سلامت فردا را بیمه کنیم

بعضی کلمات گاهی هم زمان دو معنای گوناگون و حتی متضاد را به دوش می شکند؛ مثلا برای بینندگان یک فیلم یا سریال پشت صحنه بیشتر حاشیه های مضحک و خنده دار آن را به ذهن می آورد. در عوض اما برای آنها که دستی در ساخت یک فیلم دارند پشت صحنه تمام کار و هستی شان به شمار می آید....

سرمقاله هم برای ما که در دنیای کاغذی زندگی می کنیم از همان جنس کلمات است. از صفحه اول که بگذریم، هر شماره «سلامت» با سرمقاله آن آغاز می شود اما اگر راستش را بخواهید، آخرین مطلبی است که در واپسین لحظات صفحه بندی نوشته می شود. درست در زمانی که سرنوشت تمامی صفحات معلوم و موضوعات مهم و حیاتی مشخص شده اند.

با این مقدمه شاید شما تا به حال حدس زده باشید که موضوع «حرف اول» این هفته چیست. نیازی نیست صفحات دیگر را ورق بزنید. تنها کافی است که یک بار به تیتر اول همین صفحه نگاه کنید. حتی بد نیست این نوشتار را تا همین جا نیمه کاره رها کنید و گفتگوی اختصاصی «سلامت» را با مشاور وزیر بهداشت بخوانید...

آمارهای جدید وزارت بهداشت در زمینه شیوع بیماری های قلبی و عروقی و عوامل خطرساز ابتلا به این بیماری ها بار دیگر زنگ خطر سلامت جامعه ایرانی را به صدا درآورد.

چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید اعتراف کنیم که نه تنها در مورد بسیاری شاخص ها در وضعیت مطلوبی قرار نداریم؛ بلکه در آستانه وضعیتی نگران کننده نیز ایستاده ایم؛ وضعیت نگران کننده ای که اگر هرچه سریع تر دست به کار نشویم در آینده ای نه چندان دور مجبورمان خواهد کرد تا تمام بودجه بهداشتی و درمانی کشور را یک جا صرف هزینه های درمان و بستری و نگهداشت بیماران قلبی و عروقی نماییم و بازهم به کمبود منابع مواجه باشیم.اضافه وزن نزدیک به نیمی از جامعه ایرانی و مصرف نمک به میزان 3 برابر استانداردهای جهانی آماری نیستند که بتوان به سادگی از کنارشان گذشت.

خوانندگان همیشگی ما به خوبی به یاد دارند که در ماه های آغازین سال 89، هفته نامه «سلامت» در حرکتی هماهنگ و با برنامه ریزی قبلی شماره های متوالی خود را به پرونده های اصلاح الگوی مصرف نمک و افزایش تحرک فیزیکی در کشور اختصاص داد؛ موضوعاتی که در عین سادگی ظاهری به گواه آمارهای وزارت بهداشت تاثیر شگرفی بر کاهش بار بیماری ها در کشور خواهند داشت.

به هر ترتیب در آن شماره ها هربار بر اساس اولویت های موجود گروهی از خوانندگان گرامی را مخاطب اصلی خود قرار دادیم. مثلا از مادران عزیز خواستیم تا نمکدان ها را از سفره های ایرانی کنار بگذارند یا آنکه برای افزایش تحرک فیزیکی در محیط کار خانواده راه کارهایی را با هر گروه درمیان گذاشتیم.

امروز اما روی صحبت ما با کارکنان زحمت کش و شریف مدارس و مراکز آموزشی کشور است. آنهایی که وظیفه حساس نگهداری و پرورش گرانبهاترین سرمایه های یک ملت را بر عهده دارند. بسیاری از عادت های رفتاری، در دوره کودکی تثبیت می شوند و بخش مهمی از از مهارت های زندگی خود را نیز در نوجوانی می آموزیم. عادت های تغذیه ای و ذائقه غذایی ما نیز در دوره کودکی و نوجوانی شکل می گیرد و محیط مدرسه یکی از بهترین فرصت ها برای تربیت درست تغذیه ای ماست.

معلمان عزیز، مربیان محترم پرورشی، معاونان آموزشی و مدیران گرامی مدارس! باور کنید که می شود! باور کنید اگر همه با هم بخواهیم می توانیم بوفه مدارس را به یک پایگاه تغذیه سالم در کشور تبدیل کنیم. پایگاهی که می خواهد نسل فردای ایران حتی کمتر از میانگین جهانی نمک مصرف کند. پایگاهی که مصرف میوه و سبزیجات را درجامعه فردای ایران به حد قابل قبولی خواهد رساند.محیط مدارس در اختیار شماست! شما می توانید با ابتکار وخلاقیت ذهن دانش آموزان خود را به گونه شکل دهید که در باور آنها داشتن تغذیه سالم وتحرک فیزیکی نشانه هایی از رشد وتکامل شخصیتی به شمارآیند و مصرف تنقلات بی ارزش و کم تحرکی رفتارهایی بچه گانه شمرده شوند. تهیه پوسترهای جذاب و هوشمندانه، برگزاری مسابقه های غذاهای سالم ودعوت از کارشناسان برای سخنرانی در محیط مدرسه ساده ترین ودردسترس ترین اقدام های ممکنبه شمار می آیند.

هفته نامه «سلامت» در این راه خود را همراه مدارس ومحیط های آموزشی کشور می داند و برای اثبات این ادعا به تمام مدارسی که تاپایان مهرماه امسال، کلیه محصولات مضر و کم ارزش غذایی همچون چیپس و سایر تنقلات حجیم وشور، نوشابه های گازدار و ساندویچ های سوسیس و کالباس را از لیست سبد غذایی بوفه خود حذف کنند، تا پایان سال تحصیلی 90-89 اشتراک رایگان «سلامت» را هدیه خواهد کرد.