاده می­شود.
نوشته شده توسط مهناز تهرانی | لینک ثابت | آرشیو نظرات

شرایط استاندارد کارگاه های ساختمانی :

استاندارد وسعت کارگاه برای هر فرد کارگر12 متر مکعب است. و اگر فاصله زمین تا سقف 3 متر باشد، سطح مورد نیاز هر کارگر 4 متر مربع در نظر گرفته می­شود. در صورت وجود ماشین آلات در کارگاه فضا به کارگاه افزوده می­شود. کف کارگاه باید صاف ، قابل شستشو، غیر لغزنده و بدون برآمدگی بوده تا از آسیب به کارگر جلوگیری کند . همچنین جهت سنگفرش آن باید از بتون­های چهار گوش استفاده کرد. در صورت وجود وسایل حمل و نقل داخل کارگاهی لازم است محل مناسب با خط­کشی ایمنی تعبیه شود.

شرایط نرده یا حفاظ ­های کارگاهی:

کلیه پرتگاه­ها و محل­هایی که احتمال سقوط کارگر وجود دارد باید نرده گذاری شود. این مکان­ها شامل: اطراف پله­ها، اطراف کانال­های زیرزمینی و کناره­های ­آدم­رو می­باشند. نرده­ها باید از جنس آهن ، پروفیل و یا به طور کلی مقاوم بوده و دارای ارتفاع حداقل 90 سانتی مترو به فاصله 2 متر از یکدیگر دارای پایه مقاوم متصل به زمین باشند.

شرایط پله:

هر پله باید دارای طول ، عرض و ارتفاع مناسب بوده تا از بروز حادثه جلوگیری کند . طول حداقل 90 سانتیمتر ، عرض حداقل 33 سانتیمتر و ارتفاع 14 تا 33 سانتیمتر از شرایط یک پله مناسب است . ارتفاع همه پله­ها باید با هم برابر باشند تا شرایط ایمنی را به­وجود آورند. فاصله بین دو پاگرد پله نباید از 3 متر و 75 سانتیمتر بیشتر باشد . و در صورت داشتن طول بیشتر از 2 متر و25 سانتیمتر علاوه بر داشتن نرده جانبی از نرده وسط هم برخوردار باشد . در صورت برخورداری از رم یا سطح شیبدار نباید شیب آن بیشتر از 10 درجه باشد.

روشنایی ساختمان:

یکی از مهمترین مباحث محیط فیزیکی کار را نور و روشنایی تشکیل می­دهد که ارتباط نزدیکی با ایمنی ساختمان دارد . از نور نه تنها برای رؤیت اشیا و انجام کارها ، که از آن به عنوان عاملی برای ایجاد یک محیط کار مطبوع استفاده می­شود . علاوه بر آن میزان روشنایی رابطه مستقیمی با افزایش بازدهی کار افراد دارد. برای تأمین روشنایی محیط ، اولویت با نور طبیعی است و در صورت عدم کفایت از نور مصنوعی استفاده می­شود.

 

آشنایی با داربست بندی

آشنایی با داربست بندی
 

عمل داربست بندی می تواند جهت کاربردهای گوناگونی انجام شود اما بیشترین دلیل برپایی داربست جهت انجام کار در ارتفاع می باشد. داربست بندی به دلیل اینکه زمینه ساز انجام کار در ارتفاع برای کارگران میباشد، می تواند زیمنه ساز بروز حوادث شغلی نیز که مربوط به کار در ارتفاع هستند می گردد. جهت انجام صحیح موارد ایمنی در امر داربست بندی می بایست به صورت ویژه به موارد ایمنی داربست بندی پرداخت و انجام صحیح موارد ایمنی در آن را به صورت جدی پیگیری نمود. با توجه به اهمیت موضوع امروزه جهت آموزش و بازدید از فعالیتهای مربوط به داربست بندی از افراد ویژه ای استفاده میشود. همچنین افراد برپاکننده می بایست آموزشهای کاملی را در این زمینه ببینند و از سطح تخصص خوبی برخوردار باشند.


در صنایع مختلف جهت انجام فعالیتهای گوناگون از داربست استفاده می گردد. استفاده از این داربستها بخصوص در انجام پروژه های صنعتی نقشی کلیدی را ایفا می کند. این نقش به حدی پر رنگ است که انجام بسیاری از فعالیتها بدون وجود داربست غیر عملی می نماید. به دلیل همین اهمیت، همواره به صورت اختصاصی جهت امر داربست بندی از تیمهای سه تا پنج نفره استفاده می گردد. این افراد که به نام داربست بند خوانده میشوند، در کار خود مهارت بالایی دارند.

با توجه به وسعت کاربرد داربست در صنایع مختلف، و نقش آن در بروز حوادث گوناگون؛ و با توجه به اهمیت بالایی که حوادث ناشی از کار در ارتفاع دارد، به نظر میرسد که به این موضوع کمتر پرداخته شده است. نگارنده امیدوار است که مقاله حاظر فتح البابی شود در جهت بحث بر روی این موضوع حساس تا شاهد آن باشیم که آمار حوادث موجود در این زمینه کاهش یابد.

داربست چیست؟

تجهیزاتی موقتی از جنس چوب یا فلز که برای دسترسی ایمن و آسان به محلهای کار بالاتر از 2 متر از آنها استفاده می شود. [1]

اصطلاحات رایج در داربست:

منظور از اسکافولد در تعاریف زیر همان داربست می باشد. برای بعضی از لغات معادل مناسب فارسی وجود ندارد.

بیس پلیت  : پایه فلزی برای پخش و توزیع بار که زیر لوله های استاندارد به کار می رود (بین خاک ولوله استاندارد).

بای لنس  : فاصله بین دو استاندارد مجاور در طول و رو به روی اسکافولد.

برد  : چوبی نرم که برای دسترسی به سکوهای کاری و...بکار می روند این چوبها باید در مقابل آتش مقاوم باشند

بورد بیر اینترمدیت ترانزوم  : لوله ایست که در فاصله بین ladder برای تقویت سکو های کار نصب می شود.

بریس  : لوله های مهاری که به صورت اریب وضربدری بسته می شوند.و ساختمان داربست را محکم نگه می دارند.

باتلرز  : لوله ای که خوب با بریس ها محکم شده و در مقابل اسکافولد برای تقویت آن به کار می رود.

کاستور  : چرخ گردانیست با ابزار قفل کن که به پایه استاندارد بسته شده و برای حرکت داربست بکار می رود.

توی برد کلیپ  : گیره نگه دارنده قرنیز.

کوپلر  : بستی است که که برای اتصال وبستن دو لوله بهمدیگر در اسکافولد بکار می رود که به دو نوع هستند

حامل بار وغیر حامل بار.

گارد ریل  : لوله ای است که از داخل داربست برای جلوگیری از سقوط افراد بسته میشود. (معمولا در ارتفاع 91 و47 سانتیمتری از کف محل کار)

هوپ آیرون  : تسمه ای فلزی که به سر تخته اسکافولد می بندند که از جدا شدن وشکاف برداشتن تخته ها جلوگیری کند.

لجر  : لوله ای افقی که به لوله استاندارد بسته میشود (به وسیله بستهای حامل بار) این لوله ها از خم شدن استاندارد جلوگیری می کند و مانند ساپورتی برای ترانزوم ها عمل می کنند همانند brace.

اکسز پلت فرم  : سکوی ساخته شده از چوب که محل ورودی نردبان را تامین می نماید.

لیفت  : مجموعه ای است از لجرها وترانزومها و تخته های حامل که یک سطح افقی برای اسکافولد را تامین می کنند.

نید ترانزوم  : ترانزومی که از اسکافولد بیرون آمده باشد ... .

نود پوینت  : محل اتصال ترانزوم، لجر واستانداردها به یکدیگر را گویند.

پانچئون  : لوله ای عمودی که در پایین ترین انتهای خود با کوپلرها به لوله افقی وصل شده که بار را مستقیما به بیس پلیت و یا زمین نمی فرستد.

راکر  : لوله حامل بار که به شکل اریب است و برای تقویت داربست بکار می رود.

اسکاف تگ  : اتیکتی که در تمام راههای ورودی به داربست نصب میشود ونشان می دهد که اسکافولد در هفته گذشته مورد بررسی قرارگرفته است ودر دو رنگ سبزو قرمز می باشد (سبز داربست ایمن است) (قرمز داربست نا ایمن است).

اسلیو کوپلر  : قطعه ای که دو لوله را به همدیگر وصل می نماید(همراه با مغزی چدنی یا فلز دیگر).

سول پلیت  : تخته الوار کوتاه که زیر بیس پلیت نصب میشود وفشار وارده را توزیع می کند در زمینهای سست و شل کاربرد زیادی دارد.( بین زمین وبیس پلیت قرار می گیرد)

اسپیگات جوین پین  : بستی که در آخر اسکافولد بسته میشود برای اتصال دو لوله داربست به یکدیگر.

استاندارد  : لوله عمودی که برای انتقال بار به سطح زمین بکار می رود.

استوپ اند  : گارد ریلی است که در انتهای اسکافولد برای جداکردن قسمت بدون تخته بکار می رود و نیز جلوگیری از سقوط افراد.

تای  : لوله ای که برای بستن اسکافولد به یک لنگر بکار می رود.

تو برد  : (قرنیز) تخته ای که در طول لبه سکو برای جلوگیری از سقوط ابزار واشیا به کار می رود.

ترانزوم  : لوله ای که استاندارد بیرونی را به استاندارد درونی متصل می کند این لوله بین ledger قرار گرفته و سکوی کار را درست می کند.

یونیت بیم  : به منظور ساخت شبکه ای از بیم های ترکیب شده به اسکافولد.