بررسی مسائل پزشکی ،اخلاقی و قانونی

منبع : سایت دانشگاه علوم پزشکی مشهد
 

اهداف :

1- تعریف حوزه عمل تکنسین پایه

2- توضیح اهمیت دستورات «احیا نکنید [1] »

3- تعریف جلب رضایت بیمار برای ارائه درمان و چگونگی جلب رضایت بیمار

4- تفاوت بین رضایت شفاهی وضمنی

5- توضیح رضایت کودکان برای ارائه مراقبت

6- توضیح وظیفه تکنسین در قبال بیماری که از انتقال به بیمارستان امتناع می کند .

7- توضیح انصراف از درمان ، غفلت در درمان ، ضرب و جرح بیمار و پیامدهای آن برای تکنسین های پایه

8- بیان شرایطی که تکنسین لازم است درمان را انجام دهد .

9- توضیح اهمیت ، لزوم و جنبه قانونی رازداری اطلاعات بیمار

10- توضیح ملاحظات تکنسین اورژانس در مسائل مربوط به اهداءاعضا بدن

11- توضیح اعمالی که یک تکنسین برای کمک به حفظ صحنه جنایت بایدانجام دهد .

12- توضیح شرایطی که لازم است تکنسین پایه به مسئولین نیروی انتظامی اطلاع دهد .

13- توضیح نقش تکنسین های پایه در رابطه با دستورات DNR در مورد بیماران

14- توضیح دلیل منطقی در مورد لزوم احکام پیشرفته ، فواید ، و استفاده از آنها

15- توضیحات بیشتر در مورد دستور DNR

شما یک تکنسین هستید

هنگامی که با همکارتان درصحنه تصادف دواتومبیل مشغول کارهستید ، متوجه می شوید که او اسکناس 20 دلاری رااز داخل کیف یکی از مصدومین بر می دارد و آنرادر جیبیش می گذارد . وظیفه شما در این شرایط چیست ؟

متاسفانه روزانه ، ارائه دهندگان EMS با بلاتکلیفی های اخلاقی و معنوی زیادی روبرو می شوند . سوال این است که چگونه باید با آنها برخورد کنید . این شرایط تا حد زیادی شایستگی شما را بعنوان تکنسین پایه می آزماید . این بخش مفاهیم قوانین مهم را در رابطه با درمان پیش بیمارستانی و ملاحظات اخلاقی گوناگون ارائه می دهد و همچنین کمک می کند که به سوالات زیر پاسخ دهید :

1- چرا وفادار بودن به قوانین راز داری اطلاعات بیمار ، یکی از ابعاد مهم مراقبت پیش بیمارستانی است ؟

2- تفاوت بین رضایت آگاهانه و ضمنی چیست و چرا جلب رضایت بیمار اینقدر مهم است ؟




مسائل اخلاقی ، قانونی و پزشکی

یک اصل اساسی مراقبت اورژانسی ، جلوگیری از آسیب بیشتر است . هر تکنسین پایه که با اطمینان کامل و طبق استاندارد های مراقبت عمل می کند معمولا از ایحاد مشکلات قانونی پرهیز می کند . ارائه مراقبت پزشکی اورژانسی به شکل نظام یافته یک پدیده امروزی است . «مراقبت پزشکی اورژانسی » یا درمان و مراقبت فوری ، اغلب توسط تکنسینی ارائه می شود که ممکن است اولین حلقه در زنجیره مراقبت پیش بیمارستانی باشد . هر قدر که حوزه مراقبت پزشکی اورژانس وسیعتر و ماهیت آن پیچیده تر شود و خدمات آن راحت تر در دسترس قرار گیرد ، اقامه دعوی علیه شرکت کنندگان در سیستم های EMS بدون شک بیشتر می شود . اگر مراقبت پزشکی که ارائه می دهید بر اساس استانداردها و طبق آموزش های دیده شده باشد می توانید مانع از بروز دعوی های مدنی وجنایی برعلیه خود باشید . شرایط زیر را در نظر بگیرید :

· هنگامی که قصد دارید برانکار و بیمار روی آن را داخل آمبولانس بگذارید پای همکارتان می لغزد و برانکار به زمین می افتد و بیمارمجروح می شود .

· همینکه می خواهید درمان یک کودک را آغاز کنید پدرش به شما دستور می دهد که دست نگه دارید .

· در این شرایط باید عکس العمل شما چه باشد ؟ حتی هنگامی که مراقبت پزشکی اورژانس به درستی انجام می شود ممکن است بیمار بخاطر درد کشیدن ، ادعای خسارت کند که اغلب جریمه آن نقدی است . علاوه بر جریمه نقدی ممکن است متهم به عدم رعایت ضوابط اورژانس کشور شوید و مجوز شما بعنوان تکنسین اورژانس زیر سوال رود . به همین دلیل ، باید از ابعادقانونی مراقبت پزشکی اورژانسی مطلع شوید.

همچنین باید مسائل اخلاقی را هم در نظر بگیرید . مثلاً اگر هنگامی که در مسیر ماموریتی هستید ، متوجه شدید که افرادی در جریان حادثه تصادف مجروح شده اند آیا باید بایستید و به آنها کمک کنید ؟ آیا باید CPR را برای بیماری که طبق گفته خانواده اش سرطان مهلکی دارد انجام دهید ؟ آیا می توان اطلاعات بیمار را به وکیل اوپشت تلفن گفت ؟

حوزه عمل تکنسین پایه

حوزه عمل که معمولا توسط قوانین اورژانس کشور وضع می شود ، مراقبتی که می توانید به بیمار ارائه دهید را مشخص میکند . مسئولین پزشکی اورژانس کشور حوزه عمل تکنسین اورژانس را با وضع قوانین و آئین نامه ها مشخص می کنند . پزشک ارتباطات به شما اختیار قانونی برای ارائه مراقبت به بیمار از طریق ارتباطات تلفنی یا رادیویی مستقیم (on line) یا بصورت غیر مستقیم (off-line) برطبق آیین نامه ها و قوانین را میدهد . ( شکل1-3) .

شما و دیگر پرسنل EMS مسئول ارائه مراقبت منسجم و درست به بیمار هستید و باید مشکلاتی مانند بروز احتمالی شکایات حقوقی بر علیه خود یاتماس با پاتوژن های منتقل شوندهاز طریق خون یا هوا یا بیماری عفونی را فورا به پزشک ارتباطات گزارش کنید .



1-3 هدایت پزشکی مستقیم اغلب از طریق بیسیم انجام می شود.

استانداردهای مراقبت

این قانون شماراملزم می کند که هر نوع مراقبتی را برای بیماران به روش مشخص و روشن انجام دهید . تحت شرایط خاص ، می توانید مراقبت را ارائه ندهید . به بیان دیگر ، اگر فعالیتی که انجام می دهید ممکن است خطر بالقوه ای را برای سلامتی بیمار ایجاد کند میتوانید آنرا انجام ندهید و بدین ترتیب نشان دهید که همه توجه شما به سلامت وآسایشاوست .(شکل 2-3)

سطح مراقبت مشخصی که باید طبق آن عمل یا رفتار کنید «استاندارد مراقبت» نامیده می شود . استاندارد مراقبت با در نظر گرفتن رسوم محلی ، قوانین ، احکام ، مقررات اجرایی و قوانین حقوقی وضع شده تدوین شده است . البته علاوه بر در نظر گرفتن استانداردهای مراقبت باید استانداردهای شغلی خود را هم در نظر بگیرید .



2-3 طوری با دیگران رفتار کنید که توجه شما را به ایمنی و سلامت آنها نشان میدهد



استانداردها تحت تاثیر رسوم کشور

استاندارد مراقبت یعنی همه تکنسین ها با احتیاط کافی و طبق آموزش و تعلیمات فراگرفته شده بوسیله یک نوع تجهیزات خاص در همه موقعیت ها بطور یکسان عمل کنند . برای مثال رفتار یک تکنسین پایه و کیفیت مراقبتی که ارائه می دهد باید مشابه تکنسین پایه ای باشد که در سرویس دیگری مشغول بکار است . این استاندارد ها اغلب بر اساس قوانین مورد قبول کشور وضع می شوند .

بعنوان یک تکنسین پایه،لازم نیست که استانداردهای مراقبتی که برای پزشکان و دیگر افراد دارای آموزش های سطح بالا وضع شده رارعایت کنید . بعلاوه ، رفتار شما باید در شرایط اورژانسی مشخص مورد قضاوت قرار گیرد .بطورکل فاکتورهای زیر باید در نظر گرفته شود :

· نوع صحنه اورژانسی ( وجود یا عدم وجود نظم در آن )

· تعداد بیماران

· نوع تجهیزات در دسترس



در این کتاب ،«اورژانس» یعنی شرایط جدی مانند آسیب یا بیماری که ناگهان بوجود می آید و زندگی شخص یاگروهی از افراد را به خطر می اندازد و نیاز به دخالت فوری دارد (شکل 3-3)

رسوم متداول جامعه عامل مهمی در تعیین استاندارد مراقبت اورژانسی مورد نیاز است .




3-3 : اورژانس ، شرایطی جدی است که ناگهان بوجود آید و تهدیدی برای زندگی یا سلامت فرد یا افراد است و احتیاج به دخالت فوری دارد .

استانداردهای تحت تاثیر قوانین

علاوه بر رسوم محلی ، استانداردهای مراقبت پزشکی اورژانس تحت تاثیر قوانین ، ضوابط ، مقررات اجرایی یا قوانین حقوقی قرار می گیرد . در بعضی موارد ، زیر پا گذاشتن یکی از این استانداردها ممکن است شما را متهم به «غفلت احتمالی» کند ، پس باید با استانداردهای قانونی کشور خود آشنا شوید . این استانداردهای کشوری ممکن است بصورت قوانین درمانی که توسط اورژانس کشور منتشر شده در دسترس باشد .

استانداردهای سازمانی یا شغلی

علاوه براستانداردهای تعیین شده توسط قانون ، استانداردهای شغلی یا سازمانی هم وجوددارند که بعنوان ملاکی در تعیین درستی رفتار تکنسین هادر نظر گرفته می شوند . استانداردهای شغلی همان توصیه های منتشر شده سازمانهایی است که در امر مراقبت پزشکی اورژانسی دخیل هستند . استانداردهای سازمانی شامل قوانین خاص سرویس EMS ، سرویس آمبولانس یا سازمانی می شوند که در آن مشغول به کار هستید .

دو نکته مهم این است که ابتداء شما باید با استانداردهای سازمانتان آشنا شوید و دوم اینکه اگر شما مسئولیت تنظیم استانداردهایی برای آژانس خاصی را برعهده دارید این استانداردها باید منطقی و واقعی باشند طوری که بار نامعقولی را بر دوش تکنسین ها نگذارند . باید هدف هر تکنسین ارائه بهترین مراقبت پزشکی اورژانس باشد اما اگر استانداردهای سازمانی خواستار بهترین مراقبت از سوی تکنسین باشند این خواسته خیلی معقولانه به نظر نمی رسد .


معمولا مقررات بخش سلامت کشور ، موادآموزشی و میزان آنرا مشخص می کند. بعلاوه تصمیمات دادگاه در حل مسائل حقوقی برعلیه کارکنان سلامت هم منجر به وضع استانداردهای مشخص حقوقی مراقبت می شود . در آمریکا استانداردهای شغلی تحت تاثیر سایر بخشها مانند استاندارد انجمن قلب امریکا در مراقبت های حمایتی پایه (BLS) و انجمن احیاء قلبی - ریوی (CPR) نیز قرار می گیرد . (شکل 4-3)

در مراقبت معمولی باید حداقل استاندارد مراقبت در نظر گرفته شود . به طور کل از ارائه دهندگان مراقبت انتظار می رود که مراقبت را به طور مناسب انجام دهند و با دقت عمل کنند . اگر معقولانه طبق استانداردهای مورد قبول عمل شود ، خطر اقامه دعوی علیه تکنسین ها کاهش می یابد . اگر اعمال استانداردی که برای بکار گیری آنها آموزش لازم دیده اید را بکار ببرید ، ممکن است بتوانید از این دعاوی حقوقی برعلیه خوداجتناب کنید .




4-3 استانداردهای مراقبت فراوانی مانند استانداردهای که در انجام CPR لازم است برای شما وضع شده است .

وظیفه تکنسین اورژانس در انجام مراقبت

وظیفه تکنسین اورژانس در انجام مراقبت یعنی تکنسین مسئول ارائه مراقبت به بیمار است . مسئولیت می تواند هم در حوزه عملکردی و هم قانونی باشد . یک عابر هیچ اجباری برای کمک به یک غریبه که در خیابان دچار مشکل اورژانسی شده ندارد . یعنی هیچ وظیفه ای برای انجام مراقبت وجود ندارد . ممکن است در موارد خاص ، فرد موظف به انجام مراقبت شود . مثلاً شما مسئول انجام فوریت پزشکی اورژانسی هستید و یا طبق دستورات اورژانس کشور خود باید در هر فوریتی کمک کنید .

هنگامی که آمبولانس به یک ماموریت می رود یا درمان شروع می شود ، شما موظفید که مراقبت را انجام دهید . اگر ماموریت تمام شده و به صحنه تصادفی برخورد می کنید از نظر قانونی موظف نیستید که بایستید و به بیماران کمک کنید . با این وجود ، وظیفه اخلاقی و معنوی بخاطر آموزش و تخصص خاصی که دارید به شما حکم میکند که وارد عمل شوید



غفلت

«غفلت» یعنی ناتوانی در ارائه همان مراقبتی که شخص دیگری با سطح آموزش یکسان ارائه میدهد . برای جلوگیری از غفلت باید طبق استانداردها عمل کنید .رعایت نکردن استاندارد مراقبت ممکن است منجر به آسیب بیشتربه بیمارشود .برای تشخیص غفلت باید چهار عامل زیر را در نظر داشته باشید :

1- وظیفه . این وظیفه تکنسین پایه است که عاقلانه و با توجه به استانداردهای آموزشی عمل کند .

2- نقض وظیفه . نقض وظیفه موقعی بوجود می آید که تکنسین پایه طبق استاندارد مراقبت مربوطه و طوری که از او انتظار می رود عمل نکند .

3- زیان ها . زیان زمانی به وجود می آید که بیمار از نظر فیزیکی یا روحی به طور قابل ملاحظه ای آسیب ببیند .

4- علت . باید علت و معلول مناسبی برای اتهام غفلت وجود داشته باشد . بعنوان مثال ، هنگامی که سعی می کنید بیمار را بلند کنید او را می اندازید که منجر به شکستگی پای بیمار می شود . اگر شخصی وظیفه ای داشته باشد و آنرا درست انجام ندهد و باعث آسیب به شخص دیگری شود ، ممکن است بر علیه تکنسین پایه ، اورژانس و یا مدیریت پزشکی بخاطراین غفلت اقامه دعوا شود .

همه این چهار عامل وجود مدرک قانونی غفلت را محرز می کنند .

انصراف

«انصراف» به معنی پایان یک طرفه مراقبت از سوی تکنسین پایه ، بدون رضایت بیمار و بدون هیچ آینده نگری برای واگذاری مراقبت او به شخص دیگری با مهارتهای پزشکی یکسان و یا بالاتر می باشد .همینکه تکنسین پایه ، مراقبت را شروع می کند ، وظیفه ای را بر عهده می گیرد که نباید تا زمانی که یک شخص با همان مهارتها این مسئولیت را بعهده بگیرد متوقف شود .

عملی انجام ندهید که بیمار در خطر آسیب قرار بگیرد و در نتیجه شما متهم به غفلت شوید . ترک یا انصراف از مراقبت ، موضوعی جدی است که از نظر اخلاقی و قانونی می تواند منجر به اتهامات جنایی ومدنی علیه تکنسین شود .

برای مثال فرض کنید که به صحنه تصادف اتومبیلی رسیده اید و شروع به مراقبت دو بیمار می کنید. در همین هنگام رهگذری به شما می گوید که تصادف اتومبیل دیگری در پایین جاده اتفاق افتاده و5 نفر مجروح شده اند . شما مراقبت از دو نفر مجروح حادثه اول را به رهگذر می سپارید وبه سوی سانحه دیگر می روید . در اینجا انصراف روی داده زیرا شما مراقبت از بیماران را به شخصی با مهارتی در سطح خود یا بالاتر از خود نسپرده اید . پرسشهای کلی زیر را هنگامی که با تصمیم گیری در چنین مواردی مواجه می شوید در نظر بگیرید :

· عملکرد شما چه مشکلاتی را ممکن است به بار آورد ؟

· آیا این تصمیم منجر به قصور شما نسبت به وظیفه تان می شود ؟

· آیا در صورت ترک صحنه ممکن است متهم به انصراف از مراقبت بیمار شوید ؟

· آیا استاندارد مراقبت را نقض می کنید ؟

· آیا محتاطانه عمل میکنید ؟




دربیشترشرایط،جلب رضایت بزرگسالانی که از نظر ذهنی توانا وهوشیار هستند قبل از شروع مراقبت لازم است.




جلب رضایت بیمار برای ارائه درمان

تحت بیشتر شرایط ، جلب رضایت هر بزرگسالی که از نظر ذهنی توانا و هوشیار است قبل از شروع مراقبت لازم است . شخصی که مراقبت را دریافت می کند باید اجازه یا «رضایت» برای درمان بدهد . اگر شخص اعمالش را تحت کنترل دارد و از مراقبت امتناع می کند ، حتی اگر آسیب دیده باشد ، نباید از او مراقبت کنید . در حقیقت ، ارائه مراقبت در این شرایط ، ممکن است باعث اقامه دعوی مدنی و جنایی مثل حمله و ضرب وجرح بر علیه شما شود . رضایت ممکن است شفاهی یاضمنی باشد و مراقبت از فرد صغیر یا بیماری که از نظر ذهنی توانایی نداردرادر بر گیرد.



رضایت شفاهی

«رضایت شفاهی» ( یارضایت واقعی ) نوعی رضایت است که در آن بیمار به صورت شفاهی به شما اختیار ارائه مراقبت یا انتقال را میدهد . این نوع رضایت باید «رضایت آگاهانه» باشد یعنی به بیمارخطرات بالقوه و فواید درمان وعلت نیاز به درمان گفته شود و بعد از آن بیمار رضایت خود را ابراز کند . اساس قانونی این روش بر این فرض استوار است که بیمارحق دارد بداند که با بدنش چه می کنند . این بیمار باید سن قانونی داشته باشد و قادر به تصمیم گیری منطقی باشد .

ممکن است بیمار با یک نوع مراقبت پزشکی اورژانس خاص موافقت کند و با نوع دیگر مخالفت کند . برای مثال ممکن است بیمار با خارج شدن از اتومبیل موافقت کندامااز مراقبت بیشتر امتناع کند . شخص آسیب دیده ممکن است با مراقبت اورژانسی درخانه موافقت کند اما از انتقال به مراکز پزشکی خودداری کند .اگر رضایت آگاهانه بصورت شفاهی داده شود معتبر است با این حال ممکن است اثباتش مشکل باشد . بنابراین از او بخواهید که فرم مربوط به امتناع را امضاء کند ولی باز هم باید همه شرایط و خطرات بالقوه که در صورت امتناع با آن مواجه خواهد شد را برایش شرح دهید .

رضایت ضمنی

هنگامی که شخص بیهوش است و قادر به دادن رضایت نیست یا هنگامی که زندگی فرد با خطر جدی مواجه است ، قانون فرض می کند که بیمار به مراقبت و انتقال به مرکزپزشکی رضایت داده است . (شکل5-3 ).

5-3 هنگامی که تهدید جدی نسبت به زندگی وجود دارد و فرد بیهوش است یا قادر به دادن رضایت نیست ، قانون فرض می کند که بیمار برای درمان و انتقال به بیمارستان رضایت داده است .



این نوع «رضایت ضمنی» نام دارد . رضایت ضمنی محدود به شرایط اورژانسی واقعی می شود و در شرایطی که بیمار بعلت مصرف مواد مخدر یا الکل بیهوش است ، دچار توهم شده و غیرپاسخگوست یا از نظر جسمی قادر به دادن رضایت شفاهی نیست بکار می رود . با این حال اینکه چه چیزی «خطر جدی برای زندگی» محسوب می شود ، ممکن است مشخص نباشد . ممکن است اقامه دعوی های قانونی بر اساس این نکته نامشخص باشد . به همین علت و بعلت مسائل پزشکی قانونی تکنسین باید نهایت تلاش خود را در جلب رضایت بیمار انجام دهد تا از خود حمایت کند . «پزشکی قانونی» واژه ای است که با حوزه (قانون) پزشکی یا قوانین پزشکی مرتبط است . در بیشتر موارد ، قانون به همسر ، وابستگان ، نزدیکان یا خویشاوندان درجه یک اجازه میدهد که بجای شخصی که قادر به دادن رضایت نیست رضایت بدهند . امتناع از پیشنهاد شما برای انجام مراقبت اورژانسی هم ممکن است ضمنی باشد . برای مثال اگر بیمار بازویش را از داخل آتل بکشد می تواند نشانه عدم رضایت او باشد .

افراد صغیر و رضایت

بعلت اینکه افراد صغیر ممکن است بلوغ یا قوه تشخیص رابرای دادن رضایت معتبر نداشته باشند ، قانون یکی از والدین یا قیم قانونی او را ملزم به دادن رضایت نسبت به درمان یاانتقال می کند . ( شکل 6-3)



6-3 بر طبق قانون برای درمان یا انتقال فرد صغیر باید از قیم قانونی یا والدین رضایت گرفته شود با این وجود ، نباید هرگز نسبت به انجام مراقبت زندگی بخش ، تعلل کنید .

با این حال در بعضی کشورها ، فرد صغیرهم می تواند رضایت معتبر برای انجام مراقبت پزشکی بدهد که بستگی به سن صغیر و بلوغ او دارد . در بسیاری کشورها ازدواج و بارداری افرادصغیرمانند بزرگسالان منع قانونی ندارد و رضایت آنها برای انجام درمان پزشکی هم معتبر است . هر موقع که لازم است باید رضایت یکی از والدین یا قیم قانونی فرد صغیر را جلب کنید .

با این حال ، اگر مشکل اورژانسی واقعی وجود داشته باشد و قیم قانونی یا والدین در دسترس نباشند ، باید رضایت فرد صغیر را برای درمان ، درست مانند یک بزرگسال جلب کنید . هرگز نباید در شرایطی که جان بیمار در خطر است از انجام مراقبت دریغ کنید.

چگونگی جلب رضایت در مورد بزرگسالانی که از نظر ذهنی یا روحی ناتوانند.

کمک به افرادی که بیماریهای ذهنی یا روحی دارند یا تحت تاثیر الکل یا مواد مخدر قرار دارند یا کند ذهنند و یا در بحران رفتاری (روانی) قرار دارند پیچیده است . بیمار بزرگسالی که از نظر ذهنی توانایی ندارد نمی تواند رضایت آگاهانه دهد . از نظر قانونی، این شرایط شبیه به شرایط افراد صغیر است . رضایت برای مراقبت اورژانسی باید از کسی که از نظر قانونی مسئول بیماراست گرفته شود . با این حال در بسیاری از موارد ، چنین اجازه ای فوراً بدست نمی آید . البته گاهی قوانین ویژه ای برای انتقال چنین افرادی ، تحت نظارت نیروی انتظامی ، به مرکز درمانی وضع شده است . با قوانین کشور خود در این موارد آشنا شوید . بخاطر داشته باشید که در مواقع اورژانس واقعی می توانید فرض کنید که رضایت ضمنی وجود دارد .

محدود کردن اجباری بیمار توسط تکنسین به منظور انجام مراقبت

« محدود کردن اجباری » یعنی محدود کردن فیزیکی بیمار توسط تکنسین به منظور جلوگیری از وقوع هر نوع برخورد فیزیکی و روانی . محدود کردن اجباری فردی که از نظر روانی آسیب دیده ممکن است قبل از شروع مراقبت اورژانسی لازم باشد . اگر فکر میکنید بیمار خودش یا دیگران را مجروح خواهدکرد میتوانید قانونا مانع او شوید . با این حال باید با پزشک ارتباطات بصورت مستقیم یا غیر مستقیم(آیین نامه های مکتوب ) در مورد اجازه محدود کردن بیمار مشورت کنید و یا با مامورین نیروی انتظامی که مسئولیت محدود کردن افراد را دارند تماس بگیرید . در بعضی کشورها ، تنها افسر نیروی انتظامی می تواند با اجبار مانع فرد شود (شکل 7-3) . باید کاملا با قوانین کشور در این مورد آشنا باشید . ممانعت بدون مجوز باعث اقامه جریمه های جنایی و مدنی بر علیه شما می شود . ممانعت تنها می تواند در شرایطی که باعث ایجاد خطر برای شما و دیگران می شود بکار رود .

اورژانس کشور به روشنی قوانینی که در ارتباط با این شرایط هستند را توضیح می دهد .

هنگامی که بیمار به اجبار محدود شد ، این محدودیت باید در تمام مسیر به سوی مرکز درمانی ادامه یابد ، حتی اگر بیمار قول دهد که رفتارمناسبی داشته باشد.

همیشه بخاطر داشته باشید که اگر بیمار هوشیار است و شرایط ، اورژانسی نیست ، رضایت لازم است . نمی توان بزرگسالانی که هوشیار می باشند را مجبور به مراقبت یا انتقال کرد .



7-3 باید در مورد قوانین محدود کردن اجباری بیمار اطلاعاتی کسب کنید . در بعضی موارد ، تنها یک افسر نیروی انتظامی اجازه دارد که مانع بیمار شود
حمله وضرب وجرح

«حمله» یعنی به صورت غیر قانونی بیمار را در شرایطی قرار دهیم که بیم آسیب بدنی داشته باشد . «ضرب و جرح» یعنی لمس غیر قانونی شخص . ارائه مراقبت اورژانسی بدون رضایت بیمار نیز می تواند ضرب و جرح محسوب شود . مشکلات جدی قانونی در شرایطی بوجود می آید که بیمار برای درمان رضایت نداده است . استفاده از آتل برای فردی که رضایت نداده است و مشکوک به شکستگی تحتانی پا است می تواند ضرب و جرح محسوب شود .

بیمار ممکن است دلایلی برای اتهام شما به حمله یا ضرب و جرح و یا هردو داشته باشد . برای حفاظت خود از این اتهامات بایدرضایت شفاهی و یا تحت شرایط خاص رضایت ضمنی بیمار را بدست آورید . اگر سوالهایی دارید یا در مورد شرایط خاص نمی توانید تصمیم بگیرید با پزشک ارتباطات مشورت کنید .




حق امتناع از درمان

بزرگسالانی که توانایی ذهنی و روحی دارند همیشه می توانندازدرمان امتناع کنند . بااین حال ، تصمیم گیری در مورد این بیماران همیشه مشکل است . آیا باید بر خلاف خواسته شان مراقبت راارائه دهید و در خطر اتهام ضرب و جرح قرار گیرید . آیا باید آنها را به حال خود بگذارید و بروید ؟ اگر بعد از ترک آنها وضعیتشان وخیم تر شود ممکن است متهم به غفلت یا انصراف شوید .

اگر بیمار از درمان یا انتقال امتناع کند باید او را از خطرات بالقوه ، فواید درمان و علت نیاز به درمان آگاه کنید . همچنین باید کاملا بیمار را در مورد نتایج امتناع از درمان آگاه کنید و او را وادار به پرسیدن سوالهایی در موردشرایطش کنید . فراموش نکنید بزرگسالانی که توانایی ذهنی و روحی دارنددارای این حق قانونی هستند که از انواع خاصی از درمان بخاطر دلایل مذهبیشان امتناع کنند .

هنگامی که بیمار از درمان امتناع می کند ، باید اطمینان یابید که شرایط ذهنی و روحی بیمار طبیعی است . اگر امتناع بیمار از درمان بخاطر سردرگمی یا توهم باشد نمی توانید فرض کنید که این امتناع ، امتناعی آگاهانه است . وقتی شک دارید که بیمار توانایی ذهنی و روحی دارد ، همیشه بهتر است که شروع به درمان کنید . این بهترین عملکرد است . زیرا اقدام به درمان بیمار وضعیت توجیه پذیرتری را نسبت به توقف درمان برای شماایجادمی کند . قصور دردرمان بیمار میتواند نوعی غفلت در نظر گرفته شود .

همچنین ممکن است باشرایطی مواجه شوید که در آن والدین اجازه درمان کودک آسیب دیده یا بیمار را نمیدهند . دربیشتر موارداین تصمیم والدین به علت تاثیرات روحی این فوریت بر آنها است . در این مورد و تقریبا همه موارد امتناع ، معمولا می توانید با صبر و آرامش شرایط را حل کنید . گاهی اوقات ممکن است احتیاج به کمک دیگران مانند نیروی انتظامی داشته باشید .

مواقعی وجود دارد که قادر به قانع کردن بیمار ، قیم یا والدین صغیر یا بیمار ناتوان روحی یا ذهنی نیستید تابتوانید درمان را شروع کنید . در این مورد باید امضاء فردی که از درمان امتناع میکند را در فرم سلب مسئولیت رسمی که امتناع را گواهی میدهد بگیرید . باید هر نوع اطلاعاتی که از ارزیابی بیمار بدست آوردید و مراقبت اورژانسی ارائه شده را یادداشت کنید . همچنین باید امضاء یک شاهد را در مورد امتناع بگیرید . سپس باید فرم امتناع را به همراه گزارش ماموریت و گزارش مراقبت از بیمار نگه دارید .

علاوه بر تکمیل فرم سلب مسئولیت ، باید یادداشتی را در مورد امتناع در گزارش مراقبت از بیمار بنویسید . اگر بیمار از امضاء فرم سلب مسئولیت امتناع می کند بهترین کار این است که پزشک ارتباطات خود را آگاه کنید و کلاً این شرایط را توضیح دهید و امتناع راثبت کنید .



توصیه هایی در مورد تهیه اسناد و مدارک

هنگامی که بیمار ، والدین یاقیم از درمان یا انتقال امتناع میکند با گزارش کامل مراقبت از بیمار و تکمیل فرم امتناع رسمی ،از خود در برابر اتهامات محافظت کنید . از بیمار یا قیم او بخواهید که فرم سلب مسئولیت را امضاء کند . در گزارش مراقبت از بیمار آنچه که برای اطمینان از آگاهی بیمار از عواقب این امتناع انجام داده اید را ثبت کنید و دخالت کنترل پزشکی را در این شرایط یادداشت کنید . باید فرم سلب مسئولیت را به همراه گزارش مراقبت از بیمار به مسئولین تقدیم کنید .




دستورات پیشرفته

گاهی اوقات ، شما و همکارتان ممکن است به ماموریتی بروید که فردی در اثر یک بیماری در حال فوت است . هنگامی که به صحنه می رسید متوجه می شوید که اعضای خانواده نمی خواهند شما سعی در احیای بیمار کنید . بدون مدارک معتبر کتبی از یک پزشک ، مانند حکم پیشرفته یا دستور عدم احیا [2] ( که «دستور عدم کوشش برای احیا » هم نام دارد ) ، این نوع تقاضا شما را در وضعیت بسیار مشکلی قرار میدهد . «دستور پیشرفته» مدرک کتبی است که درمان پزشکی خاصی را برای بیمار مبتلا به انواع خاصی از بیماریها که قادر به تصمیم گیری نیست مشخص میکند . دستورات DNR به شما اجازه می دهد که برای احیا بیمار تلاش نکنید . «دستورات DNR » باید خصوصیات زیر را داشته باشد :

· به روشنی مشکلات پزشکی بیمار را بیان کند .

· توسط بیمار یا قیم قانونی امضاء شده باشد .

· توسط یک یا چند پزشک امضا ء شده باشد .

· بیش از 12 ماه از تاریخ صدور آن نگذشته باشد .

با وجود دستور DNR باید باز هم اقدامات حمایتی ( اکسیژن ، مسکن ها و آرامش دهنده ها ) را برای بیماری که فوت نکرده در هر زمان ممکن انجام دهید .

هر سرویس آمبولانس ، با مشورت مسئولین اورژانس و مشاور قانونی ، باید قوانینی در مورد این شرایط داشته باشد .

در ماموریت هایی که به خانه سالمندان وآسایشگاههای بیماران لاعلاج اعزام می شوید ممکن است اغلب با این شرایط برخورد کنید . چهار مورد زیر میتواند بعنوان دستورالعملهای کلی در نظر گرفته شوند :

1- بیماران حق دارند که از درمان امتناع کنند که این امتناع می تواند امتناع از احیا هم باشد ، به شرط این که بتواند خواسته اش را بیان کند .

2- دستورکتبی DNR که توسط یک یا چند پزشک امضاء می شود باید در مراکز مراقبت از سلامت اعتبار داشته باشد .

3- باید هر چند وقت بیانات و قوانین و ضوابط را در مورد دستورات پیشرفته مرور کنید .

4- هنگامی که نمی توانید تصمیم بگیرید یا دستورات کتبی وجود ندارند ، شروع به احیا بیمار کنید .



مسئولیت های اخلاقی یک تکنسین

علاوه بر وظایف قانونی ، تکنسین ها مسئولیت های اخلاقی خاصی را بعنوان ارائه دهندگان مراقبت سلامت دارند . این مسئولیت ها نسبت به خود ، همکاران ، جامعه و بیمار است . اخلاقیات ، تمام اعمال ، رفتار ، انگیزه و خصوصیات فرد را در بر می گیرد و مسئولیت های تکنسین را هم تحت تاثیر قرار می دهد . ازدیدگاه EMS ، اخلاق در شغل ارائه دهندگان EMS همان رفتار مناسب یا درست آنها است . منظور ازرفتار با بیمار از روی اصول اخلاقی ،انجام دادن وظیفه بر اساس استانداردهای رفتار حرفه ای میباشد . چگونه می توانید اطمینان یابید که اخلاقی عمل می کنید بخصوص در مورد تصمیماتی که باید در صحنه بگیرید (جدول 1-3) .

درحالی که نیازهای روحی و جسمی بیمار را رفع می کنید باید طبق معیارهای اخلاقی و قانونی خود عمل کنید . نوع احتیاجات بیمار بستگی به شرایط دارد .

یک مسئولیت مسلم ، گزارش صادقانه است . صداقت کامل لازمه یک گزارش است .باید همه حوادث رابطور کامل شرح دهیدومراقبت ازبیمارووظایف حرفه ای راباجزئیات بنویسید.گزارشات دقیق برای بهبود کیفی فعالیت هانیزمهم هستند .

جدول 1-3

تصمیم گیری اخلاقی

1- همه انتخاب های دردسترس و عواقب هر انتخاب را در نظر بگیرید .

2- چه تصمیماتی در شرایط مشابه گرفته می شود ؟ آیا قانون یا راهکاری مربوط به این شرایط وجود دارد که بکارگرفته شود ؟ پاسخ به این سوالها مراحل اصلی تصمیم گیری اخلاقی است .

3- اگر بجای والدین یا خانواده بیمار بودید ارائه این درمان چه تاثیری بر شما می گذاشت ؟ با پاسخ به این سوال شما می توانید به نوعی «قانون طلایی» برسید .

4- آیا احساس آرامش می کنید از اینکه همه ارائه دهندگان مراقبت پیش بیمارستانی این عملکرد را در شرایط مشابه انجام می دهند ؟

5- آیامی توانیدعملتان را برای گروههای زیر توجیه کنید ؟

· · همکاران خود

· · مردم

· · سرپرست خود

6- آیا نتایج نشان میدهد که تصمیم تان بیشترین مزیت را در مقایسه با دیگر انتخاب ها دارد ؟ پاسخ به این سوال «مزیت» تصمیم شما را نشان میدهد .





اطلاعات محرمانه بیمار

هر نوع رابطه بین شما و بیمار در ماموریت ها محرمانه محسوب می شود و کلاً نمی توان بدون اجازه از بیمار یا دستور دادگاه آنرا فاش کرد . اطلاعات محرمانه شامل شرح حال بیمار ، نتایج ارزیابی ودرمان ارائه شده است . شما نمی توانید اطلاعاتی را در مورد شرایط جسمی یا ذهنی ، درمان ارائه شده و تشخیص بیماری ، بدون رضایت بیمار فاش کنید . در غیر اینصورت ممکن است متهم به نقض قانون رازداری شوید .

در شرایط خاصی ، میتوانید اطلاعات محرمانه را در اختیار افراد خاصی قرار دهید . در بیشتر کشورها ، گزارشات میتوانند در صورت وجود احضاریه قانونی و یا رضایت کتبی بیمار نسبت به افشاء اطلاعات ، فاش شوند .بیمار باید هنگام رضایت کتبی از نظر روحی و ذهنی توانایی داشته باشد که کاملا معنی فاش شدن اطلاعات را بفهمد .

راه دیگر افشای اطلاعات افشای خود بخود است که نیاز به فرم کتبی ندارد . در این نوع افشا شما باید اطلاعات بیمار را به ارائه دهندگان مراقبت سلامت دیگر بدهید تا آنها مراقبت بیمار را ادامه دهند .

شما نیازی به اجازه نامه کتبی برای افشاء اطلاعات در مواردی از قبیل تجاوزجنسی یا استعمال مواد مخدر یا الکل به مسئولین مربوطه ندارید .



جز در شرایط خاص و مشخص ، نمی توانید اطلاعات بیمار را بدون رضایت او فاش کنید.



ثبت یادداشت ها و گزارشات

جامعه ، از طریق دولت ، روشهایی را برای حفاظت افراد بوسیله مقررات و قوانین سلامت وضع کرده است . بعلت اینکه افراد خاصی مسئول جمع بندی و بررسی اطلاعات در مورد بیماری ها ، آسیب ها و حوادث اورژانسی هستند ، باید این اطلاعات و گزارشات را بایگانی کنید همیشه باید گزارش دقیق وکاملی از همه سوانحی که در آن بیماران و مصدومان را درمان کرده اید ، ثبت کنید . بیشتر متخصصان مسائل قانونی و پزشکی معتقدند که ثبت دقیق و کامل از یک حادثه پزشکی اورژانس ، وسیله حفاظتی مهمی در مقابل دعاوی حقوقی برعلیه تکنسین ها است . عدم وجود یادداشت یا ناقص بودن آن به این معنی است که هنگام اقامه دعوی بر علیه شما باید با تکیه بر حافظه خود ، در مورد جزئیات حوادث ، نتایج ارزیابی بیمار و عملکرد خود گواهی دهید که در مواجهه با بازجویی های ستیزه جویانه بسیار نا کافی و خجالت آور است .

دادگاه دو قانون مهم مشخص را در رابطه با گزارشات و ثبت آنها در نظر می گیرد :

· اگر عملکردی در گزارش کتبی ثبت نشود یعنی انجام نشده است .

· فرم گزارش کثیف یا ناقص گواهی بر مراقبت پزشکی اورژانس غیر تخصصی یا ناکافی است .

می توانید از هر دوی این اتهامات بالقوه خطرناک با جمع آوری و حفظ دقیق گزارشات و ثبت همه حوادث در مورد بیماران اجتناب کنید .گزارشات مراقبت از بیماران همچنین به سیستم EMS امکان میدهد که عملکرد فرد و سرویس ارائه دهنده را ارزیابی کند . این گزارشات جزء جدایی ناپذیر برنامه های ارتقای کیفیت هستند .



مواردیکه بایدگزارش شود

بدرفتاری با کودکان ، سالخوردگان و غیره

شما باید با قوانین کشور خود در مورد لزوم گزارش بعضی مسائل آشنا باشید . اگر با این قوانین آشنا باشیدو چنین شرایطی را گزارش کنید ، می توانید جلوی اتهاماتی مانند هتک حرمت یا تهمت که ممکن است بر علیه شما اقامه شود را بگیرید . حتی اگر بعد ها مشخص شود که گزارش بی اساس است تا زمانی که گزارشات با اطمینان زیادو دقیق نوشته شود باز هم مصونیت شما از اتهام پابرجاست .



توصیه به تکنسین های پایه

هنگامی که از شخصی که مورد بدرفتاری والدینش قرار گرفته شرح حال می گیرید ، بهتر این است همکارتان به طور جداگانه با والدین صحبت کند تا بدین طریق اطلاعات دقیق تری بدست آورید . زیرا بیماران آزار دیده معمولا از صحبت در مقابل افرادی که به اوآزار رسانده اندامتناع می کنند .

تولد نوزاد

اگر در صحنه ای به غیر از مراکز پزشکی تایید شده حضوردارید وکودکی متولد می شود باید گزارش کنید .

دیگر مواردی که لازم است گزارش شود

تلاش برای خودکشی ، گاز گرفتگی سگ ، بیماری های خاص واگیر ، ضرب و جرح و تجاوز باید گزارش شود . در بیشتر کشورها سازمان اورژانس موظف است تماس با بیماری های عفونی را گزارش کند . ممکن است از شما بخواهند بیماران خاصی که محدود کردن اجباری در مورد آنها انجام شده را منتقل کنید ( مثل بیماری که دست و پایش رابسته اند )که این هم باید گزارش شود .

صحنه جنایت

اگر مدرکی در صحنه اورژانسی وجود دارد که نشان می دهد جنایتی رخ داده باید فورا به اعزام کننده اطلاع دهید تا نیروی انتظامی را مطلع کند . چنین شرایطی نباید شما را از ارائه مراقبت اورژانس پزشکی لازم به بیمار باز دارد . با این وجود ، سلامت شما در اولویت است پس باید مطمئن شوید که صحنه برای حضورشما بی خطر است . گاهی اوقات ، ممکن است مجبور شوید بیمار را قبل از رسیدن نیروی انتظامی به بیمارستان منتقل کنید .

هنگامی که مراقبت پزشکی اورژانسی را ارائه می دهید ، باید دقت کنید که صحنه جنایت را مگر در موارد بسیار ضروری به هم نزنید .

باید خطوطی را در اطراف بدن بیمار و هر نوع اسلحه یا شیئی که ممکن است مرتبط با جنایت باشد و به افسران پلیس کمک کندرسم کنید . اگر امکان دارد سوراخهای لباس بیمار که توسط گلوله ایجاد شده را نبرید . دائما با مسئولین مربوطه مشورت کنید و اعمالی که لازم است در صحنه جنایت انجام دهید را بپرسید .

آسیب در حین ارتکاب جنایت

اگر احتمال می دهید که آسیبی در حین ارتکاب جنایت انجام شده است باید آنرا گزارش کنید . آسیب هایی مانند زخمهای ناشی از گلوله ، چاقو یا مسمومیت باید گزارش شوند .

آسیبهای مربوط به مواد مخدر

در بعضی موارد آسیب های مربوط به مواد مخدر باید گزارش شوند .ممکن است در کشور شما معتاد ، یک بیمار در نظر گرفته شود و نه یک جنایتکار . آسیب در نتیجه استفاده دوز بالای مواد مخدر هم نمی تواند دلیل برارتکاب جنایت باشد. باید قوانین کشور خود را در این رابطه بدانید .

وفات

در بیشتر کشورها ، تکنسین ها مسئول اعلام مرگ بیمار نیستند . اگر شانس زنده ماندن بیمار وجود دارد یا ممکن است احیا شود ، باید هر تلاشی را برای نجات او در صحنه و هنگام انتقال انجام دهید . با این حال ، گاهی اوقات مرگ محرزاست مثل شرایط زیر :

· جمود نعشی ایجاد شده ( خشک شدن بدن )

· جراحات مهلک مثل قطع سر

· لیویدیتی وابسته ( تغییر رنگ بدن به علت کشیده شدن خون به آن نواحی ) ( شکل 8-3 )

· فساد بدن



8-3 لیویدیتی علامتی واضح از مرگ است که بعلت کشیده شدن خون در قسمت پایین بدن بوجود می آید و بدن کبود می شود .

در چنین مواردی ، هیچ دلیل اورژانسی برای حرکت دادن بدن وجود ندارد . تنها عمل سریع مورد نیاز ، پوشاندن جسد و ممانعت از ایجاد مزاحمت برای آن است .

شرایط خاص

اهدا کنندگان اعضاء بدن

ممکن است به صحنه ای اعزام شوید که در آن یک اهدا کننده بالقوه وجود دارد . فردی که اظهار تمایل برای اهدا یک عضو کرده است یک اهدا کننده بالقوه اعضا بدن است . اعلام رضایت برای اهدا اعضا ، عملی داوطلبانه و آگاهانه است . این رضایت در کارت اهدا کننده یا گواهینامه رانندگی او ثبت شده و نشان می دهد که فرد مایل است که اهدا کننده باشد



9-3 بیمار ممکن است کارت اهدا کنندگی اعضا حمل کند یا گواهینامه رانندگی اش نشان دهد که تمایل دارد که اهدا کننده عضو شود .

وقتی با این شرایط مواجه شدید لازم است که با کنترل پزشکی مشورت کنید . باید یک اهدا کننده بالقوه عضو را مثل دیگر بیمارانی که نیاز به درمان دارند ، درمان کنید . این حقیقت که بیمار امکان دارد اهدا کننده باشد به این معنی نیست که نباید همه ابزار لازم را جهت زنده نگه داشتن او بکار برید .اعضایی که اغلب اهدا می شوند مثل کلیه ، قلب ، یا کبد احتیاج به اکسیژن مداوم دارند .

باید به فردی که احتمال دارد اهدا کننده باشد اکسیژن برسانید زیرا ممکن است اعضا تخریب شوند و بی استفاده بمانند .

به خاطر داشته باشید که اولویت ، حفظ جان بیمار است . ممکن است با اهدا کننده بالقوه اعضا در حادثه ای با مجروحان متعدد مواجه شوید . اهدا کننده بالقوه عضو باید به همراه بیماران دیگر اولویت بندی شود و در یک گروه قرار گیرد . در حوادث با مجروحان متعدد اهدا کننده بالقوه عضو ممکن است اجبارا از اولویت کمتری نسبت به بیمارانی که آسیب جدی کمتری دارند برخوردار باشند .

آرم هویت پزشکی

بسیاری از بیماران، اطلاعات و هویت پزشکی مهم را اغلب به صورت گردنبند ، دستبند ، یا کارتی که مشخص می کند آیا بیمار حساسیت ، دیابت ، صرع ، یا دیگر شرایط جدی دارد حمل می کنند . این اطلاعات برای ارزیابی و درمان بیمار مفید هستند .

10-3 بیمار ممکن است کارت تشخیص هویت پزشکی به همراه داشته باشید یا گردنبند یا دست بندی که ممکن است نشاندهنده شرایط پزشکی خاصی باشد را حمل کند .




مروری بر فصل

هر چه حوزه خدمات پزشکی اورژانسی بیشتر می شود ، امکان دعاوی حقوقی علیه تکنسین هانیزبیشتر می شود .

حوزه عمل تکنسین ، میزان مراقبتی است که شما می توانید به بیمار ارائه دهید که عموماً توسط قانون مشخص شده است . مسئولان اورژانس این حوزه عمل را دقیق تر مشخص کرده اند . استاندارد مراقبت ، حالتی است که باید هنگام درمان بیمار یا مصدوم طبق آن رفتار کنید . بعضی استانداردها با توجه به رسوم محلی و قانون وضع می شوند .

وظیفه تکنسین، مسئولیت تکنسین برای ارائه مراقبت به بیمار است . اگر ماموریتتان تمام شد یا خارج از حوزه خود هستید از نظر قانون وظیفه ای برای مراقبت ندارید . با این حال شما بعلت تخصص و آموزشی که دارید وظیفه اخلاقی و معنویتان حکم می کند که مراقبت لازم را ارائه دهید .

غفلت ، ناتوانی در ارائه همان مراقبتی است که یک شخصی با آموزشهای مشابه انجام می دهد . تشخیص غفلت بستگی به وظیفه ، نقض وظیفه ، زیان و علت دارد .

انصراف ، پایان دادن مراقبت بدون رضایت بیمار و بدون پیش بینی تعویض مراقبت او به شخصی دارای سطح آموزشی یکسان یا بالاتر است . انصراف یک اتهام بسیار جدی است .

باید قبل از شروع مراقبت رضایت بیمارراجلب کنید . یک بیمار بزرگسال هوشیار که می تواند تصمیم منطقی بگیرید می تواند رضایت شفاهی دهد . رضایت شفاهی باید رضایتی آگاهانه باشد . هنگامی که بیمار بیهوش است و نمیتواند رضایت دهد ، قانون فرض می کند که او رضایت ضمنی داده است . باید سعی کنید که رضایت بیمار یا قیم صغیر را هر موقع که ممکن است بدست آورید . نباید هرگز از مراقبت نجات بخش دریغ ورزید .

بیمارانی که از نظر روحی توانا هستند ، حق دارند که از درمان امتناع کنند . در این موارد ، باید از بیمار بخواهید که فرم امتناع را امضاء کند و در بخش خود هم یک کپی از آن را نگه دارید .

یک دستور پیشرفته یک مدرک کتبی است که درمان پزشکی خاصی را در فرد مبتلا به انواع خاصی از بیماریها که قادر به تصمیم گیری نمی باشد مشخص می کند . دستورات DNR به شما اجازه می دهد که در هنگام ایست قلبی برای احیا ی فرد تلاش نکنید . در سرویس آمبولانس شما باید قوانین مربوط به این شرایط موجود باشد .

ارتباط بین شما و بیمار محرمانه است و نباید بدون اجازه بیمار یا دستور دادگاه افشا شود .

اسناد و مدارک مهم هستند .

باید گزارش صحیح و کاملی را در مورد هر حادثه ای که در آن با بیماران و مصدومان سرو کار دارید تهیه کنید . دادگاه عملی که گزارش نشده را انجام نشده فرض می کند و یک گزارش ناقص بعنوان ارائه مراقبت پزشکی غیر تخصصی یا ناقص در نظر گرفته می شود .

باید بدانید ملزومات قانونی در گزارش از حوادث بدرفتاری با کودکان ، سالخوردگان و دیگران ، صدمات مربوط به جنایات و یا استعمال مواد مخدر یا الکل و تولد نوزاد چیست ؟

باید به علائم خاص پزشکی که بیماران با خود حمل می کنند توجه کنید . اگر به این علائم توجه نکنید ممکن است باعث آسیب به بیمار شوید .



واژه های ضروری :

· (abandonment) انصراف : اتمام یک طرفه مراقبت توسط تکنسین بدون رضایت بیمار و بدون پیش بینی تفویض مراقبت به فردی در سطح پزشکی یکسان یا بالاتر .

· (advance directive) دستور پیشرفته : مدرکی مکتوب که درمان پزشکی خاصی را برای بیمار خاصی که مبتلا به انواع خاصی از بیماریها است و قادر به تصمیم گیری نیست مشخص می کند که به آن وصیت زنده هم میگویند .

· (assault) حمله : بصورت غیر قانونی بیمار را در شرایطی قرار دهیم که بیم آسیب بدنی داشته باشد

· (battery) ضرب و جرح : معاینه بیمار یا ارائه مراقبت اورژانسی بدون رضایت .

· (competent) توانا : قدرت تصمیم گیری عقلانی در مورد سلامت شخصی

· (consent) رضایت : اجازه انجام مراقبت

· (Do Not Resuscitate) دستورات DNR : مدرک کتبی که به پرسنل پزشکی اجازه میدهد که تلاشی برای احیا بیمار در هنگام ایست قلبی نکنند .

· (duty to act) وظیفه برای مراقبت : واژه ای در پزشکی قانونی کهمربوط به پرسنل خاصی می باشد که یا بر اساس قانون یا تخصص خاصی که دارند ، مسئولیت دارند که مراقبت راارائه دهند .

· (emergency) اورژانس : شرایط وخیمی مثل آسیب یا بیماری که زندگی یا سلامت شخص یاگروهی از مردم را تهدید می کند و احتیاج به مداخله فوری دارد

· (emergency medical care) مراقبت پزشکی اورژانسی : مراقبت یا درمان فوری

· (forcible restraint) ممانعت با اجبار : محدود کردن فیزیکی فردی از انجام خشونت فیزیکی به منظور ارائه مراقبت

· (expressed consent) رضایت ضمنی : نوعی رضایت از سوی بیماری که قادر به دادن رضایت شفاهی برای درمان نیست تحت این فرض قانونی ، که او به درمان نیاز دارد .

· (informed consent) رضایت آگاهانه : اجازه برای درمان که بوسیله یک بیمار توانا داده می شود بعد از اینکه خطرات بالقوه ، فواید درمان و عواقب احتمالی در صورت عدم درمان توضیح داده شد

· (expressed consent)رضایت شفاهی : نوعی رضایت که در آن بیمار به صورت شفاهی به شما اختیار ارائه مراقبت یا انتقال را میدهد .

· (medicalegal) قانونی پزشکی : واژه ای که در ارتباط با حوزه پزشکی (قانون) یا پزشکی قانونی است .

· (negligence) غفلت :کوتاهی در ارائه نوعی مراقبت که یک شخص دارای آموزش های یکسان ارائه میدهد .

· (standard of care) استاندارد مراقبت : سطح مراقبت مشخصی که به خاطر مهارتی که دارید و آموزشی که دیده اید باید طبق آن رفتار کنید . این استانداردها توسط اورژانس کشور و قانون مشخص می شود تا بیماران با خطر یا ضرر نامعقولی مواجه نشوند .





ارزیابی عملی :

بهترین گزینه را انتخاب کنید :

شما را به علت م تنفسی در یک خانم به منزلی اعزام می کنند . ده دقیقه بعد به مقابل مکان مورد نظر می رسید .

زنگ منزل را به صدا در می آورید و سپس در را با صدای بلند می زنید اما جوابی نمی شنوید پس تصمیم می گیرید وارد شوید . متوجه می شوید که در باز است . پس با تردید داخل می روید و با صدای بلند می گویید : «ما با یک آمبولانس اینجا هستیم آیا کسی به ما تلفن زده است : کسی خانه هست ؟ » وارد خانه می شوید و زن مسنی را می بینید که در وسط اتاق روی زمین افتاده است . همکار شما شروع به ارزیابی سطح هوشیاری او می کند .

1- کدامیک از موارد زیر در مورد «وظیفه تکنسین برای مراقبت » درست است ؟

الف – چون به منزل اعزام شده اید پس باید مراقبت را شروع کنید .

ب – همینکه متوجه می شوید نیاز به احیا دارد پس باید مراقبت را انجام دهید .

ج – ارائه مراقبت یک تصمیم شخصی است پس شما می توانید تصمیم بگیرید که آنرا انجام دهید یا ندهید .

د – چون شما یک تکنسین هستید وظیفه قانونی شماست که مراقبت را ارائه دهید .





2- تحت چه نوع رضایتی می توانید شروع به درمان بیمار واحیا کنید ؟

الف – رضایت شفاهی

ب – آگاهانه

ج – رضایت ارجاعی

د – ضمنی



3- این بیمار خواب بوده و با بیدارکردن نسبت به اشخاص ، محیط و زمان آگاه می شود ولی می گوید که نمی خواهد به بیمارستان برود . بعد از اتمام ارزیابی اولیه ، کدامیک بهترین عمل است ؟

الف – پیامدهای احتمالی را به او بگویید و از او بخواهید فرم امتناع را امضاء کند

ب –او را تهدید به برخورد قانونی کنید

ج – او را روی برانکار بگذارید و سپس به بیمارستان منتقل کنید

د – با نیروی انتظامی تماس بگیرید تا او را تحت مراقبت حفاظتی قرار دهند .

4- متوجه آپنه ، عدم ضربان و عدم پاسخگوئی او می شوید و شروع به احیا می کنید که ناگهان مردی جوان وارد اتاق می شود و می گوید «اینکار را نکنیداو احتیاجی به CPR ندارد » شما باید چه کنید ؟

الف – ادامه مراقبت ، زیرا قبلاً آنرا شروع کرده اید و انتقال به بیمارستان

ب –آنچه که انجام میدهید را متوقف کنید و از او بپرسید چه نسبتی با بیمار دارد ؟

ج – از او بپرسید که آیا مدرک کتبی مثل DNR یا دستور پیشرفته وجود دارد .

د – کار خود را متوقف کنید و از آن مرد بخواهید فرم امتناع را پرکند .

4- اگر ، طی ارزیابی ، متوجه تنفس منظم و ضربان ضعیف شدید و آن مرد دستور DNR را آورد معیارهای درستی که باید در نظر بگیرید چیست ؟



الف – وجود دستورات DNR را ثبت کنید و از آن خویشاوند بخواهید فرم امتناع را امضاء کند .

ب – درمان را ادامه دهید زیرا دستورات DNR در بیرون از بیمارستان قانونی نیستند .

ج – عمل دیگری نباید انجام دهید و میتوانید از آنجا بروید .

د – مراقبت حمایتی و انتقال را به همراه دستورات DNR انجام دهید .



5- بعد از اتمام این ماموریت و برگشت به پایگاه مردی که خود را پسر بیمار معرفی می کند تماس میگیرد و می پرسد برای مادرش چه اتفاقی افتاده و شما در صحنه چه کرده اید پاسخ درست شما چیست ؟



الف – با واژه های دقیق آنچه که در صحنه انجام شده رابرای او توضیح دهید و بگویید که یک کپی از گزارش را به او می دهید

ب – به او بگویید باید بصورت حضوری این اطلاعات را بگیرد زیرا از پشت تلفن نمی توانید تشخیص دهید که او کیست .

ج – به او بگویید وقتی گزارشتان تمام شد زنگ بزند و با شما و افسر فرمانده صحبت کند .

د – به او بگویید اجازه ندارید اطلاعات بیمار را برای کسی افشا کنید و بگویید به اعضای خانواده که در صحنه حضور داشتند مراجعه کند .
سوالات تشریحی

7- به صحنه ای فرا خوانده می شوید که در آن پای مردی 50 ساله آسیب دیده است . او را ارزیابی می کنید . شکایتی بجز درد پا پا ندارد پس آنرا اتل می گیرید . علائم حیاتی طبیعی هستند . در مسیر به بیمارستان تغییری در وضعیت او نمی بینید . هنگامی که در بخش اورژانس هستید ، بیمار از ایست قلبی فوت می کند . خانواده علیه آمبولانس ، بیمارستان و پزشک شکایت می کنند . آیا طبق این اطلاعات چهار عامل لازم برای غفلت اتفاق افتاده است ؟