برآورد حادثه در مدل بیمه ای

شناخت مخاطرات اقتصادی در کشور، امر پیچیده ای است که نیازمند طی فرآیندهای تخصصی است. بیمه برای بسیاری از فعالان اقتصادی کشور هزینه سربار محسوب می شود. به گزارش بینا،این موضوع را می توان از دو منظر مورد تحلیل قرار داد. بخش اول این موضوع به ناشناخته بودن بسیاری از خدمات بیمه ای مرتبط با تولید برای فعالان اقتصادی ما برمی گردد و بخش دیگر به دلیل بی توجهی ها و کاستی هایی است که برخی شرکت های بیمه ای در پوشش خسارت ها از خود نشان داده اند.
این که چرا شرکت های بیمه ای در برخی موارد از وظایف خود غفلت می ورزند موضوعی مهم است، اما از بُعد اقتصادی، باید گفت محاسبه ریسک کار بسیار پیچیده و تخصصی است و در عین حال اطلاعات کافی در این زمینه در دسترس نیست. در بسیاری از کشورهای توسعه یافته جهان، گسترش کسب و کار علاوه بر آن که تابعی مستقیم از شرایط موجود در محیط کسب و کار کشور است، تابعی از میزان اطمینان از تأمین ریسک های موجود در فعالیت می باشد و بر همین اساس علوم مرتبط با اندازه گیری ریسک در فعالیت های اقتصادی از جایگاه خاصی در صنعت بیمه برخوردارند.

اطلاعات ما ضعیف اند
بخش قابل توجهی از این موضوع را باید به سیستم اطلاعاتی در کشور نسبت داد. شرکت های بیمه ای به صورت مستقل عمل می کنند و در چنین فضایی حوزه های اطلاعاتی رشد قابل توجهی نداشته اند. این در حالی است که یک بانک اطلاعاتی دقیق می تواند تا حدود زیادی فرصت های کافی را برای تخمین ریسک های احتمالی در صنایع مختلف و در نتیجه برآوردهای قابل قبول از نرخ ها و ضریب های بیمه فراهم سازد. در عین حال، در کشور ما مراکز مختلف اقتصادی در سطح کلان با هم غریبه اند و بخشی از این غریبگی ناشی از عدم هماهنگی بخش ها است، در صورتي که اگر بانک ها، سازمان امور مالیاتی، وزارتخانه های مختلف، مراکز آماری، بازار سرمایه و سایر مراکز، امکانات لازم را در زمینه تبادل اطلاعات در حوزه های مختلف فراهم کنند می توان برخی از مشکلات را در این زمینه برطرف کرد. برآورد ریسک ها و آنالیز آنها در فضای کشور ما نیازمند طراحی مدل هایی است که با اقتصاد ایران غریبه نباشند.

تجارت الکترونیک و تأثیرات آن بر بیمه
تجارت الکترونیک در کشور ما هنوز جایگاه واقعی خود را به دست نیاورده است. یکی از چالش های اساسی در حوزه اطلاعات به ساختارهای سنتی کسب اطلاعات و آگاهی ها برمی گردد که این مهم را می توان به واسطه توسعه زیرساخت های الکترونیکی برطرف کرد.
از بُعد اقتصادی نمی توان تمام کشور را از طریق شعب اداره کرد و بر این اساس می توان امیدوار بود که توسعه الکترونیکی در کشور بتواند زمینه های توسعه همگانی بیمه را فراهم آورد. در عین حال، افزایش سرعت عمل از این طریق به عنوان یک نتیجه منطقی قابل بحث است، چرا که برخی روندهای بوروکراتیک از میان برداشته می شوند و در نتیجه ارزیابی های مربوط به خسارت ها در حداقل ممکن صورت می گیرند و پرداخت خسارت نیز به سرعت انجام می شود. این موضوع از آن جهت مهم است که با توسعه الکترونیکی در صنعت بیمه در جلب اعتماد عمومی به عنوان یکی از ثروت های توسعه فرهنگ بیمه ای گامی اساسی برمی داریم.

کارآفرینی در صنعت بیمه
صنعت بیمه در کنار فرصت های بالایی که در گسترش کار آفرینی دارد، قادر است فرصت های شغلی قابل توجهی را به صورت جانبی خلق کند. یکی از فرصت های ممکن در این زمینه، ایجاد و یا توسعه زمینه های شناسایی ریسک در کشور می باشد. شناسایی ریسک فرصت های فراوانی را از صنعت بیمه به خود اختصاص می دهد و صنعت را از شناسایی فرصت های جدید باز می دارد.
البته نکته قابل ذکر آن است که اقتصاد نیازمند خلق فرصت هایی با بهره وری بالا است و از این منظر تربیت نیروی انسانی فعال با کارایی بالا یک دغدغه اصلی است. آموزش نیروی انسانی در صنعت بیمه در کنار توسعه فعالیت های آموزشی در این صنعت یک فرصت مغتنم به شمار می رود و در عین آن که سرمایه های مورد نیاز را در زمینه شناسایی و تخمین ریسک های موجود فراهم می سازد، زمینه های لازم را در زمینه کار آفرینی فراهم می کند. این دقیقاً نوعی سرمایه گذاری بلند مدت در صنعت بیمه است که باید مورد توجه خاص صنعت قرار گیرد. البته در حال حاضر با توجه به تلاش پژوهشکده بیمه، بخش قابل توجهی از نیازهای علمی اين صنعت برطرف شده، اما همچنان مسایل پژوهشی و اطلاعاتی نیازمند بررسی اند.

*اقتصاد ایران