هزینه های اقتصادی ـ اجتماعی تصادفات رانندگی. ( رسالت )

تلفات و صدمات جدی ناشی از تصادفات رانندگی موجب هدر رفتن مقادیر قابل توجهی از منابع ملی و نگرانی و تألم خانواده قربانیان حادثه می گردد. كسانی كه صدمه جدی تری دیده اند، چند روزی یا در برخی موارد چند ماهی در بیمارستان می مانند و برخی نیز به دلیل شدت جراحات، برای بقیه عمرشان نیاز به مراقبت های پزشكی دارند. بنابراین استفاده از تخت های بیمارستانی و كاركنان متخصص بخش پزشكی را نیز می توان به هزینه تصادفات رانندگی اضافه نمود. علاوه بر آن، هزینه های ایجادشده توسط پلیس در محل تصادف و هزینه های را نیز باید به دیگر هزینه هایی كه بیشتر در معرض دید و قابل مشاهده هستند (مانند هزینه های تعمیر وسایل نقلیه)، افزود.مطالعات آزمایشگاه تحقیقات حمل ونقل نشان می دهد كه تعداد سال های كاری از دست رفته افراد در اثر تصادف جاده ای، بیشتر از سال های كاری از دست رفته مربوط به دیگر عوامل مرگ زودرس است.این تحقیقات نشان می دهد كه حدود 70 درصد سال های عمر از دست رفته ناشی از تصادفات را سال های كاری تشكیل می دهند. در این میان در كشورهای در حال توسعه، افراد فعال ترین و پربارترین سال های عمر خود را از دست می دهند. با مقایسه دیگر عوامل مرگ زودرس در كشورهای در حال توسعه، بویژه مالاریا و بیماری های عفونی، مشخص می شود كه مرگ های ناشی از تصادفات رانندگی همچنان رو به افزایش است. صدمات اقتصادی ناشی از این مسئله اغلب فشار عمده ای به اقتصاد یك كشور بخصوص یك كشور در حال توسعه كه ناگزیر به وارد كردن امكانات پزشكی و قطعات وسایل نقلیه است، وارد می آورد. در این موارد بیشترین زیان ها به صورت ارز خارجی تحمیل می شود.تحقیق در شماری از كشورها نشان می دهد كه این زیان ها معمولاً به میزان 1 تا 3 درصد تولید ناخالص داخلی یك كشور است. حتی اگر این زیان در حد 1 درصد تولید ناخالص داخلی باشد، برآورد زیان های اقتصادی سالانه ناشی از تصادفات رانندگی در منطقه آسیا و اقیانوسیه بسیار بالا خواهد بود.منطقه آسیا و اقیانوسیه در مراحل اولیه رشد وسایل نقلیه است. افزایش سریع ناوگان وسایل نقلیه در حال و آینده و رسیدن این كشورها به مرحله انفجاری رشد وسایل نقلیه بدون شك مشكلات عمده ای را به وجود می آورد. البته در مورد اینكه تعداد كشته شدگان یا مجروحین در سال های آتی به طور اساسی افزایش یابد كمی تردید وجود دارد مگر آنكه برای جلوگیری از این افزایش، اقدامات مؤثر و جدی در پیش گرفته شود.عوامل عمده ای كه مانع بهبود ایمنی راه می شوند، عبارتند از پراكندگی مسئولیت مسائل مربوط به ایمنی، فقدان اطلاعات دقیق از مقیاس، ماهیت و خصوصیات مشكل، اقدامات نامناسب در هماهنگی و اجرای اقدامات پیشگیرانه ایمنی در تمام بخش های نیازمند بهبود، عدم تلاش كافی در اصلاح نقاط تصادف خیز شناسایی شده و برنامه ریزی برای طرح های ایمنی راه و عدم وجود منابع فنی و مالی كافی برای اقدام است.البته باید تصدیق نمود كه عواملی در منطقه آسیا و اقیانوسیه وجود دارد كه شرایط را برای بهبود ایمنی فراهم می آورد. مسائل و مشكلات مطرح شده را نباید به صورت موانع غیرقابل حل در توسعه طرح ها، اقدامات پیشگیرانه و مداخلات مؤثر دید. حتی اگر مشكلی از بین نرود می توان با سازوكارهایی بر آن غلبه نمود یا چنین نقایصی را اصلاح كرد. دلایل اصلی مناسب بودن زمان برای برانگیختن فعالیت های مرتبط با ایمنی راه عبارتند از:تأكید بر جدی بودن مشكل تصادفات رانندگی و تلفات حاصل از آن، توجه سازمان های كمك كننده بین المللی به جدی بودن این مشكل در كشورهای در حال توسعه و ضرورت اقدام و كمك رسانی مالی و فنی، تأكید بر زیان های اقتصادی وارده و مرحله فعلی توسعه بسیاری از بخش های جاده ای و حمل ونقل در بسیاری از كشورها، فرصت هایی را برای پیشگیری از بسیاری مسائل و مشكلاتی كه دیگر كشورهای دارای وسایل نقلیه بیشتر با آن مواجه هستند، در اختیار می گذارد.به كارگیری روش های طراحی و برنامه ریزی آگاهانه ایمنی در راهها و معرفی اقدامات پیشگیرانه مؤثر، تنها اندكی به هزینه مرحله طراحی و برنامه ریزی می افزاید ولی در صورتی كه بعدها به صورت اقدام اصلاحی به كار گرفته شود، به شكلی بازدارنده گران خواهد بود.همچنین تا زمانی كه این سیستم ها هنوز در حالت توسعه ناقص می باشند، با به هم پیوستن رویه ها، كنترل ها و اصلاحات در بسیاری از بخش ها، فرصت و امید برای جلوگیری از بروز مشكلات آتی وجود دارد.
منبع خبر : روزنامه رسالت