| چگونگی بیمه نویسندگان |
 |
| اخبار - خبرهای بیمه ای |
|
چگونگی بیمه نویسندگان
بیمه تا سقف 45 سال
18 آبان 1387,ساعت 14:42:09
ایران اکونومیست- گروه اقتصادی: برای بیمه شدن شرایط مختلفی در نظر گرفته شده، اما این شرط به ظاهر ساده -بیمه تا سقف 45 سال برای بانوان و تا 50 سال برای آقایان- سبب بحث و انتقاد های فراوانی بین نویسندگان شده و به نظر می رسد جدای از تمامی صحبت ها، مشکل اصلی همین جاست.
به گزارش ایران اکونومیست، نویسنده باید از نظر مالی تامین باشد چرا که نوشتن یک اثر، به ویژه اگر اثر درخوری باشد به زمان، وقت، انرژی، فکر و اندیشه نیاز دارد. نویسنده باید فراغت کافی برای پروراندن سوژه اش داشته باشد تا بتواند اثری خوب و فاخر ارائه دهد. این فراغت را می گویند مسئولان باید تامین کنند. تامین مالی نویسنده و ایجاد فراغت فکری اش برای خلق اثری ناب و موثر از جمله ضروریات است. اما حمایت از نویسنده و صنعت نشر در جامعه مشکلات زیادی دارد که در رسانه های مختلف و از زبان خود نویسندگان به آن پرداخته شده است. دولت با واسطه نهادهای فرهنگی چون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و ... در راستای حمایت از کتاب و ترویج فرهنگ کتابخوانی دست به اقدامات گوناگونی می زند. موفقیت یا شکست این اقدامات هر کدام به آسیب شناسی های خاصی نیاز دارد که در این گزارش مجالی برای بحث در این حوزه نیست. حمایت مالی بارزترین روش دولت برای کمک به نویسندگان برگزاری نمایشگاه ها، جوایز ادبی، تبلیغات برای ترویج فرهنگ کتابخوانی، برگزاری همایش های مختلف جهت آگاهی بخشی به مردم و ... از جمله فعالیت هایی اند که دولت، چه خوب و چه بد، بر اساس هدف حمایت از نشر انجام می دهد. اما از آن جایی که بسیاری از مشکلات این حوزه به دلیل فقر سرمایه است، مهم ترین و بارزترین شیوه دولت، حمایت مالی (البته کاملا اندک و با سیاست گذاری غلط) است. یکی از حمایت هایی که باید از نویسندگان و اهالی قلم صورت گرفته تا به روز مبادایشان نگاه توام با نگرانی نداشته باشند، بیمه است. بر همین اساس صندوق حمایت از هنرمندان، نویسندگان و خبرنگاران از سال 83 تا کنون نسبت به بیمه نویسندگان اقدام کرده است. البته این اتفاق زمانی بسیار دیرتر از درخواست نویسندگان افتاد. چراکه در سال 80 جمعی از نویسندگان و شاعران ادبیات کودک، نوجوان وبزرگسال، طی نامه ای به مجلس شورای اسلامی، خواستار فراهم آوردن شرایط لازم برای بیمه تأمین اجتماعی نویسندگان شدند. این نامه به امضای بیش از پنجاه نفر از نویسندگان مستقل رسید. نقش صاحبان فکر را در دستیابی به توسعه نادیده نگیرید در این نامه آمده بود: « میزان تأثیر گذاری اهل قلم در حرکت های زیر ساختی فرهنگی و هویتی جامعه بر هیچ کس پوشیده نیست. هرگز نمی توان نقش این صاحبان فکر و اندیشه را در پیشبرد و تحقق اهداف فرهنگی، دستیابی به تمدنی پایدار و انسانی و انتقال فرهنگ غرور انگیز این مرز و بوم به آیندگان نادیده گرفت و لازمه تحقق این آرمان ها، حضور جدی و موثر نویسندگان در عرصه های هنری و ادبی داخلی و خارجی، ولازمه این حضور، خلق آثار ماندگار هنری و لازمه این آفرینندگی احقاق حقوق صنفی نویسندگان، توجه به مطالبات به حق آنان و تلاش برای حل مسائل و مشکلات ورفع موانع حوزه کاری ایشان است. این درحالی است که نویسندگان ـ اعم از نویسندگان حوزه کودک و نوجوان و بزرگسال ـ از ابتدایی ترین حقوق خویش یعنی بیمه تأمین اجتماعی محرومند. رفع این مشکل مستلزم فراهم آوردن شرایط شمول اصول 28 و 29 قانون اساسی برحرفه نویسندگی است. توضیح اینکه بسیاری از نویسندگان به صورت آزاد مشغول فعالیت هستند و کمتر در استخدام سازمانهای دولتی و خصوصی می باشند. جعفر ابراهیمی «شاهد»، سمیرا اصلان پور، قیصر امین پور، طاهره ایبد، میترا بیات، راضیه تجار، جعفر توزنده جانی، عباس جهانگیریان، حسین حداد، رودابه حمزه ای، محمد حمزه زاده، یعقوب حیدری، سپیده خلیلی، مصطفی رحماندوست، ابراهیم زاهدی مطلق، محمدرضا سرشار، محمدرضا سنگری، سید مهدی شجاعی، شهرام شفیعی، حسین فتاحی، امیر حسین فردی، سید علی کاشفی خوانساری، بیوک ملکی، حمید هنرجو، چیستا یثربی، محمدرضا یوسفی و... از جمله کسانی بودند که این نامه را امضا کردند. و گله های نویسندگان... نویسندگان در مورد شیوه بیمه خود و چگونگی آن نظرات مختلف و بیشتر انتقادی دارند. از جمله منوچهر احترامی؛ طنز نویس در این باره معتقد است: «50 سال است که فکر می کنیم روزی نویسنده ها را بیمه می کنند ولی تا امروز این امر محقق نشده است. اکنون من 67 سال دارم ولی هنوز بیمه نیستم. یعنی به عنوان یک نویسنده بیمه ندارم چون نویسندگی به عنوان یک شغل رسمی شناخته شده نیست.» احمدرضا احمدی؛ نویسنده هم نظری این چنینی دارد و می گوید: «بسیاری از نویسندگان تحت هیچ بیمه ای قرار ندارند و متأسفانه برای اختصاص مستمری به نویسندگان نظام ارزشیابی جامعی وجود ندارد. طرح بیمه نویسندگان یکی از ضرورتهایی است که در وهله اول، مجلس شورای اسلامی می تواند در مورد آن اقدام کند.» دعوت مجدد صندوق برای عضویت از طرفی خرداد ماه سال جاری صندوق اعتباری نویسندگان و هنرمندان و روزنامه نگاران با دیگر از نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران برای عضویت در آن صندوق دعوت کرد. از شرایط بهره مندی از امتیاز بیمه این صندوق می توان به ارائه معرفی نامه از انجمنهای فرهنگی هنری مرتبط و یا یکی از معاونت های فرهنگی هنری اداری و یا از ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ها است. هم چنین صندوق با تامین بیمه ویژه نویسندگان، هنرمندان و روزنامه نگاران و اعطای تسهیلات بانکی اعم از وام ضروری و وام انجام پروژه فرهنگی و هنری از آن ها حمایت می کند. طبق اعلام دفتر بیمه نویسندگان در خانه کتاب نویسندگانی که 2 کتاب بزرگسال و 3 کتاب کودک و نوجوان را در زمینه تالیف، ترجمه، گردآوری، تهیه و تنظیم، بازنویسی، تصحیح، نقد و بررسی و یا تحقیق به چاپ رسانده باشند، می توانند از این تسهیلات استفاده کنند. البته این شرایط کلی تبصره هایی دارد که مجالی برای بحث بر سر آن ها نیست. اما یکی از شرایط دیگر این تسهیلات داشتن حداکثر سن برای آقایان 50 سال و برای بانوان 45 سال است. این شرط به ظاهر ساده سبب بحث و انتقاد های فراوانی بین نویسندگان شده است و به نظر می رسد جدای از تمامی صحبت ها، مشکل اصلی همین جاست. نویسندگان مسن چه کنند...؟ هادی خورشاهیان؛ نویسنده کتاب کودک و نوجوان در این زمینه می گوید: «برخی از نویسندگان به دلیل سن بالایی که دارند و یا به حد نصاب نرسیدن کتاب هایشان، مشمول بیمه وزارت فرهنگ و ارشاد نمی شوند. از این رو در صورت شکل گیری انجمنی برای حمایت از اهل قلم باید شرایط بیمه اهل قلم نیز تسهیل شود.» ژیلا احمدی؛ نویسنده کودک و نوجوان نیز در این زمینه معتقد است: «کسی نمی گوید چرا تنها جوانان باید مشمول استفاده از بیمه باشند، اما نباید فراموش نکنیم که نویسندگان و هنرمندان مسن، بیش از همه نیازمند حمایت هستند. متاسفانه با قوانینی که وجود دارد، قشر اصلی نیازمند به حمایت - که عمری را در راه فرهنگ سازی و پرورش فکری فرزندان این کشور تلاش کرده اند - فراموش می شوند . آیا دولت نمی تواند با قانون یا تبصره ای ویژه، عدالت را در عمل محقق کند و کسانی را که تمام عمر خود را به پای کودکان و نوجوانان و جوانان این مرز و بوم گذاشته اند، حداقل شامل بیمه درمانی کند؟» و اما سخن آخر... به نظر می رسد وزارت ارشاد در کنار رسیدگی به تجهیز کتابخانه ها و بالا بردن سطح فرهنگ کتابخوانی باید به فکر تولید کتاب خوب و موثر هم باشد. چراکه تا زمانی که نویسنده دغدغه مالی و اقتصادی داشته و حتی از درمان خود مطمئن نباشد به قول محمدرضا سنگری فراغتی و گوشه چمنی نمی یابد که قلم بزند. |
