ماده 66 سازمان تامین اجتماعی :

   در صورتی که ثابت شود وقوع حادثه مستقیما ناشی از عدم رعایت مقررات حفاظت فنی وبروز بیماری ناشی از عدم رعایت مقررات بهداشتی واحتیاط لازم از طرف کارفرما یا نمایندگان او بوده ، سازمان تامین خدمات درمانی وسازمان ( تامین اجتماعی ) هزینه های مربوط به معالجه وغرامات ومستمری ها وغیره را پرداخته وطبق ماده 50 قانون از کارفرما مطالبه و وصول خواهد نمود.

  بنابراین درمواردی که وقوع حادثه مستقیما ناشی از عدم رعایت مقررات از طرف کارفرما باشد ، بیمه گر تامین اجتماعی حق رجوع به کارفرما وبازیافت مبالغ پرداخت شده را برای خود محفوظ می دارد . همان گونه که از ماده فوق استنباط میشود قصور کارفرما در رعایت مقررات باعث مراجعه بیمه گر به وی برای بازیافت میشود. به طوری که ملاحظه میشود در قانون اکثر کشورهای صنعتی اصل مسئولیت بر مبنای فرضیه خطر به صراحت پذیرفته شده است وهر کس خواه با تقصیر ویا بدون تقصیر موجب زیان وصدمه به دیگری شود مسئول جبران آ ن است ولذا به یک بیمه کامل برای پوشش این مسئولیت نیاز دارد.

  در کشور ما چنین مسئولیتی در قوانین اصلی مثل قانون مدنی به صراحت دیده نمی شود ولی قانون کار وتامین اجتماعی وسایر مقررات حاکم بر روابط کارگر وکارفرما از این حیث وضع دیگری دارد. کارفرما مسئول هر حادثه ای است که در محیط کار پیش آید مگر اینکه عدم تقصیر خود را اثبات کند واین عملا مقدور نیست وتشخیص آن هم با مسئولین وکارشناسان وزارت کاراست که به ندرت عدم تقصیر کارفرما را می پذیرند .ضمنا درمواردی که بیمه اجتماعی خساراتی را می پردازد حق رجوع به کارفرما را دارد .به این ترتیب میتوان گفت که در ایران مسئولیت کارفرما سبک تر از مسئولیت کارفرما در کشورهای صنعتی است .