طرح پرداخت خسارت سیار بیمه، شعار یا واقعیت؟



در یک خودرو ون سفید با بغل نویسی «طرح پرداخت خسارت سیار»، چهار نفر از کارگزاران بیمه ایران با لباس فرم یکدست نشسته و در انتظار یک تماس تلفنی از سوی افسر پلیس هستند تا به آنها زنگ بزند.


در حالی که از واپسین روزهای سال گذشته، اجرای آزمایشی طرح پرداخت خسارت بیمه ایران آغاز شده، خبرنگار «تابناک»، به بررسی چگونگی اجرای این طرح پرداخته است.
بنا بر این گزارش، از ۲۸ اسفند ۸۶ طرح آزمایشی پرداخت خسارت سیّار بیمه ایران در تهران آغاز شده، اما تنها یک هفته از زمان اجرای جدی آن در مناطق ۱، ۲ و ۶ تهران می گذرد. شهروندان تهرانی مژده پرداخت خسارت در محل تصادف را از فرماندهی پلیس راهنمایی و رانندگی و نیز از مدیرکل شرکت بیمه ایران شنیده اند که به محض تصادف و اطلاع به ۱۱۰، افسر راهنمایی به همراه کارشناس بیمه در محل تصادف حاضر می شوند و پس از گذارندن مراحل کشیدن کروکی و معلوم شدن مقصر، کارشناس بیمه بنا بر داده های افسر راهنمایی و مطالعه فنی خود و محاسبه میزان خسارت، کار پرداخت خسارت زیان دیده در همان محل، انجام و چک صادر می شود.
در یک نمونه عینی در سر پل تجریش، در یک خودرو ون سفید با بغل نویسی «طرح پرداخت خسارت سیّار»، چهار نفر از کارگزاران بیمه ایران با لباس فرم یکدست نشسته و در انتظار یک تماس تلفنی از سوی افسر پلیس هستند تا به آنها زنگ بزند که در فلان نقطه (منطقه یک) تصادف شده، لطفا خود را به محل تصادف برسانید و اکیپ سیار بیمه هم به سرعت خود را به محل حادثه برساند.
عوامل طرح پرداخت خسارت سیار بیمه می گویند: از صبح تا ساعت ۱۴، سه مورد تصادف داشتیم که به محض آگاهی از محل حادثه، حداکثر تا بیست دقیقه به مکان یادشده رسیدیم. اگر جایی زودتر از افسر می رسیدیم و با توافق، تکلیف مقصر و زیان دیده بین خود افراد معلوم می شد، ما خودمان وارد مطالعه فنی می شدیم و حداکثر پس از یک ساعت، چک را صادر می کردیم و زیان دیده را برای گرفتن وجه چک به شعبه می رفت.
اتفاقا تا اینجا که ما دیدیم، طرفین تصادف هم راضی بودند و با رضایت، محل حادثه را ترک می کردند. ما هم البته با پذیرایی مختصری (ساندیس و کیک) در خدمتشان هستیم.
اما به نظر می رسد نگاه امیدوارانه و کلان طراح این طرح (مدیرعامل شرکت سهامی بیمه ایران) چندان با بدنه بیمه ای که اداره کننده آن است، هماهنگی و همسویی ندارد.
سهامیان، طراح طرح پرداخت خسارت سیار، می گوید: «اساسا انگیزه این طرح، دو سه موضوع است؛ نخست، همان است که مقام معظم رهبری فرمودند، امسال، سال نوآوری و شکوفایی است و این طرح می تواند در همین راستا باشد.
نکته دوم که کلید محوری است و اتفاقا سال گذشته، دستور رئیس جمهوری بود، همان که باید صنعت بیمه متحول شود. این که باید «رقابت» کنند و «مشتری مدار» و آسان پذیر باشند.
ما سال گذشته این طرح را آغاز کردیم و هم اکنون نیز در استان ها این اکیپ های سیار وجود دارند و در تهران هم در سه منطقه فعال هستند.
هم اکنون چهل اکیپ در حال آموزشند و البته در آینده، تعداد این اکیپ ها به ۱۶۰ هم می رسد. البته این آغاز کار است و رسانه ها باید وجوه مثبت کار را پررنگ تر ارایه کنند و به مردم امیدواری بدهند».
اما به محض ورود به بدنه یکی از شعب بیمه ایران و گفت وگو با یکی از کارشناسان بیمه که در حال عکسبرداری از یک خودرو آسیب دیده در محوطه بیمه است، می شنویم که: «نه، خیلی جدی نگیرید. چون پیش از اجرای این طرح، باید به مسائل پایه ای تر فکر کرد. شما وقتی کارشناس نداری، چگونه می خواهی این همه اکیپ سیار در خیابان بفرستی؟ با چند دوره فشرده پرداخت خسارت سیار عملی نمی شود. کارشناس بیمه دست کم باید دو سال ماشین دیده باشد، یعنی روزی پنجاه ماشین ببیند تا به چم و خم کار، کاملا مسلط شود».
البته مشخص نیست این اظهارنظر کارشناس بیمه در داخل شبعه کارشناسی است، یا ناشی از برخی گرایش های درون تشکیلاتی؟



گزارش : اخبار ارسالی به آفتاب

1387/2/24