آيين نامه حفاظت و ايمنى در معادن 3

آیین نامه حفاظت و ایمنى در معادن

 
فصل 7- باربرى در معادن
الف- باربرى ریلى در راه افقى
ب- باربرى بوسیله نقاله ها
پ- باربرى ریلى در راه مورب
ت- باربرى در چاه
ث- بالابرها
ث“- کابل ها(سیم بکسل ها)
الف- باربرى ریلى در راه افقى

ماده 191- راههاى افقى باربرى با راه آهن باید داراى شیب مناسبى باشد که حرکت واگن خودبه خود انجام نگیرد

ماده 192- حداقل فاصله بین دیواره راهها با بدنه وسیله نقلیه نباید در یک طرف از 20 و در طرف راهرو از 60 سانتیمتر کمتر باشد . در تونلهاى با سطح مقطع کوچک مى توان این فاصله را تا 40 سانتیمتر کاهش داد مشروط بر آنکه در فواصل هر یکصد متر جان پناههایى با ابعاد و ظرفیت حداقل چهار نفر احداث گردد و محل این جان پناهها باید بترتیبى علامتگذارى شود که از دور مشخص باشند

ماده 193- راههاى باربرى باید تمیز و خالى از قطعات سنگ و سایر موانع دیگر باشد

ماده 194- سوار شدن روى وسیله نقلیه به استثناى وسیله اى که براى نفر برى کارگران اختصاص دارد ممنوع است

ماده 195- براى کنترل حرکت واگنها و همچنین متوقف کردن آنها در مواقعى که آنها را به یکدیگر وصل یا از یکدیگر جدا مى کنند باید کفشک ترمز همچنین بستها یا وسایل مناسب دیگر به اندازه کافى تهیه و بکار برده شود

ماده 196- وسایل اتصال واگنها به یکدیگر باید از نوعى باشد که براى بستن یا باز کردن آنها کارگر مجبور به قرارگرفتن بین دو واگن نباشد

ماده 197- در جلوى وسیله کشش باید چراغ با نور کافى نصب گردد

ماده 198- در پشت آخرین واگن هر قطار باید چراغ قرمز نصب شود

ماده 199- در مواقعى که از لوکوموتیو دیزلى لستفاده مى شود باید لوکوموتیو کاملاً سالم بوده و بدون دود کار کند

ماده 200- سوار شدن افراد در واگنهاى باربرى , لوکوموتیوها و شاسى هاى مخصوص حمل چوب و غیره ممنوع مى باشد

ماده 201- نقل . انتقال دستى واگنها در شیب زیاد ممنوع است

ماده 202- هنگامیـکه نقـل و انتقال واگنها بصورت قطار و بوسیله لوکوموتیو انجام مى پذیرد اتصال واگنها به یکدیگر باید بوسیله زنجیر یا قلاب انجام شود

ماده 203- واگنها باید متناوباً و به نوبت در تعمیرگاه مربوطه تحت سرویس و روغن کارى و تعمیر قرار گیرند . کارهاى انجام شده باید با ذکر شماره واگن , تاریخ تعمیر و سرویس و نام خانوادگى شخصى که مجرى آن بوده است در دفتر مخصوص ثبت گردد

ماده 204- متصل و جدانمودن واگنها در حین حرکت قطار ممنوع مى باشد

ماده 205- سوار شدن کمک راننده لوکوموتیوفقط روى صندلى مخصوص وى که بطور موقت به لبه واگن آخرین قطار نصب مى گردد , مجاز مى باشد

ماده 206- در مواقعیکه نقل و انتقال واگنها با دست و نیروى انسان انجام مى پذیرد باید روى لبه جلویى واگن چراغ روشن آویزان نمود و در صورتیکه شیب خط آهن بیش از 005/0نباشد فاصله واگنها در حدود 10 متر و چنانچه خط آهن داراى شیب زیاد مى باشد فاصله آنها نباید کنترل از 30 متر باشد

ماده 207- به منظور بلند کردن و روى ریل قراردادن واگنها و لوکوموتیو هایى که از روى ریل منحرف و یا خارج شده اند لازم است که روى هر لوکوموتیو و همچنین جنب دهانه تونل جک مخصوص این کار وجود داشته باشد

ماده 208- در موارد زیر استفاده از واگنها ممنوع است:
الف - در صورت عدم روغن کارى و باز بودن جاى روغن , سالم نبودن محور چرخها و یا وجود شکستگى در چرخها .
ب - در صورت سالم نبودن زنجیر و قلاب و دیگر اجزائى که مربوط به اتصال واگنها مى باشد
پ - در صورت ناقص بودن سپرهاى طرفین واگن ویا ترمز(در واگنهاى ترمزدار(
ت - در صورت مشاهده نقص در سیستم تخلیه در واگنهاى مخصوص که دریچه زیر واگن از طریق لوله باز و بسته مى شود
ماده 209- خط سیر جرثقیلهاى مراکز بارگیرى در گالریها باید طورى تعیین گردد که جاى کافى براى عبور و مرور افراد باقى بماند و شروع حرکت قطار یاواگن باید توسط بوق ویا سیستم خبرى دیگرى اعلام گردد
ماده 210- دریچه دهانه بونکرها بجز هنگام بارگیرى باید بسته باشد . ماده 211- براى جلوگیرى از حرکت احتمالى واگن در شیب مى بایست مانعى زیر چرخهاى واگن قرار داده شود

ماده 212- در بخشى از گالرى که واگن توسط وینچ و یا دست کشیده مى شود واگن باید مجهز به چراغ باشد
ماده 213- جلو محلهاى واگن برگردان مى بایست توسط کانع ایمن شود تا از ورود دیگر واگنها به محل و خطر برخورد با آن جلوگیرى بعمل آید

ماده 214- وینچ مى بایست مجهز به ترمز یا وسیله خود بازدارنده باشد و نیروى محرکه تجهیزات آن باید بطور خودکار قطع شود

ماده 215- در تونلهاى اصلى و میانى تونلهاى معادن ذغال سنگى که از نظر گاز خیزى جزء طبقه 3 یا بالاتر از آن مندرج در جدول ماده 315 این آئین نامه محسوب مى شوند باید لوکوموتیو هاى مجاز براى معادن گازدار مورد استفاده قرار گیرند

ماده216- در گالریـهـاى پیشـروى که تهـویه آنها توسط ونتیـلاتـورهاى محلى انجام مى گیرد, استفاده از لوکوموتیو هاى دیزلى به شرطى مجاز مى باشد که مقدار گاز متان در جریان هواى خروجى آن گالرى بیش از 5/.درصد نباشد

ماده 217- خطر ترمز قطار در هنگام باربرى در شیبهاى عمده نباید بیش از 40 متر باشد (از نقطه ترمز تا توقف کامل(

ماده 218- در هنگام شارژ باطرى هاى لوکوموتیو , درب جعبه باطرى ها و همچنین دریچه المنتهاى باطرى باید باز بماند . بستن درب جعبه باطرى لوکوموتیو پس از اتمام تصاعد خروج کامل گاز از المنتهاى باطرى مجاز مى باشد در حال بستن درب جعبه زودتر از یک ساعت پس از اتمام شارژ ممنوع است . قبل از خارج نمودن باطرى از اطاق شارژ باید ایزوله کردن و عایق بندى بین المنتها و بدنه جعبه باطرى مورد کنترل قرار گیرد . زیر شارژ گذاردن باطریهاى معیوب و یا کثیف ممنوع است

ماده 219- در تونلهایى که به علت وجود گاز و گرد ذغال سنگ خطرناک مى باشند تعمیر لوکوموتیوهاى خازنى (تعمیرات مربوط به وسایل برقى لوکوموتیو ) به عمل تعویض فیوز آن ممنوع مى باشد و فقط در تعمیرگاههاى مربوطه مى توان اقدام به تعمیر آنها نمود

ماده 220- با در دست داشتن چراغهاى داراى شعله از قبیل چراغهاى بنزینى و یا کاربیتى, ورود به اطاق شارژ ممنوع است

ماده 221- تجهیزات و لوازم الکتریکى موجود در اطاق شارژ باید ضد انفجار باشند

ماده 222- براى حفاظت و جلوگیرى از سوختگى ناشى از الکترولیت , در اطاق شارژ همیشه باید محلول و یا پودر خنثى کننده اثر اسید سولفوریک و هیدرات پتاسیم و کلسیم در دسترس قرار داشته باشد

ماده 223- در هنگام حرکت , لوکوموتیو باید در سر قطار واگنها قرار گیرد . قرار گرفتن لوکوموتیو در انتهاى قطار واگنها فقط در مواقع مانور و جابجا کردن واگنها در سر دوراهیها و هنگام تخلیه بار , در فاصله 300 متر و با سرعت کمتر از 2 متر در ثانیه مجاز است
ماده 224- استفاده از لوکوموتیو در موارد زیر ممنوع است:
الف - نقص داشتن و یا عدم وجود سپرهاى جلو یا عقب
ب - ناقص بودن زنجیر و قلاب اتصال
پ - نامرتب بودن ترمزها
ت - عـدم وجود ماسه دان و یا فقـدان ماسه درآن (این مورد در لوکوموتیو هاى کمتر از 2 تنى مطرح نمى باشد(  - خرابى و یا عدم نور کافى چراغ لوکوموتیو
ج - خرابى دستگاه علائم خبرى(بوق,زنگ و غیره(
چ - مشاهده نقص در وسایل ضد انفجار لوکوموتیو (در تونلهاى خطرناک از نظر وجود گاز(
ح - عدم وجود جک همراه لوکوموتیو
خ - مشاهده نقص در لوازم برقى (مربوط به لوکوموتیوهاى برقى(
ماده 225- پائین پریدن رانندن و واگذارى رانندگى لوکوموتیو در حال حرکت به دیگرى ممنوع است .

ماده 226- اشخاصى مى توانند بعنوان راننده لوکوموتیو انتخاب گردند که تعلیم و آموزش مربوطه را دیده و پس از امتحان به اخذ گواهى و مجوز از سازمان ذیصلاح نایل آمده باشند

ماده 227- قبـل از آنکه واگن خارج شده از خط را بلند کرده و روى خط قرار دهند باید در مورد جلوگیرى از حرکت فورى آن پیش بینى لازم بعمل آید
 

 ب- باربرى بوسیله نقاله ها                                                              


ماده 228- در مـواردى که باربرى داخل معدن به وسیله ناو زنجیرى یا نوار نقاله انجام مى گیرد باید نکات زیر رعایت گردد:
الف - راه اندازى دستگاه تنها باید به وسیله متصدى مربوطه انجام شود .
ب - به مقدار کافى ومتناسب با طول دستگاه وسایلى تعبیه شود که در موارد اضطرارى بتوان در هر لحظه دستگاه را متوقف ساخت
پ - پس از خاتمه کار باربرى موتور آنها باید متوقف شود
ت - در محل تقاطع این گونه وسایل نقلیه با راههاى دیگر راه جداگانه اى براى عبور افراد وجود داشته باشد

 

ماده 229- در گالریهایى که به نقاله تسمه اى (قابل احتراق) مجهز گردیده اند , در انتها و سر نقاله (از طرف ورود جریان هوا , در فاصله 5-3 مترى) در محل کلید و لوازم الکتریکى و سراسر طول نقاله در فواصل هر 100 متر باید تعداد دو عدد کپسول آتش نشانى و یک جعبع محتوى ماسه نصب نمایند . گنجایش جعبه ماسه نباید کمتر از 20 دسیمتر مکعب باشد

ماده 230- در محل تقاطع گالریها باید پلهاى کوچکى جهت عبور و مرور افراد از روى نقاله ساخته شود

ماده 231- گالریهایى که در آنها نقاله تسمه اى مونتاژ و مورد بهره بردارى قرار دارد , هر پست باید از ذغال سنگ و سنگهاى ریخته شده در اطراف نقاله تمیز گردد

ماده 232- نظافت نفاله ها و روغنکارى قسمتهاى متحرک آن در هنگام کار ممنوع است

ماده 233- سوار شدن افراد بر روى تسمه نقاله اى که براى رفت و آمد افراد به سیستمهاى ویژه مجهز نشده و مورد تأیید مسئول ایمنى معدن نباشد ممنوع است

ماده 234- نقاله هاى تسمه اى باید به دستگاه و یا وسیله اى که مانع خروج تسمه از مسیر خود بشود مجهز باشند

ماده 235- در هر پست باید حداقل یک بار طرز کار قرقره هاى نقاله توسط مسئول مربوطه مورد بازدید و کنترل قرار گیرد

ماده 236- امکان روشن کردن و متوقف نمودن نقاله از هر نقطه باید پیش بینى شده باشد

ماده 237- موتور و سر نقاله ها باید محصور و از محیط اطراف مجزا باشند
-          باربرى ریلى در راه مورب

ماده 238- باربرى با واگن در راه مورب باید حتماً بوسیله کابل انجام شود .چرخ چاه دستگاه باربرى باید به طور محکم و در محل مناسب در بالاى راه مورب نصب شده باشد . ماده 239- در راه مورب در صورت خروج واگن از خط باید پس از حصول اطمینان از بسته بودن ترمز چرخ چاه واگن را از بالا وارد راه مورب کرده و به کمک چرخ چاه دوباره روى خط قرار داد . شروع مجدد کار باید پس از اطمینان از این که افراد در محلهاى امنى قرار گرفته اند انجام گیرد . ماده 240- چرخ چاه باید داراى ترمزى باشد که در حال توقف بسته بماند و متصدى آن نباید به هیچ عنوان بدون اینکه چرخ چاه را از منبع انرژى مجزا کرده باشد محل خدمت را ترک نماید . ماده 241- پذیرگاه بالائى راه مورب باید داراى نرده مناسبى باشد که مانع از خرکت خودبه خود واگنها به راه مورب گردد. باز کردن نرده باید بعد از حصول اطمینان از این که واگنها به کابل بسته شده انجام گیرد . ماده 242- بین پذیرگاهها باید وسیله تبادل علائم موجود باشد

ماده 243- در گالریهاى شیب دار هنگام کار دستگاههاى باربرى(مانند جرثقیل و غیره)نزدیک شدن افراد متفرقه اى که در کار دستگاهها دخالتى ندارند به محوطه اى که در آن جا واگنها از سیم بکسل و یا زنجیر جدا و تخلیه مى گردند ممنوع است و به این منظور باید در محل فوق الذکر تابلوى مخصوص نصب نمایند

ماده 244- براى واگنها و شاسیهایى که ناچار به توقف در سطح شیب دار گالرى مى باشند پیش بینى موانع ایمنى و اتصال مستحکم آنها به سیم بکسل الزامى است

ماده 245- حمل مواد معدنى در معادن بوسیله سطل دستى و کوله بار و امثال آن ممنوع است
 

ت- باربرى در چاه

ماده 246- دهانه چاه باید در تمام ساعات کار به قدر کافى روشن و داراى نرده مجهز به درهاى مناسب باشد

ماده 247- اگر عمق چاه به اندازه اى باشد که ارتباط مستقیم بین متصدیان پذیرگاههاى مختلف چـاه به وسیـله

صداى افراد به طور واضح برقرار نشود باید این ارتباط بوسیله علائم زنگدار برقرار گردد

 

تبصره: در چاههایى که از وسایل حمل و نقل براى رفت و آمد کارگران استفاده مى شود علاوه بر علائم ارتباطى زنگ دار باید بین متصدیان تمام پذیرگاهها و متصدى چرخ چاه ارتباط تلفنى نیز برقرار باشد

ماده 248- تمام قسمتهاى مربوط به دستگاه باربرى در چاه از قبیل کابل , ماشینها , ترمزها و پاراشوتها باید همه روزه بازرسى شوند و هر هفته یک مرتبه دستگاههاى ایمنى مربوطه (پاراشوت, ترمز) آزمایش گردند و همچنین هر ماه یک مرتبه قسمتهاى حساس از قبیل اتصالیها و قرقره ها از وجود روغن اضافى پاک شوند

ماده 249- چرخ چاه باید مجهز به عمق نمایى باشد که حین عبور وسیله حمل و نقل از طبقات مختلف معدن زنگ اخبارى را به صدا در آورد

ماده 250- عمق نما باید هر بار که براى عمقهاى مختلف میزان مى شود آزمایش گردد

ماده 251- کلیه وسایل باربرى چاه ها باید بوسیله مسئول مربوطه هر هفته بازدیدو نتیجه در دفتر مخصوص ثبت گردددر صورت مشاهده نقص باید مرات بصورت کتبى به مسئول ایمنى و مسئول معدن گزارش شود تا نسبت به رفع آن اقدام گردد

ماده 252- سرعت حرکت وسیله حمل و نقل هنگام حمل مسافر نباید از 8 متر در ثانیه تجاوزکند

ماده 253- در چاههایى که از چرخ چاه کلاجدار استفاده مى شود هر موتور باید داراى ضامنى باشد که باز کردن ترمز و آزاد کردن کلاج به طور همزمان امکان نداشته باشد

 
 

ث- بالابرها                                                                         

ماده 254- بالابرهاى دائم باید داراى ویژگیهاى زیر باشند:

الف - هدایت شده باشند.
ب“- سقوط اشیاء از داخل آنها ممکن نباشد
ت“- با در داخل آنها بى حرکت بماند
ماده 255- بالابرهاى مخصوص حمل اشخاص باید داراى سر پنا ه و پاراشوت بوده و به علاوه دستگاه محرکه آنها مجهز به تنظیم کننده سرعت باشد . پلاک نشان دهنده ظرفیت سرنشینهاى این وسایل باید بطور آشکار در محل متناسبى نصب گردد. ظرفیت مذکور باید حداکثر برابر با یک سوم ظرفیت بارى باشد که با این وسایل مى توان حمل کرد

تبصره: در بالابر هاى جدید بشرط رعایت مسائل ایمنى به تضمین سازنده وجود پاراشوت الزامى نیست

ماده 256- ماشینهاى چرخ چاه باید داراى ترمزى باشد که در صورت لزوم بتواند کابل را بیحرکت کند و چرخ چاه دستى باید مجهز به وسیله اى باشد که آن را از گردش در جهت مخالف باز دارد ضمناً در ماشینهاى حمل اشخاص در صورت امکان جداکردن چرخ چاه از موتور , داشتن ضامن ویژه اى بمنظور جلوگیرى از بروز هرگونه خطر الزامى است 

ماده 257- ماشینهاى چرخ چاه باید به دو دستگاه ترمز جداگانه شامل ترمز عادى و ترمز ایمنى که هر یک بطور مستقل قادر به توقف ماشین باشد مجهز گردند. کفشک این ترمزها ممکن اسن مشترک باشد ولى وسایل فرمان آنها باید کاملاً مجزا و در دسترس متصدى ماشین قرار گرفته باشد همچنین باید حداقل یکى از ترمزها از نوع وزنه اى بوده تا در صورت قطع نیروى محرکه حداقل یکى از این دو ترمز چرخ چاه را متوقف کند

ماده 258- در ماشینهایى که داراى جعبه دندده مى باشد باید با یکى از ترمز ها بتوان مستقیماً چرخ چاه را متوقف کرد

ماده 259- ترمز ایمنى باید به نحوى باشد که در هر یک از موارد زیر بطور خودکار وارد عمل گردد:
الف - هرگاه اتاقک بالابر از چاه خارج و به قرقره ها نزدیک شود.
ب - هرگاه سرعت حرکت در نزدیکى پذیرگاه مقصد از 5/1 متر در ثانیه کمتر نشود 
ماده 260- باید وسیله اى وجود داشته باشد که همزمان با بکار افتادن ترمز ایمنى , نیروى محرکه ماشین را به طور خودکار قطع کند

ماده 261- بالابرهاى دائمى که براى حمل اشخاص هم بکار برده مى شوند بهتر است مجهز به وسیله نشان دهنده موقعیت اتاقک بالابر در چاه بوده و به علاوه باید بتواند با علامت صدا دار نزدیک شدن آنرا به پذیرگاه اعلام کند

ماده 262- ماشینهایى که سرعت حرکت آنها از شش متر در ثانیه بیشتر است باید به وسایل زیر نیز مجهز باشند:
الف - وسیله اى که ترمزها را به نرمى وارد عمل کند .
ب - وسیله محدود کننده سرعت در حدى که معمولاً عمل مى کند
پ - دستگاه ثبت کننده سرعت
ماده 263- هنگام حمل اشخاص باید علائم مخصوصى در پذیرگاهها روشن شود و به طور واضح حمل مسافر را اعلام نماید .
 

 
ث“- کابل ها(سیم بکسل ها)                                          



ماده 264- جنس کابل باید متناسب با شرایط محیط کار انتخاب شود و در مقابل عواملى از قبیل اسید و غیره مقاوم باشد

ماده 265- هنگام تحویل گرفتن هر کابل نو باید قطعه اى از آنرا (بطول 4 متر) براى آزمایشهاى مقایسه اى در محلى خشک نگهدارى نمود
ماده 266- میزان مقاومت کابل نو (در مقابل پاره شدن ) را هنگام تحویل گرفتن باید از طریق آزمایش خود کابل و یا آزمایش تمام عنصرهاى آن و در ضمن میزان افزایش طول کابل را قبل از پاره شدن تعیین نمود و در هر حال باید هر یک از عنصر هاى کابل از حیث کشش , خمش و پیچش نیز آزمایش شود 

ماده 267- کابلهایى که علاوه بر بارکشى براى حمل اشخاص نیز بکار برده مى شوند باید در سال اول کار هر سه ماه یکبار و در سال بعد هر دو ماه یکبار به اندازه 2 متر از پائین آن بریده و آزمایش شود

ماده 268- ضریـب اطمینان کابل باید حداقل 6 باشد یعنى میزان بار مفید و بار مرده و کل وسیله باربرى نباید از یک ششم مقاومت کابل تجاوز کند در صورت افزایش عمق چاه از 500 متر براى هر یکصد متر اضافى مى توان یکدهم از این ضریب را کسر کرد و در هر حال وزن مذکور نباید از یک پنجم مقاومت کل کابل تجاوز کند . تبصره: بالابر هاى مالشى (نوع کپ) از شمول این ماده مستثنى مى گردد به طورى که ضریب اطمینان این تجهیزات باید براى عمق کمتر از 500 متر 7 و براى عمق بیشتر از 500 متر 6 در نظر گرفته مى شود

ماده 269- مدت استفاده از کابل بالابر هاى مخصوص حمل اشخاص نباید از دو سال تجاوز کند

ماده 270- قبل از بکار گیرى کابل نو براى حمل افراد لازم است آزمایشهاى ایمنى مطابق دستورالعمل هاى سازنده انجام گیرد , بستها و اتصالیهاى مربوط به کابلها باید داراى مقاومت کافى و مورد نیاز این گونه وسایل بوده و ضریب اطمینان آنها از ضریب اطمینان کابل کمتر نباشد . مدت بکارگیرى آنها نباید از 10 سال تجاوز کند
ماده 271- کلیـه بازرسیها و آزمایشـهاى کابل و وسایل باربرى مربوطه باید توسط اشخاص و سازمانهاى صلاحیتدار و با روشهاى فنى معتبر انجام گیرد

ماده 272- هر گاه پس از هر آزمایش مشاهده شود که تقلیل قابل ملاحظه اى در مقاومت کابل حاصل شده و یه بیش از 10 درصد عنصرهاى مشهود آن در طول سه گام پاره شده و یا تغییر محسوسى در شکل ظاهرى کابل از نظر خوردگى یا سائیدگى یا تقلیل قطر و یا باز شدن پیچش آن حاصل شده باشد , آن کابل باید تعویض گردد.

ماده 273- در هر معدن که باربرى از طریق چاه با وسایل بالابر انجام مى گیرد بهره بردار موظف است دفترى براى ثبت موارد زیر در سر معدن اختصاص دهد:
الف - نام و نشانى کارخانه سازنده کابل و وسایل مربوطه .
ب - مشخصات کابل , نوع سیمهاى بکار برده شده و ساختمان آن و نتیجه آزمایشات انجام شدهدرباره کابل نو و محاسبه مقاومت کل کابل و همچنین نتیجه آزمایشهایى که برطبق مقررات مربوطه انجام مى شود
پ - تاریخ شروع استفده از کابل و نوع باربرى آن
ت - وزن مرده کلیه وسایلى که کابل متحمل مى شود به انضمام وزن خود کابل و همچنین حداکثر وزن بارى که حمل مى شود
ث - تاریخ و نوع تعمیرات و تاریخ سر و ته کردن کابل
ج - تاریخ و علت خارج کردن کابل از سرویس
چ - مقدار عملکرد کابل در حرکت به سمت پائین و در حرکت به سمت بالا و میزان تن کیلومتر انجام شده
ماده 274- جابجائى اجسام بلند از طریق بستن این اجسام به یک رشته طناب , کابل یا زنجیر به دلیل خطر لغزش ممنوع است

ماده 275- دانستن وزن صحیح با جهت انتخاب زنجیر , کابل یا طناب مناسب ضرورى است

ماده 276- براى کوتاه کردن زنجیر و سیم بکسلها نباید آنها را گره زد و همچنین بارهاى لبه تیز ساخته شده از مواد سخت را باید قبل از تماس با حلقه هاى زنجیر و یا سیم بکسل با حفاظهایى پوشاند

ماده 277- هیچ گاه نبایستى جرثقیل در فضا به صورت آزاد رها شود . راننده جرثقیل مادام که بار در هوا معلق است نباید محل کار خود را ترک نماید
 

 
فصل 8-تهویه

 
 

 
 
 
 

 

 
 
 
 

 
 
 

 
  الف- هواى معدن


ماده 278- تمام قسمتهاى درونى معدن غیر از قسمتهایى که مسدود گردیده , باید بوسیله گردش منظم هواى سالم تهویه شود به طوریکه جریان هوا محسوس باشد . هواى معدن باید از نظر گرما و رطوبت قابل تحمل بوده و همواره مقدار گرد وغبار و گازهاى مضر آن کمتر یا برابر حد مجاز باشد

ماده 279- کارکردن در محلهایى که هواى آن کمتر از 19% اکسیژن داشته و یا تشعشع مواد رادیواکتیو آن از 300 میکروکورى در لیتر تجاوز نماید و یا میزان گازهاى مضر آن از حد مجاز زیادتر باشد ممنوع است

ماده 280- میزان گازهاى مضر در هواى معدن نباید از مقادیر حدود تماس شغلى عوامل بیمارۜ زا مصوب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکى زیر تجاوز کند
 
تماس کوتاه مدت
متوسط سنجش زمانى
 
stel
twa
1- منواکسید کربن(co)
200ppm
35ppm
2- گاز سولفور هیدروژن(sh2)
15ppm
10ppm
3- گاز دى کسید گوگرد(so2)
5ppm
2ppm
4- گاز دى اکسید کربن (co2)
30000ppm
5000ppm
5- گازهاى اکسید ازت (no2)
50ppm
1ppm
6- گاز هیدروژن h2 نیم درصد
 
 

 
 

7- گاز ازتn2 79 درصد
 
 
 


تبصره1: میزان گاز دی“اکسید کربن در مکان“هاى متروکه و درحال تعمیر تا حد دودرصد مجاز است

تبصره2: میزان مجاز گاز ذغال براساس مقادیر ذکرشده در بخش مربوطه تعیین شده است(ماده 304 بند پ فصل هفتم(

ماده 281- اندازه“گیری“هایى که توسط مسئولین مربوطه از مشخصات هواى معدن به“عمل می“آید باید با درج تاریخ و ساعت دردفتر مخصوصى که نزد سرپرست معدن یا مسئول ایمنى معدن حفظ میشود ثبت گردد. این دفتر تا شش ماه پس ازپر شدن نیز حفظ شود

ماده 282- مسئولین اندازه گیرى، فواصل زمانى اندازه“گیرى و دستگاه“هاى مناسب براى اندازه“گیرى مشخصات هواى معدن باتوجه به انواع گازهاى متصاعده،  باید توسط سرپرست معدن یا مسئول ایمنى معدن تعیین و دردفتر مخصوص تهویه ثبت شود.

ماده 283- اندازه“گیرى مشخصات هواى معدن، علاوه بر ثبت در دفتر مخصوص تهویه لازم است هربار روى تابلوهایى که به این منظور اختصاص داده شده و درمحل ورودى معدن و یا پذیرگاه“هاى طبقات و یا محل“هاى اندازه“گیرى نصب مى گردد ثبت شود

ماده 284- درصورت افزایش درجه حرارت جبهه کار ازمیزان استاندارد(به مدت طولانى) متناسب با مقدار افزایش درجه حرارت مى بایست ساعت کار عادى را براساس آئین“نامه کارهاى سخت و زیان“آور مصوب شوراى عالى حفاظت فنى و با اطلاع سرپرست معدن کاهش داد

ماده 285- دستگاه“هاى گازسنج و اندازه“گیرى مشخصات هوا باید به طور متناوب طبق دستورالعمل کارخانه سازنده یا دستورالعملى که به تأیید مسئول ایمنى معدن و مسئول معدن رسیده است، توسط افراد آموزش دیده مورد بازدید و کنترل قرار گیرد

ماده 286- اندازه“گیرى مواد زیان“آور در معادن(گردو غبار و گازهاى مضر) شامل تعیین وسایل مورد نیاز و روش اندازه“گیرى جهت تعیین حد آستانه مجاز(8 ساعته) می“بایست انجام پذیرد

 

تبصره: تعیین مقدار مجاز لحظه“اى می“بایست در زمان“هاى معین توسط مسئولین ذیربط در معدن انجام شود

 

 
 ب- تهویه


ماده 287- درهر معدن زیرزمینى باید با برقرارى جریان تهویه مناسب، مشخصات هواى معدن در قسمت“هاى مختلف در شرایط مجاز نگهدارى شود

ماده 288- هرمعدن زیرزمینى باید داراى نقشه تهویه، که به تأیید سرپرست معدن یا مسئول فنى و مسئول ایمنى معدن رسیده باشد. محاسبات و نقشه تهویه باید حداقل هر شش“ماه یکبار و همچنین هنگام تغییر در شبکه حفاریهاى معدن تجدید شود. در نقشه تهویه لازم است شبکه معدن، مشخصات مسیرهاى تهویه، مشخصات بادبزنهاى اصلى و فرعى، جهت“هاى جریان هوا، مقدار هوا، محلهاى درب“ها و پنجره“ها و سایر خصوصیات تهویه نشان داده شود. نسخه“هایى از نقشه تهویه و همچنین نقشه رفع سوانح باید نزد سرپرست معدن، مسئول ایمنى، مسئول نجات، مسئول تهویه و سایر مسئولین مربوطه موجود بوده و به علاوه در دفتر معدن نصب شده باشد

ماده 289- در معادنی“که تعداد کارگران زیرزمینى آن درهرنوبت کار از 100 نفر تجاوز کند و همچنین درکلیه معادن ذغال“سنگ و معادنى که احتمال وجود گازهاى مضر و خطرناک در آنها می“رود مسئولیت امر تهویه معدن باید برعهده یک“فرد صلاحیت“دار گذاشته شود
ماده 290- راهروهاى مخصوص گردش هوا باید مرتباً بازدید شده و همیشه تمیز و بدون مانع بوده و درصورت ریزش فوراً تعمیر شود

 

ماده 291- درمواقعی“که تهویه معدن به طور طبیعى انجام می“شود باید درفصولى که جهت جریان هوا تغییر می“کند ترتیبى داده شود که از اختلال در تهویه معدن جلوگیرى شود

ماده 292- در مواردیکه تهویه طبیعى کافى نباشد باید از وسایل تهویه مصنوعى استفاده شود. گردش هوایى که توسط این وسایل ایجاد می“شود تاآنجا که ممکن است باید با گردش طبیعى هوا مطابقت داشته باشد

ماده 293- بادبزنهاى اصلى تهویه باید در محفظه غیرقابل اشتعالى نصب شود و در محل مناسبى مجاور دهانه چاه یا دهانه تونل قرار گیرد و در مواقع لزوم تعویض جهت جریان هوا امکانپذیر باشد

ماده 294- بادبزنها باید هرهفته به وسیله مسئول مربوطه بازدید شود

ماده 295- بادبزنهاى اصلى معدن باید داراى دستگاه تعیین اختلاف فشار بوده و همچنین مجهز به وسیله“اى باشد که توقف بادبزنها را اعلام نماید

ماده 296- درطرح تهویه باید کوشش شود که درهاى تهویه کمترى به“کار رود

ماده 297- دیواری“که براى نصب تهویه ساخته می“شود باید از اطراف در داخل سنگ هاى تونل فرورفته و کاملاً محکم و نفوذناپذیر باشد. محل عبور افراد باید از محل عبور وسایل نقلیه مجزا گردد. بلندترین نقطه وسیله نقلیه تا بالاى چارچوب در باید حداقل 50 سانتینتر و از پهلوها حداقل 25 سانتیمتر فاصله داشته باشد

ماده 298- استفاده از پرده“هاى پارچه“اى ازقبیل برزنتو غیره به“جاى درهاى تهویه ممنوع است

ماده 299- حتی“المقدور 2 درب براى راهروهایى که به“نصب درب تهویه نیاز دارند و 2 یا 3 درب براى راهروهاى پرعبور و مرور باید کار گذاشته شود. فاصله نصب درب“هاى متوالى از یکدیگر در راهروهاى باربرى باید از طول یک قطار واگن بزرگتر و در سایر راهروها حداقل 5 متر باشد. همواره باید به“هنگام عبور و مرور، حداقل یکى از درهاى متوالى را بسته نگه“داشت

ماده 300- چنانچه راهروهاى ورودى و خروجى اصلى تهویه نزدیک به“هم باشند دیوارها و درهاى بین آن“دو باید طورى ساخته شوند که در مواقع انفجار یا آتش“سوزى به آسانى خراب نشوند

ماده 301- راههاى متروکه باید به“ترتیبى مسدود شوند که کارگران نتوانند از آنها عبور نمایند و درعین حال خللى در تهویه هوا به“وجود نیاورند

ماده 302- هنگامیکه درجریان تهویه عادى قسمتى از معدن خللى حاصل شود و مدت آن بیش از 30 دقیقه به“طول انجامد؜ کار درآن قسمت باید تا برقرارى مجدد تهویه تعطیل گردد

ماده 303- هرگونه تغییر در سیستم تهویه معدن باید فقط به دستور مسئول مربوطه انجام شود

ماده 304- تعمیرات و تغییر کلى در دستگاه تهویه معدن باید هنگامى صورت گیرد که کلیه کارکنان معدن به“استثناى کارکنانى که انجام تعمیرات به“عهده آنها است ازدرون معدن خارج شده باشند

ماده 305- اگر وقفه“اى در کار بادبزن“ها ایجاد شود باید فوراً مسئول ایمنى و مسئول معدن را مطلع نمود تا اقدامات لازم را براى حفظ نفرات به“عمل آورند و درصورت لزوم معدن یا قسمتهایى را که تهویه آن دچار اشکال شده است از کارگران تخلیه نمایند. شروع مجدد کار باید بااجازه مسئول ایمنى و مسئول معدن باش
ماده 306- در روزهاى بعد از تعطیل و یا پس از هرگونه وقفه طولانى که در کار بادبزنهاى اصلى معدن به“وجود آید؜ مسئولم ایمنى و مسئول معدن باید پس از حصول اطمینان از تهویه کافى به کارگران اجازه ورود به معدن را بدهند

ماده 307- رساندن جریان هواى تازه به جبهه کارها از مسیرى که در آن ریزش یا تخریب اتفاق افتاده و هوا آلوده شده ممنوع است

تبصره: رساندن جریان هواى تازه براى کارهاى موقت جهت رفع سوانح و تخریب کارگاه“ها؜ از این قاعده مستثنى می“باشد

ماده 308- حداقل سرعت مجاز هوا 25/0 متربرثانیه است و حداکثر سرعت مجاز در قسمت“هاى مختلف معدن به“شرح زیر می“باشد
1
چاه تهویه(بدون تجهیزات)
سرعت دلخواه
2
کانال تهویه و چاه تهویه بزرگ(با تجهیزات)
15 متربرثانیه
3
چاه باربرى
10 متربرثانیه
4
چاه نفررو و تونل میان“بر و چاه مورب
8 متربرثانیه
5
براى حفریات معدنى دیگر که در امتداد ذغال“سنگ و یا سنگ حفر شده باشد.
6 متربرثانیه
6
کارگاه استخراج
4 متربرثانیه

ماده 309- در محاسبات تهویه همواره حداکثر هواى موردنیاز، براى هر جبهه کار و براى کل معدن و درنوبت کارى که حداکثر تعداد کارگران مشغول به“کار هستند منظور مى شود

تبصره: هواى مورد نیاز براى هرفرد حداقل 6 مترمکعب در دقیقه است

ماده 310- نصب تور سیمى در مقابل پروانه بادبزن الزامى است و به“کار انداختن بادبزن بدون حفاظ ممنوع است

ماده 311- بادبزنهاى موضعى باید به طریقى نصب شوند که هواى تازه را به جبهه کار برسانند. ظرفیت هوادهى بادبزن محلى نباید از 70 درصد هوایى که از طریق تهویه عمومى معدن به محل نصب آن می“رسد بیشتر باشد. هرگاه چند بادبزن محلى به“صورت موازى در یک محل نصب شده باشند، جمع هوادهى مجموع بادبزنها باید حداکثر 70 درصد مقدار هوایى باشد که ازطریق تهویه عمومى به محل نصب بادبزنها می“رسد

ماده 312- حداکثر فاصله دهانه لوله تهویه تا جبهه کار باید در معادن فاقد گاز 12 متر و در معادن گازدار 8 متر باشد

ماده 313- ایستگاه“هاى اندازه“گیرى مقدار هوا می“بایست در محلهاى اصلى ورودى، خروجى و در قسمت“هایى که مسیر آن مستقیم و کیفیت لارده“گذارى آن خوب است ایجاد گردد و همچنین در محلهاى مذکور باید تابلویى که بتوان حداقل، موضوعات زیر را یادداشت نمود نصب گردد. تاریخ و ساعت اندازه“گیرى، سطح مقطع عرضى گذر هوا، مقدار واقعى و محاسبه“اى هوا و سرعت جریان هوا
 

                           پ- مقررات ویژه معادن گازدار و گرد ذغالدار

 
ماده 314- هرگاه درمعدنى حتى یک بار و در یک نقطه از آن گاز مشاهده گردد و یا امکان نشت گاز ذغال وجود داشته باشد آن معدن جزو معادن گازخیز شمرده می“شود. در این“گونه معادن و معادن داراى گرد ذغال“سنگ علاوه بر لازم“الاجرا بودن کلیه موارد مربوط به قسمت“هاى الف و ب موارد بند پ لازم“الاجرا می“باشد

ماده 315- معادن گازدار برحسب مقدار گاز متان به چهار طبقه تقسیم می“گردند که در جدول زیر نشان داده شده است
مقدار گاز متان به ازاء یک تن تولید روزانه به مترمکعب
نوع طبقه“بندى
مترمکعب برتن
تا 5
طبقه یک
مترمکعب برتن
10 – 5
طبقه دو
مترمکعب برتن
15- 10
طبقه سه
بیشتر از 15 متر مکعب
طبقه چهار

ماده 316- حد مجاز گاز ذغال در قسمت“هاى مختلف معدن به شرح زیر می“باشد
الف - در مسیر هواى برگشتى از هر جبهه کار کمتراز 1 درصد
ب - در مسیر هواى خروجى از شبکه معدن کمتر از 75/0 درصد
پ - در مسیر هواى تازه براى تهویه هر جبهه کار کمتر از 5/0 درصد
ت – در محلهاى تعمیراتى متروکه و ریزشى و در مدت کوتاه کمتر از 2 درصد
ماده 317- در معادن گازدار و گرد ذغالدار تهویه به“طریق طبیعى مجاز نیست

ماده 318- تمام تکنسین“ها و سرکارگران معدن باید آموزش“هاى لازم را براى اندازه“گیرى گاز دیده باشند. کارگران نیز باید بانحوه اندازه“گیرى گاز متان و دی“اکسیدکربن آشنا بوده و به“خوبى ازخطرات این گازها آگاهى داشته باشند

ماده 319- تکنسین“هاى گروه تهویه و مسئولان اندازه“گیرى گاز موظف هستند قبل از شروع هر نوبت کارى در محل حاضر شده و کارگاه“ها و محل“هاى مشکوک را بازدید نموده و عیار گاز ذغال را به“وسیله دستگاه گاز ذغال“سنج اندازه“گیرى نمایند

تبصره: درصورت بالابودن عیار گاز ذغال از حد مجاز مربوطه باید از ورود کارگران به آن محل جلوگیرى کرده و تحت نظر مسئول مربوطه نسبت به افزایش میزان تهویه به“منظور پایین“آوردن عیار گاز ذغال تا حد مجاز اقدام نمود

ماده 320- محلها و فواصل زمانى اندازه“گیرى گاز توسط سرپرست معدن یا مسئول ایمنى تعیین می“شود. درهرحال حداقل تعداد دفعات اندازه“گیرى گاز، در محلهاى فاقد گازسنج اتوماتیک ثابت، باید به“قرار زیر باشد:

الف - هواى برگشتى از هر جبهه کار فعال، در معادن طبقه 1 و 2 دوبار درهرنوبتکارى و در معادن طبقه 3 و 4 و معادن خطرناک ازنظر پرتاب ناگهانى، سه“بار در هرنوبت کارى(موضوع جدول ماده 315 همین فصل)
ب - هواى برگشتى ازهر جبهه کار غیرفعال یک“بار در روز
پ - در جایگاه ماشین“آلات (مثل وینچ و غیره) یک“بار در روز
ت – هواى خروجى یک“بار در روز

ماده 321- علاوه بر اندازه گیرى هاى منظم جارى، تمام کارکنان نظارت فنى (مسئولین ایمنى، مهندسین و تکنسینها) موظف هستند هنگام بازدید از جبهه کارها، غلظت گاز را اندازه گیرى نمایند

ماده 322- بعد از هر توقف بادبزن و نیز پس از رفع اشکال در امر تهویه و عادى شدن آن، عیار گاز درنزدیکى و در فاصله حداقل
 20 مترى دستگاه هاى الکتریکى اندازه گیرى شده و درصورت مجازبودن راه اندازى شوند

ماده 323- اگر عیار گاز در محلى بیش از حد مجاز باشد باید بلافاصله جریان برق را قطع، کار را تعطیل و کارگران را از محل خارج کرد. شروع مجدد کار پس از انجام تهویه کافى و رسیدن عیار گاز به حد مجاز امکان“پذیر است

ماده 324- آتشبارى در شرایطى که عیار گاز بیش از 1 درصد می“باشد ممنوع است

ماده 325- در معادن داراى گاز ذغال و گردوغبار خطرناک، انجام هرنوع عملى که ایجاد جرقه یا شعله نماید ممنوع است و کلیه تجهیزات و دستگاه“ها باید ضر جرقه باشند

ماده 326- قطع سیستم تهویه یا خاموش کردن بادبزنهاى اصلى یا تعویض سیستم کار آنها به استثنا موارد اجتناب“ناپذیر و سوانح، فقط به دستور کتبى مسئول یا سرپرست معدن و اطلاع مسئول ایمنى انجام گیرد

ماده 327- قسمتهایى که بهره“بردارى آنها به پایان رسیده یا موقتاً تعطیل شده و یا مورد استفاده قرار نمی“گیرند نیز باید مانند سایر قسمت“ها به“خوبى تهویه شوند و یا به“وسیله مصالح مناسب به“طور مناسب به“طور نفوذناپذیر کاملاً مسدود گردند

ماده 328- تهویه موضعى به“وسیله لوله تهویه منشعب در معادن طبقه 3 و 4(موضوع جدول ماده 315 همین فصل) و معادن خطرناک ازنظر پرتاب ناگهانى گاز ممنوع است

ماده 329- در معادن گازخیز چنانچه رساندن عیار گاز به حد مجاز با دستگاه“هاى تهویه دشوار باشد باید قبل از استخراج عمل تخلیه گاز (دگازاژ) از لایه موردنظر و لایه“هاى مجاور به“عمل آید

ماده 330- در معادنى که احتمال خودسوزى دارند باید حداقل یک“بار در هر نوبت کارى عیار دی“اکسید کربن در جبهه کارها اندازه“گیرى شوند

ماده 331- در معادن داراى گردوغبار زیان“آور و خطرناک، براى هر جبهه کار باید براى برطرف نمودن گردو غبار مقدار هواى اضافى درنظر گرفته شود

ماده 332- ذغال“سنگ“هایى که هنگام استخراج گرد تولید مى نمایند، باید به“اندازه کافى با آب مرطوب شوند و هنگام استخراج و در محل“هاى بارگیرى به“واگن نیز باید آب پاشیده شود

ماده 333- در جبهه کارها و مناطقى که در آنها خطر انفجار گرد ذغال“سنگ وجود دارد باید مرتباً گرد ذغال سنگ موجود روى سقف و زمین و دیوارها و وسایل نگهدارى را جمع اورى و خارج نمود و به“منظور پیشگیرى از بروز انفجار، مقدار مواد سوزا در گردوخاک انباشته نباید از 30 درصد بیشتر باشد. بهعلاوه روى سطوح باید آب“آهک، یا خاک نرم و یا مواد دیگر پاشیده شود

ماده 334- در معادنى که درآنها خاک“پاشى معمول است باید ویژگیهاى محل و تاریخ خاک“پاشى و نمونه“بردارى از مخلوط خاک و گرد ذغال سنگ موجود در محل و همچنین نتایج آزمایش“هاى مربوطه به قابلیت اشتعال نمونه گرفته شده، دردفتر مخصوصى ثبت شود

ماده 335- چنانچه میزان مواد سوختى در نمونه گرفته“شده،  از 30 درصد تجاوز نماید باید بلافاصله با خاک“پاشى مجدد عیار آن پایین آورده شود

ماده 336- در محلهاى حساس معدن ازقبیل درب“هاى تهویه پمپ“ها تأسیسات اصلى برق و محلهاى بارگیرى ذغال“سنگ باید حداقل نیم تن خاک مخصوص خاک“پاشى به“عنوان ذخیره نگهدارى شود
 

فصل 9-روشنائی                                                                                                                                  

ماده 337- درمعادن ذغال“سنگ باید منحصراً ازچراغ ایمنى باطری“دار استفاده شود

ماده 338- هرکارگر باید داراى پلاکى با شماره اختصاصى و چراغى به“همان شماره براى تحویل و تحول چراغ باشد

ماده 339- چراغهاى انفرادى باید دائماًازچراغ ایمنى باطری“دار استفاده شود

ماده 340- مسئول معدن باید شخصى را که واجد صلاحیت باشد به تصدى چراغ“خانه بگمارد

ماده 341- هرشخصى که چراغ دریافت می“نماید موظف است از سالم بودن چراغ اطمینان حاصل کند

ماده 342- ساختمان چراغ باید طورى باشد که فقط در چراغ“خانه بتوان با وسایل مخصوص آن را باز و بسته کرد

ماده 343- چراغ“هاى شعله“دار را نباید جلوى لوله“هاى تهویه قرار داد

ماده 344- کارکنان باید پس از خروج از درون معدن چراغ خود را بلافاصله تحویل چراغ“خانه دهند و بردن چراغ به منازل و یا محل دیگر ممنوع است

ماده 345- شخصى که چراغ را تحویل گرفته است اگر مجدداً آن را به چراغ“خانه برنگرداند و یا چراغ دیگرى به جاى آن تحویل دهد باید علت آن“را به چراغدار گزارش نماید. چراغدار باید علت عدم تحویل و یا رسیدگى و درصورت لزوم به مسئول معدن گزارش نماید

ماده 346- چراغ“خانه باید از مصالح غیرقابل اشتعال ساخته شده و خوب تهویه شود

ماده 347- ساختمان چراغ“خانه باید طورى باشد که درمواقع خطر کارکنان آن بتوانند محل کار را فوراً ترک نمایند

ماده 348- محل نگهدارى سوخت چراغ“هاى کاربیدى باید کاملاً خشک و محفوظ از نفوذ آب باشد

ماده 349- چراغ“خانه باید به وسایل آتش“نشانى ازقبیل کپسول“هاى آتش“نشانى و جعبه“هاى مخصوص ماسه و غیره مجهز باشد

ماده 350- ورود افراد به تونل“ها و اجراى کار بدون چراغ تونلى انفرادى ممنوع می“باشد

ماده 351- تعداد چراغ“هاى سالم انفرادى درهرچراغ“خانه باید باید ده درصدبیشتر از کارگران زیرزمینى باشد

ماده 352- چراغهاى انفرادى از لحظه“اى که در چراغ“خانه به کارگر تحویل داده می“گردد در صورتیکه بدون وقفه و به طور متمادى مورد استفاده قرار گیرد باید به“مدت ده ساعت کار کند

ماده353- چراغ“خانه باید مجهز به وسایل تهویه باقدرت کافى بوده و پیوسته تمیز نگهدارى شود

ماده 354- مسئول ایمنى معدن موظف است حداقل یک بار در ماه تمام چراغ“هاى انفرادى را بازدید و دقیقاً کنترل نماید

ماده 355- براى درست کردن آب اسید همیشه باید اسید به آب اضافه شود

ماده 356- کارهاى اکتشافى و کار در معادن روباز درهواى تاریک و مه“آلود بدون تأمین روشنایى مناسب ممنوع است

فصل 10-آب                                                                                                                               

ماده 357- شناسایى منابع آبهاى زیرزمینى به“منظور طراحى معدن براى پیش“بینى یا ارزیابى آبهاى هجومى به“داخل عملیات معدنى ضرورى است

ماده 358- استفاده از آب معدن قبل از تعیین مشخصات کامل آن ممنوع است

ماده 359- آب معدن پس از تصفیه فیزیکى و شیمیایى و رساندن مشخصات آن به حد مجاز براى مصارف صنعتى و بهداشتى قابل استفاده است

ماده 360- درصورت استفاده از آب معدن براى آشامیدن باید علاوه برتصفیه، ازلحاظ آلودگى به باکترى و میکروب توسط مراجع ذیصلاح آزمایش شده و درصورت لزوم ضدعفونى شود. مشخصات آب آشامیدنى باید مطابق دستورالعمل“هاى وزارت بهداشت و درمان باشد

ماده 361- درصورت استفاده از آب معدن براى مصارف بهداشتى و آشامیدنى، باید حداقل هر 10 روز یک بار، براى تعیین مشخصات،  مورد آزمایش قرار گیرد

ماده 362- مخازن و انبارهاى آب مصرفى، باید حداقل هرسه ماه یک“بار تمیز و ضدعفونى شوند

ماده 363- ظروفى که براى حمل و نگهدارى آب آشامیدنى در داخل معدن مورد استفاده قرار می“گیرند باید همیشه تمیز نگهداشته شده و در فواصل کوتاه“مدت ضدعفونى شوند و به درب“پوش مجهز باشند

ماده 364- در صورتیکه شبکه“هاى توزیع آب آشامیدنى و مصرفى جدا ازهم هستند باید با علامت هشدار دهنده مشخص شده باشند

ماده 365- رهاسازى پس“ماند آب مصرفى و همچنین پساب کارخانه هاى کانه“آرایى، بدون درنظرگرفتن مقررات زیست“محیطى ممنوع است

ماده 366- محل ورودى و خروجى حفریات زیرزمینى اعم از چاه و تونل و دویل و غیره نباید درمسیر جریان آبها باشد.